Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΟΥ!

anastasi

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΟΥ!

Του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη
…Ημέρα θριάμβου. Ημέρα που ο θάνατος θανατώνεται. Ημέρα που η Ανάσταση του εσταυρωμένου Νυμφίου διαλύει τα σκοτάδια της αγνωσίας και το φως του πολυεύσπλαχνου Θεού, του Ουράνιου Πατέρα, πλημμυρίζει τις ανθρώπινες ψυχές.
Ημέρα που φέρνει ξανά την ελπίδα εκεί που πρώτα επικρατούσε η μεταθανάτια απελπισία.
Η χαρά του Θεού ανταμώνει με το υπέροχο δώρο του αγίου Πνεύματος την ειρήνη και πλημμυρίζουν τις απλοϊκές ψυχές που ζουν μυστικά τα άγια Πάθη και την Ανάσταση του Ουράνιου Βασιλιά.
Οι πόρτες του Ουράνιου Βασιλείου έχουν ανοίξει για να δεχθούν μέσα στον πάμφωτο παραδεισένιο χώρο του όσους πιστέψουν στον Υιό του Θεού.
Η ανθρώπινη σκέψη και η γραφίδα αδυνατεί να περιγράψει την απέραντη θεϊκή ηδονή και ευτυχία που πλημμυρίζει το ουράνιο αυτό Βασίλειο.
Όλοι είναι προσκεκλημένοι. Κανείς δεν εξαιρείται. Απαραίτητη προϋπόθεση μόνο η πίστη στον Βασιλιά του ουράνιου Βασιλείου και στο Ευαγγέλιο της αγάπης που ο ίδιος δίδαξε.
Στο Βασίλειο αυτό που βασιλεύει μόνο η Αγάπη, δεν μπορούν να μπουν αυτοί που ηθελημένα ζουν με εγωισμό και φθόνο, με ζήλιες και κακίες, με πονηριές και δολιότητες και έχουν υποτάξει τον εαυτόν τους αντί στο γλυκύ Βασιλιά του φωτός, στο σατανικό αρχηγό του σκότους.
Δυο υπέροχοι δρόμοι οδηγούν με ασφάλεια τις ψυχές των ταπεινών ανθρώπων στο ουράνιο Βασίλειο. Ο ένας είναι της άσκησης και ο άλλος της πνευματικής νηπιότητας.
Πάντως κι οι δύο πρέπει να πλημμυρίζουν την ψυχή από τον θεϊκό έρωτα του Θεού που κάνει την κάθε ψυχή όχι απλά να βαδίζει προς τον Θεό, αλλά να τρέχει σαν διψασμένο ελάφι στην καρδιά της άπειρης Αγάπης.
Πολυαγαπημένε Νυμφίε της ζωής μου, μια ικεσία παιδική μέσα από τα βάθη της ταπεινής ψυχής μου αναπέμπω σε Σένα που θέλω να είσαι τα πάντα για μένα:
Πλημμύρισε όλη την ύπαρξη μου με το άγιο Σου Πνεύμα και τον θεϊκό Σου έρωτα, ώστε απόλυτα να Σε εμπιστεύομαι, να Σε λατρεύω και να Σ’ αγαπώ.
Να ζω μέσα σε σένα και Συ μέσα σε μένα, όπως νοσταλγικά ζήτησες, «μείνατε εν εμοί καγώ εν υμίν. Αμήν.
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ»]