Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Επίκαιρες Πνευματικές Αναζητήσεις » ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

CRISTOUGENNA

ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΥΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Τα Χριστούγεννα είναι η ημέρα του δώρου που προσέφερε ο Θεός στον άνθρωπο. <Διότι τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωκε τον Υιό του τον Μονογενή, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει εις αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνιον>. (Ιωάννης 3:16)
Ο Μέγας Βασίλειος αποκαλεί τα Χριστούγεννα <γενέθλιον ημέρα της ανθρωπότητος>.

Πράγματι ό,τι συντελέστηκε στη Βηθλεέμ αποτελεί ένα αξιοθαύμαστο ιστορικό γεγονός που έχει ως απογέννημα τη δημιουργία μιας νέας ζωής για όλους τους ανθρώπους. Η γέννηση του Θεανθρώπου εμπεριέχει ένα βαθύτατο θεολογικό νόημα.
Διατρανώνει την αλήθεια για το Θεό, για τη ζωή και το θάνατο. Το γεγονός ότι ο Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση σημαίνει ότι της έδωσε τη δυνατότητα να μεταμορφωθεί, να αγιαστεί, να μπορεί να βρει τη σωτηρία.
Τόσο μεγάλης σημασίας είναι το γεγονός της γέννησης του Κυρίου ώστε έγινε το κέντρο της ιστορίας της ανθρωπότητας, το σημείο αναφοράς παγκόσμια, η αφετηρία για τα προηγούμενα και επόμενα γεγονότα.
Η γέννηση του Χριστού σηματοδότησε την αλλαγή του κόσμου. Είναι ο φωτεινός φάρος των πονεμένων, των φτωχών, των ταλαιπωρημένων απογοητευμένων ανθρώπων της γης.
Έγινε ο δρομοδείχτης της υπομονής, της αξιοπρέπειας, της ελπίδας, της αγάπης, της αλληλεγγύης. Αποτελεί το στήριγμα, το καταφύγιο, το φάρμακο στον πόνο, στην εγκατάλειψη, στην αρρώστια.
Η γέννηση του Θεανθρώπου έγινε μέσα στην έσχατη φτώχεια, όχι γιατί του έλειπαν τα απαραίτητα. Αλλά για να ταυτιστεί με κάθε φτωχό και να προσκαλέσει και εμάς να κάνουμε το ίδιο. Να γίνουμε φιλεύσπλαχνοι και ελεήμονες.
Ο ίδιος πείνασε, δίψασε, αρρώστησε, έζησε άστεγος, γυμνός, φυλακισμένος.
Η εποχή μας δυστυχώς, ηθικά ανάλγητη, έχει αμαυρώσει το νόημα των Χριστουγέννων. Στον αντίποδα της οικογενειακής αγάπης και συντροφικότητας έχει ορθώσει σε λάβαρο αγώνα τον πανεμπειρισμό και τον πανσεξουαλισμό, τον ατομικισμό.
Σύνθημά της έχει κάνει την επιτακτικότητα της στιγμιαίας, εφήμερης ηδονής. Απεμπόλησε τις αξίες της αγάπης, της αλληλεγγύης, της αφοσίωσης.
Αδαείς, ταλαιπωρημένοι, αδηφάγοι σήμερα οι άνθρωποι ψάχνουν την ευτυχία σε λανθασμένους σκοτεινούς ατραπούς. Αναζητούν την ειρήνη και το αληθινό νόημα της ζωής στα υλικά αγαθά.
Γίνεται κυνηγός της φθαρτής ύλης, θεοποιεί τη μηχανή και παραγκωνίζει τον άνθρωπο.
Υποφέρει σήμερα η ανθρωπότητα από ηθικό και αξιακό νανισμό.
Τα Χριστούγεννα πρέπει να ανάψουν αυτή τη χρονιά το φως στις καρδιές μας, να γίνουν στις δύσκολες τούτες συγκυρίες που διανύει η ανθρωπότητα το φωτεινό καντήλι της ελπίδας ώστε να ανοίξουν οι κρουνοί του ουρανού και να αγκαλιάσουμε την ομορφιά του κόσμου, να ευφρανθούμε με την αγάπη.
Χριστούγεννα στις καρδιές μας, στις ζωές μας, στον κόσμο.
Ευλογημένα Χριστούγεννα
Ανδρέας Μ. Καραγιάννης, συγγραφέας