Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Ωφέλιμα » Ορθόδοξος Συναξαριστής » 04 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ – MNHMH TOY ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΒΑΤΑΤΖΗ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

04 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ – MNHMH TOY ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΒΑΤΑΤΖΗ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

04 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ – MNHMH TOY ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΒΑΤΑΤΖΗ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΑ

Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης γεννήθηκε το 1193 στο Διδυμότειχο. Όταν κοιμήθηκαν οι γονείς του Ιωάννη, μοίρασε τη μεγάλη του περιουσία στους φτωχούς και στις Εκκλησίες. Μετά πήγε στη Νίκαια της Βιθυνίας, για να βρει ένα θείο του, που ήταν Ιερεύς στα ανάκτορα του βασιλιά Θεοδώρου Λάσκαρη.
Έτσι, γνωρίστηκε με τον ευσεβή βασιλέα, που του έδωσε ως σύζυγο τη θυγατέρα του Ειρήνη. Για να τη λάβει όμως γυναίκα του, χρειάστηκε να μονομαχήσει με το Λατίνο Κόραδο, που καυχιόταν για τη δύναμή του! Όμως ο Ιωάννης Βατάτζης τον νίκησε, λέγοντας: »Κύριε Ιησού Χριστέ, βοήθει μοι», σαν δεύτερος Νέστορας!
Όταν ο βασιλιάς Θεόδωρος Λάσκαρης πέθανε, ανέλαβε την Αυτοκρατορία ο ίδιος στα 1222, ως Ιωάννης Γ’ Δούκας Βατάτζης.
Ο Ιωάννης υπήρξε ο προστάτης των αδικουμένων, ο δικαιότατος κριτής, η αστείρευτη πηγή της ελεημοσύνης, τόσο, που του δόθηκε το προσωνύμιο Ελεήμων!

Ήταν ευσεβέστατος και κατάφερε με το ζήλο του να βαπτιστούν Χριστιανοί όλοι οι Ιουδαίοι της επικράτειάς του! Επίσης, προσπάθησε να γίνει η επανένωση των Εκκλησιών, δηλ. να αναγνωρίσει η Δύση το ορθό Δόγμα. Κατάφερε μάλιστα να αποσταλούν πρέσβεις από τον Πάπα Γρηγόριο Θ’ και να αρχίσει διάλογος, προεξάρχοντος του τότε Πατριάρχου μας, Γερμανού του νέου. Ο Ιωάννης θα κατάφερνε τότε το ευχόμενο, αλλά δυστυχώς οι Δυτικοί δεν θέλησαν στο τέλος να αφαιρέσουν το »φιλιόκβε» από το Σύμβολο της Ορθής Πίστεως, δηλ. το »και εκ του Υιού εκπορευόμενον».
Ο Βατάτζης, υπήρξε προστάτης και συμπαραστάτης της αγροτικής και αστικής τάξης και επιδίωκε διαρκώς την άνοδο του βιοτικού επιπέδου κυρίως των γεωργών και κτηνοτρόφων, αφού για να τους βοηθήσει έκανε μεγάλη απογραφή (κάτι σαν Εθνικό Κτηματολόγιο) και επίταξε κατόπιν τεμάχια γης από τους μεγαλοκτήμονες και τους αριστοκράτες και τα διένειμε σε όλους τους φτωχούς υπηκόους του, ώστε να ζουν άνετα και ανθρώπινα!!!
Ίδρυσε φιλανθρωπικούς και ευκτήριους οίκους, φτωχοκομεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, βιβλιοθήκες, έχτισε Ναούς και βοήθησε αποφασιστικά τα Μοναστήρια μας.

Μάλιστα τέτοια ήταν η πολιτική ποιότητά του, που όταν κάποτε συνάντησε το γιό του Θεόδωρο στο κυνήγι να φορά πολυτελή ρούχα, αρνήθηκε να τον χαιρετήσει! Και όταν το παιδί του τον ρώτησε σε τι είχε σφάλλει, ο Ιωάννης του απάντησε ότι εκείνα τα μεταξωτά και χρυσοΰφαντα που φορούσε ήταν από το αίμα του λαού του και πως θα έπρεπε να ξέρει ότι κάθε έξοδο, πρέπει να γίνεται για τον λαό!
Ο Ιωάννης Βατάτζης εργάστηκε για το μεγάλο ποθούμενο, την ανάκτηση της Κων/πόλεως από τους Λατίνους. Νίκησε τους Λατίνους που κρατούσαν όμως ακόμα σκλαβωμένη την Πόλη και τους επέβαλλε τη συνθήκη του 1225, με την οποία καταλάμβανε όλα τα Μικρασιατικά εδάφη, εκτός από αυτά που ήταν κοντά στη Νικομήδεια και απέναντι από την Κων/πολη.
Κατασκεύασε ισχυρό στόλο και ελευθέρωσε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Κω και άλλα νησιά του Ελληνικού Αρχιπελάγους. Το 1225 απελευθερώνει τη στρατηγικά σημαντική Αδριανούπολη! Ο δρόμος πια για την Πόλη ήταν ανοιχτός!

Το 1246 κατοτροπώνει του Βούλγαρους και ελευθερώνει το κομμάτι Αξιός – Έβρος ποταμός, ενώ οι καμπάνες κοντεύουν να σπάσουν από τη χαρά τους όταν ο Ιωάννης Βατάτζης, ο Άγιος Βασιλιάς, μπαίνει με συγκίνηση στην Θεσσαλονίκη, τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς!
Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης (ο »Μαρμαρωμένος Βασιλιάς») έφτιαξε ένα πανίσχυρο κράτος από τις στάχτες του Βυζαντίου και κοιμήθηκε ειρηνικά στις 4 Νοεμβρίου του 1254.

❈ Απολυτίκιον Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης: Τον λαμπρόν Βασιλέα και των πιστών μέγα καύχημα και των νυμφαίων το κλέος, Ιωάννην τιμήσωμεν, εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς, την μνήμην επιτελούντες αυτού, συμφώνως ανακράζοντες. Δόξα τω σε Δοξάσαντι, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα των ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.

Άγιε Ιωάννη Βατάτζη πρέσβευε υπέρ ημών
(Από Οδηγός Ορθοδοξίας)