Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Επίκαιρες Πνευματικές Αναζητήσεις » Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει

Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει

Kordis

Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει [Η μέγιστη πράξη προσφοράς του Θεού φωλιάζει στη Γέννηση]. Έργο του Γεωργίου Κόρδη

Η κεφαλή της Εκκλησίας, ο Χριστός, φανέρωσε με τα θαύματά του στον άνθρωπο πως η αγάπη είναι ζωοδόχος πηγή που σώζει και ενώνει τον κόσμο, ακόμη κι όταν συναντά το κακό – χαρακτηριστική είναι η παραβολή του καλού Σαμαρείτη.

Τούτη η έμπρακτη και άνευ όρων προσφορά φανερώνεται σε όλη την ιστορία της Θείας Οικονομίας, στο σχέδιο δηλαδή και τις ενέργειες του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου. Την αγάπη αυτή, που κορυφώνεται στη θυσία του Θεανθρώπου, αποκαλύπτουν και οι Άγιοι ως αληθινοί εκφραστές της ζωής του Ιησού. Με τη θαυματουργή τους δράση σώζουν τον άνθρωπο, με την προσφορά τους «μεταγγίζουν» στον πιστό την αγάπη του Χριστού.

Η τέχνη της εικονογράφησης, με το χρωστήρα των Αγίων εικονογράφων, «σαρκώνει» σκηνές από την προσφορά του Σωτήρα, το βίο και τα θαύματα των Αγίων κι «αγκαλιάζει» το ποίμνιο με την αγάπη του Θεού.
Ήδη, η ίδια η πράξη της Δημιουργίας του κόσμου από το Θεό Λόγο είναι φανέρωση της αγάπης Του.
Την ίδια αγάπη συνεχίζει ο άδολος και αθώος Αδάμ όταν δίνει ονόματα στα ζώα, τα συνδέει μαζί του και τα αναδεικνύει σε πλάσματα αγαπημένα και μοναδικά.
Ο Θεός δεν αφήνει τον άνθρωπο σε άγνοια της Ύπαρξης Του και μετά την πτώση Του φανερώνεται στη Φιλοξενία του Αβραάμ.
Η μέγιστη όμως πράξη προσφοράς του Θεού φωλιάζει στη Γέννηση.
Ο Χριστός κάνει θαύματα, δείχνει τη Βασιλεία των Ουρανών στον άνθρωπο και τον ανακουφίζει προσωρινά από την ασθένεια της σαρκός.
Θεραπεύει τυφλούς, την πενθερά του αγαπημένου Του Πέτρου, πολλαπλασιάζει τα ψωμιά και τα οψάρια για να φάει ο κόσμος στην ερημιά.
Φανερώνει την ύπαρξη Του στη Σαμαρείτιδα γυναίκα και ακόμη πιο πολύ διώχνει το σκοτάδι της άγνοιας του πεπτωκότος ανθρώπου με τη μέγιστη και λαμπρή Μεταμόρφωσή Του μπροστά στα μάτια των έκπληκτων μαθητών.
Ο Χριστός είναι πάντα με τις ενέργειές Του κοντά στον άνθρωπο. Και τελικά σταυρώνεται για χάρη του και ανασταίνεται για να τον σώσει, εγείροντας τον από το σκοτάδι του θανάτου, τον Άδη.
Αλλά και ο άνθρωπος του Θεού, ο Άγιος, στα ίδια βήματα βαδίζει.
Έτσι κι εκείνος συμπαρίσταται στο Χριστό, στη δύσκολη στιγμή του θανάτου. Τον κατεβάζει από τον Σταυρό Του και τον ενταφιάζει.
Κάθε φορά που οι Άγιοι κάνουν κι αυτοί με τη σειρά τους θαύματα, μας θυμίζουν τον Κύριό μας και δείχνουν τη μελλούμενη Βασιλεία των Ουρανών.
Ο Χριστός δεν εγκατέλειψε τον άνθρωπο κι όπως φρόντισε την αγαπημένη Παναγία μητέρα Του μετά την Κοίμησή της (εικ. 14), με την ίδια στοργή συμπαρίσταται μέσα από τα θαύματά του, αποκαλύπτεται σε κάθε προσωπική «θυσία», «γεννιέται στο χέρι που προσφέρει». [1]
Ο Γιώργος Κόρδης γεννήθηκε στη Μακρυρράχη Φθιώτιδας το 1956. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1975-1979), ενώ παράλληλα έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής και βυζαντινής εικονογραφίας. Μελέτησε συστηματικά την ιστορία και αισθητική της βυζαντινής ζωγραφικής και από το 2003 είναι λέκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (εικονογραφία: θεωρία και πράξη).
Διδάσκει στον ΑΚΤΟ (αθηναϊκός καλλιτεχνικός όμιλος), στον πολιτιστικό Σύλλογο ΕΙΚΟΝΟΥΡΓΙΑ και κυρίως στην Θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Είναι επίσης επισκέπτης καθηγητής στο Institute of Sacred Music of Yale University, όπου διδάσκει την τέχνη της αγιογραφίας.
Έχει γράψει πολλές μελέτες και άρθρα για την βυζαντινή ζωγραφική, την θεολογία των εικόνων και την αισθητική τους και έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις του σε πολλά συνέδρια και σεμινάρια για την τέχνη και τεχνική της εικόνας.[2]
[1] πηγή κειμένου: eikastikon.gr
[2] Εκδόσεις Αρμός / http://www.armosbooks.gr
[3] http://www.sophia-ntrekou.gr / αέναη επΑνάσταση