Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Παρασκευή των Βαΐων

Παρασκευή των Βαΐων

«Την ψυχωφελή πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, και την αγίαν Εβδομάδα του Πάθους σου αιτούμεν κατιδείν, Φιλάνθρωπε, του δοξάσαι εν αυτή τα μεγαλείά σου και την άφατον δι’ ημάς οικονομίαν σου, ομοφρόνως μελωδούντες· Κύριε, δόξα Σοι» (Δοξαστικόν ιδιόμελον εις ήχον πλ. α΄, αποστίχων όρθρου).
(Τώρα που φτάσαμε στο τέλος της ψυχωφελούς Τεσσαρακοστής, Σε παρακαλούμε, Φιλάνθρωπε, να δούμε καθαρά και την αγία εβδομάδα του Πάθους Σου, προκειμένου να δοξάσουμε μέσα σ’ αυτήν τα μεγαλεία σου και την άφατη για χάρη μας οικονομία Σου, ψάλλοντας: Κύριε, δόξα Σοι).
Το Σάββατο του Λαζάρου, ως γνωστόν, σηματοδοτεί το τέλος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η ευλογημένη περίοδος που ξεκίνησε την Καθαρά Δευτέρα φτάνει πιά στο τέλος της – το ίδιο τροπάριο ψέλνεται και στον εσπερινό της εορτής του Λαζάρου. Και τι μας λέει ο άγιος υμνογράφος; Πρώτον, ότι η περίοδος αυτή της Σαρακοστής είναι «ψυχωφελής»· δεύτερον, ότι ενώ πρόκειται περί «τέλους» ως συμπλήρωσης των σαράντα ημερών της, λειτουργεί και πάλι ως σημείο εκκίνησης: της απαρχής της Μεγάλης Εβδομάδος – είμαστε μπροστά σ’ ένα θαυμαστό κατώφλι. Κι είναι αυτονόητο· η Σαρακοστή τέθηκε από την Εκκλησία προκειμένου να ετοιμαστούμε οι χριστιανοί για τη συγκεκριμένη Εβδομάδα, αυτήν στην οποία προβάλλονται εκείνα τα γεγονότα που έφεραν τη σωτηρία στο ανθρώπινο γένος – τα Πάθη του Κυρίου, την ίδια τη Σταυρική Του θυσία. Στον Σταυρό δεν ήρε ο Κύριος τις αμαρτίες μας και κατήργησε τον διάβολο, πατώντας τον θάνατο; «Ιδού γαρ ήλθε διά του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω». Γι’ αυτό άλλωστε και χαρακτηρίζεται ως «Μεγάλη». Όχι, όπως σημειώνει ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, γιατί έχει μεγαλύτερη διάρκεια η κάθε ημέρα της, αλλά γιατί είναι σπουδαία και συγκλονιστικά τα όσα διαλαμβάνει με τα Πάθη του Κυρίου.
 
Μπροστά λοιπόν στο πνευματικό μέγεθος των ημερών αυτών αφενός απαιτείται ιδιαίτερη και ξεχωριστή προετοιμασία – κανείς «αμύητος» και χαμερπής δεν μπορεί να ψαύσει το ιερό μυστήριο – αφετέρου προκαλείται ο μυημένος κι ετοιμασμένος όσο είναι δυνατόν πιστός να δοξολογήσει τον Κύριο της δοξης, διακρίνοντας όχι την επιφάνεια ενός ανθρώπου που πάσχει, αλλά το βάθος της αγάπης του Ίδιου του Δημιουργού. Η προετοιμασία των σαράντα ημερών, ως ένα είδος μύησης στην πνευματικότητα της αγίας εβδομάδας, ερμηνεύει και τον όρο «ψυχωφελής Τεσσαρακοστή» – ο,τι πρόσφερε η Εκκλησία αυτήν την περίοδο (με το πλήθος των ακολουθιών της, με τον τονισμό της αληθινής νηστείας, σωματικής και πνευματικής, με τη διαρκή υπενθύμιση της μετανοίας ως του μονόδρομου που εκβάλλει στη Βασιλεία του Θεού) ήταν για τη θρέψη και τη ζώωση της ψυχής μας! Και παρ’ όλα αυτά! Έστω και με προετοιμασία, απαιτείται και πάλι η χάρη του Κυρίου για το σωστό περπάτημα της αγίας Εβδομάδος! «Σου ζητάμε να μας δώσεις τη χάρη να δούμε καθαρά και το περιεχόμενο της αγίας Εβδομάδος του Πάθους Σου».
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δορμπαράκης
pgdorbas.blogspot.com