Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πρόσωπο - Θαύματα της Παναγίας » Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΤΗΣ ΚΑΝΑ: «Ο, ΤΙ ΑΝ ΛΕΓΕΙ ΥΜΙΝ ΠΟΗΣΑΤΕ!!!»

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΤΗΣ ΚΑΝΑ: «Ο, ΤΙ ΑΝ ΛΕΓΕΙ ΥΜΙΝ ΠΟΗΣΑΤΕ!!!»

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΤΗΣ ΚΑΝΑ: «Ο, ΤΙ ΑΝ ΛΕΓΕΙ ΥΜΙΝ ΠΟΗΣΑΤΕ!!!»

«’Ο,τι αν λέγη υμίν ποιήσατε» (Ίω. β’ 5).Είναι ο μοναδικός λόγος της Θεοτόκου περί του Ιησού. Και ο λόγος αυτός είναι σύστασις υπακοής σ’ Αυτόν.Η Θεοτόκος πρεσβεύει υπέρ ημών στον Κύριο. Τον παρακαλεί να δείξη την παντοδύναμη αγάπη του και να καλύψη έτσι τις ανάγκες μας και να λύση τα προβλήματα μας. Η Ιέρα όμως από τη μεσιτεία της Θεοτόκου υπάρχει και κάτι άλλο που η Ίδια μας το υποδεικνύει: είναι η πρόθυμη υπακοή μας στις εντολές Του Θεού: «ό,τι αν λέγη υμίν ποιήσατε»!
Συνήθως οι χριστιανοί αρκούνται στην υποβολή αιτημάτων στην Παναγία, τους Αγίους και τον Κύριο. Ζητούν το ένα, το άλλο και επαναπαύονται σ’ αυτό. Από το άλλο μέρος όμως αδιαφορούν για την τήρησι των εντολών του Θεού και η ζωή τους δεν έχει καμμιά σχέσι με το χριστιανικό τρόπο ζωής και γενικά δεν αποτελούν ζωντανά μέλη του σώματος της Εκκλησίας.
Η τακτική όμως αυτή αποδεικνύεται ελλιπής και ελαττωματική. Η μεσιτεία της Θεοτόκου προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στη ζωή της Εκκλησίας. Ότι είμαστε δηλαδή ζωντανά μέλη της. Διαφορετικά η μεσιτεία της Θεοτόκου αιωρείται στο κενό. Δεν υποβοηθείται από τη δική μας υπακοή στον Ιησού. Αντίθετα, η μεσιτεία της Θεοτόκου γίνεται δεκτή και ο Κύριος ικανοποιεί τα αιτήματα μας, όταν υπάρχη εκ μέρους μας η έμπρακτη υπακοή στο Ευαγγέλιο Του.
Η Θεοτόκος μεσιτεύει υπέρ ημών και όχι αντί ημών. Οι πρεσβείες της προϋποθέτουν τη δική μας ολόψυχη αφοσίωση στον Κύριο και τον λόγο του και βασίζονται σ’ αυτήν. Δεν πρέπει δε να λησμονούμε ότι το ζήτημα της σωτηρίας μας εξαρτάται κυρίως από την ελεύθερη και υπεύθυνη συμμόρφωσή μας προς το θέλημα του Θεού.
Η μεσιτεία της Θεοτόκου, οι πρεσβείες των Αγίων και η χάρις του Χριστού έρχονται σαν ευλογία του Ουρανού στην ελεύθερη και εκούσια προσωπική μας απόφασι να ζήσωμε ολοκληρωτικά και ισόβια «εις την υπακοήν του Χριστού» (Β’ Κορ. ι’ 5).

(Μητροπολίτου Αχελώου Ευθυμίου Στυλίου, Η Πρώτη, εκδ. Γρηγόρη, σελ. 181)