Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Ωφέλιμα » Ιστορικά Θέματα » ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ,«Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ»!

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ,«Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ»!

thkolokotronis

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ,«Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ»!

(3 Απριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843)
Η ζωή του σφυρηλατήθηκε στο αμόνι του χρέους και της πίστης. Καμωμένη η ψυχή του από μπαρούτι και φωτιά. Ωσάν λέων ορμούσε στη μάχη, μαγεμένος από την οπτασία της Ελευθερίας.
Ακάματος εργάτης της Πατρίδας. Είχε ζήσει πολλά, είχε δεί πολλά. Πολύπειρος ο Γέρος. Μα η ψυχή του ομοίαζε με μικρού παιδιού. Ήξερε να συγχωρεί. Πληγώθηκε πολύ, όχι μόνο από τα βόλια του πολέμου, αλλά και από αυτά της ζωής.
Έκλαψε πίκρα για τον χαμό της πολυαγαπημένης του γυναίκας, ράγισε από τον θάνατο του πρωτότοκού του, Πάνου. Αλλά δεν έσπασε. Συγχώρεσε και συνέχισε τον Αγώνα. Το ίδιο συνέβη και όταν τον φυλάκισαν.
Πάλι συγχώρεσε τους διώκτες του. Το μεγαλείο της ψυχής είναι χαρακτηριστικό των μεγάλων ανδρών, των Ηγετών του Έθνους. Κατάλαβε ότι έφτανε το τέλος. Η αγαθή ψυχή του το νιωθε. Φόρεσε την πολεμική στολή του, καβαλίκεψε το άτι του και γύρισε όλες τις στράτες του Μοριά. Χαιρέτησε φίλους, συγχώρεσε εχθρούς.
Προετοιμαζόταν για το μεγάλο ταξίδι. Δεν ήθελε εκκρεμότητες. Αυτός ο μέγιστος ανήρ πως ήταν δυνατόν να φύγει. Κάνεις δεν το πίστευε. Στο πρόσωπο του έβλεπαν την Ελευθερία, την Ελλάδα. Όσο αγαπήθηκε, άλλο τόσο μισήθηκε. Γαλήνια έφυγε ο Γέρος, ένα πρωινό του Φλεβάρη. Τον πήρε ο Θεός κοντά του να ξεκουραστεί από τον κάματο του χρέους.
Είχε κάνει πολλά. Ένιωθε ότι ολοκλήρωσε την αποστολή του. Τον περίμεναν όμως και οι άλλοι. Αυτοί που φύγαν πριν από αυτόν. Τα παλικάρια του ζητούσαν τον καπετάνιο τους, το λιοντάρι του Μοριά.
Χρήστος Γ. Δήμτσιος
1.»Λιθογραφία του Καρλ Κράτσαϊζεν (1828)»