Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Πνευματικής Κατάρτισης και Αυτοσυνειδισίας » Πως μπορεί ο Ιερεύς να βγάλη κάποιον από την κόλαση με την μνημόνευση

Πως μπορεί ο Ιερεύς να βγάλη κάποιον από την κόλαση με την μνημόνευση

mnimoneysi

Πως μπορεί ο Ιερεύς να βγάλη κάποιον από την κόλαση με την μνημόνευση

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΚΛΕΟΠΑ ΗΛΙΕ-
-Πως μπορεί ο Ιερεύς να βγάλη κάποιον από την κόλαση με την μνημόνευση, αφού είναι γραμμένο, «ότι ουκ έστιν εν τω θανάτω ο μνημονεύων σου’ εν δε τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι;» (Ψαλμ. 6,6).
-Ναί μπορεί κάποιος να λυτρωθή από την κόλαση, αλλά όχι με το καθαρτήριο πυρ που λέγουν οι Καθολικοί, παρά με την θυσία της έξαγοράς, η οποία προσφέρθηκε για ζώντας και νεκρούς. ο Κύριος, ως άρχων ουρανίων, έπιγείων και καταχθόνιων, έχει την δύναμι να βγάλει ψυχή από τον άδη, όπως λέγει η Γραφή: «Κύριος θανατοί και ζωογονεί, κατάγει εις άδου και άνάγει» (Α’ Βασ. 2,6. Βλέπε και τα χωρία Ματθ. 12,32″ Ρωμ. 14,9 και Α’ Κορ. 15,19).

Η δύναμις και θυσία του Χριστού, που προσφέρεται σ’ οποίον την ζητήσει (Μαρκ. 11,24) είναι άπειρος και η αγαθότης Του τόσο μεγάλη, ώστε μόνος Αυτός μπορεί να καταργήσει την αιώνιο τιμωρία του ανθρώπου. Εμείς γνωρίζουμε ότι ο Θεός ζητεί να αγαπούμε τους συνανθρώπους μας και προσβλέπει με εύαρέσκεια σ’ αυτή την άγάπη μας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πράγμα από την αγάπη, όταν μάλιστα προσευχώμεθα για τους άλλους.
Η προσευχή της Εκκλησίας εισακούεται πάρα πολύ από τον Θεό, ιδιαίτερα δε, όταν με τις προσευχές των χριστιανών επί της γης συνενώνονται και οι ικετευτικές φωνές των αγγέλων του ουρανου και της Κυρίας Θεοτόκου. Η Εκκλησία επιτελεί μία άτερμάτιστη προσευχή για τα μέλη της. Γιά όλους μας προσεύχονται οι άγγελοι και Απόστολοι, οι μάρτυρες και πατριάρχαι και περισσότερο από όλους η Κυρία Θεοτόκος. Καί αυτή η Αγία ένωσις είναι η ζωή της Εκκλησίας. ο ίδιος ο Σωτήρ μας διαβεβαιώνει ότι δεν θα περάσουν άπαρατήρητες οι προσευχές μας, προπαντός έκείνες που κάνουμε από αγάπη για τον πλησίον μας.
Ο ίδιος μας λέγει: «πάντα όσα αν προσευχόμενοι αίτείσθε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και έσται ύμίν» (Μαρκ. 11,24). Επομένως η προσευχή για τους νεκρούς είναι όχι μόνο ένα σημείο και μία ενίσχυσις της μεταξύ μας αγάπης, αλλά και μία απόδειξις της πίστεώς μας.
Διότι λέγει πάλι ο Σωτήρ: «ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» (Μαρκ. 9,23).
από το βιβλίο: «Αντιαιρετικοί διάλογοι» – ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΚΛΕΟΠΑ ΗΛΙΕ (Έκδοσις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»)