Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πρόσωπο - Θαύματα της Παναγίας » ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ: H ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΣΠΛΑΧΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΛΕΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ!

ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ: H ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΣΠΛΑΧΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΛΕΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ!

ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ: H ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΣΠΛΑΧΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΛΕΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ!

Γράφει ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης:
Πολλά θαύματα και ελέη είδα από τον Κύριο και τη Θεοτόκο, αλλά μου είναι τελείως αδύνατο ν’ ανταποδώσω κάπως αυτή την αγάπη.
Τι ν’ ανταποδώσω εγώ στην Υπεραγία Θεοτόκο, που δεν με περιφρόνησε, ενώ ήμουν βυθισμένος στην αμαρτία, αλλά σπλαγχνικά με επισκέφθηκε και με συνέτισε;
Δεν την είδα, αλλά το Άγιο Πνεύμα μού έδωσε να Την αναγνωρίσω από τα γεμάτα χάρη λόγια της και το πνεύμα μου χαίρεται κι η ψυχή μου από την αγάπη ελκύεται τόσο προς Αυτήν, ώστε και μόνη η επίκληση του ονόματός της γλυκαίνη την καρδιά μου.
Όταν ήμουν νεαρός υποτακτικός, προσευχόμουν μια φορά μπροστά στην εικόνα της Θεομήτορος, και η προσευχή του Ιησού εισήλθε στην καρδιά μου και άρχισε από μόνη της να προφέρεται εκεί.
Μια άλλη φορά άκουγα στην εκκλησία την ανάγνωση των προφητειών του Ησαΐα, και στις λέξεις «λούσασθε και καθαροί γίνεσθε» (Ησ. α’ 16) σκέφτηκα: «Μήπως η Παναγία αμάρτησε ποτέ, έστω και με τον λογισμό;».
Και, ω του θαύματος!, μέσα στην καρδιά μου μια φωνή ενωμένη με την προσευχή πρόφερε ρητώς: «Η Θεοτόκος ποτέ δεν αμάρτησε, ούτε καν με τη σκέψη».
Έτσι το Άγιο Πνεύμα μαρτυρούσε στην καρδιά μου για την αγνότητά της.
Εν τούτοις κατά την επίγεια ζωή της βρισκόταν ακόμη στο πλήρωμα της γνώσεως και υπέπεσε σε ορισμένα αναμάρτητα σφάλματα ατέλειας. Αυτό φαίνεται από το Ευαγγέλιο.
Όταν επέστρεφε από την Ιερουσαλήμ, δεν γνώριζε πού είναι ο Υιός της και Τον αναζητούσε τρεις μέρες με τον Ιωσήφ (Λουκ. β’ 44-46).

Η ψυχή μου γεμίζει από φόβο και τρόμο, όταν αναλογίζωμαι τη δόξα της Θεομήτορος.
Είναι ενδεής ο νους μου και φτωχή κι αδύναμη η καρδιά μου, αλλά η ψυχή μου χαίρεται και παρασύρομαι στο να γράψω έστω και λίγα λόγια γι’ Αυτήν.
Η ψυχή μου φοβάται να το αποτολμήσει, αλλά η αγάπη με πιέζει να μην κρύψω τις ευεργεσίες της ευσπλαχνίας της.
Η Θεοτόκος δεν παρέδωσε στη Γραφή ούτε τις σκέψεις της ούτε την αγάπη της για τον Υιό και Θεό της ούτε τις θλίψεις της ψυχής της, κατά την ώρα της σταυρώσεως, γιατί ούτε και τότε θα μπορούσαμε να τα συλλάβουμε.
Η αγάπη Tης για τον Θεό ήταν ισχυρότερη και φλογερότερη από την αγάπη των Χερουβείμ και των Σεραφείμ και όλες οι δυνάμεις των αγγέλων και αρχαγγέλων εκπλήσσονται μ’ Αυτήν.

Παρ’ όλο όμως που η ζωή της Θεοτόκου σκεπαζόταν, θα λέγαμε από την άγια σιγή, ο Κύριος όμως φανέρωσε στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας πως η Παναγία αγκαλιάζει με την αγάπη της όλο τον κόσμο και βλέπει με το Άγιο Πνεύμα όλους τους λαούς της γης και, όπως και ο Υιός της, σπλαγχνίζεται και ελεεί τους πάντες.
Ω, και να γνωρίζαμε πόσο αγαπά η Παναγία όλους όσοι τηρούν τις εντολές του Χριστού, και πόσο λυπάται και στενοχωριέται για κείνους που δεν μετανοούν! Αυτό το δοκίμασα με την πείρα μου.
Δεν ψεύδομαι, λέω την αλήθεια ενώπιον του Θεού, πως γνωρίζω πνευματικά την Άχραντο Παρθένο. Δεν Την είδα, αλλά το Άγιο Πνεύμα μου έδωσε να γνωρίσω Αυτήν και την αγάπη της για μας.
Χωρίς την ευσπλαχνία της η ψυχή μου θα είχε χαθεί από πολύ καιρό.
Εκείνη όμως ευδόκησε να μ’ επισκεφθή και να με νουθετήση, για να μην αμαρτάνω.
Μου είπε: «Δεν μ’ αρέσει να βλέπω τα έργα σου».

Τα λόγια της ήταν ευχάριστα, ήρεμα, με πραότητα, και συγκίνησαν την ψυχή.
Πέρασαν πάνω από σαράντα χρόνια, αλλά η ψυχή μου δεν μπορεί να λησμονήση εκείνη τη γλυκειά φωνή και δεν ξέρω πώς να ευχαριστήσω την αγαθή και σπλαγχνική Μητέρα του Θεού.
Αληθινά, αυτή είναι η βοήθειά μας ενώπιον του Θεού και μόνο τ’ όνομά της χαροποιεί την ψυχή. Αλλά κι όλος ο ουρανός κι όλη η γη χαίρονται με την αγάπη της.
Αξιοθαύμαστο και ακατανόητο πράγμα!
Ζη στους ουρανούς και βλέπη αδιάκοπα τη δόξα του Θεού, αλλά δεν λησμονεί κι εμάς τους φτωχούς κι αγκαλιάζει με την ευσπλαχνία της όλη τη γη και όλους τους λαούς.
Κι αυτή την Άχραντη Μητέρα Του ο Κύριος την έδωσε σ’ εμάς.
Αυτή είναι η χαρά και η ελπίδα μας.
Αυτή είναι η πνευματική μας Μητέρα και βρίσκεται κοντά μας κατά τη φύση ως άνθρωπος και κάθε χριστιανική ψυχή ελκύεται προς Αυτή με αγάπη.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Απόσπασμα από το κείμενο του αγίου Σιλουανού με τίτλο «Για την Θεομήτορα», από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου [νυν οσίου Σωφρονίου], ο «Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης», έκδοση Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ: «www.pemptousia.gr»