Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Πνευματικής Κατάρτισης και Αυτοσυνειδισίας » «Έχουμε όλοι φτερούγες, παπούλη;» (Διάλογος του κατασκόπου, από τη Βενετία, Marco, με τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό)

«Έχουμε όλοι φτερούγες, παπούλη;» (Διάλογος του κατασκόπου, από τη Βενετία, Marco, με τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό)

«Έχουμε όλοι φτερούγες, παπούλη;» (Διάλογος του κατασκόπου, από τη Βενετία, Marco, με τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό)

«[…]– Παπούλη, πούθ’ έρχεσαι; (Ήθελα να προ-
σθέσω: Και ποιος σε στέλνει; Μα βέβαια δεν
το ‘πα).
– Πούθ’ έρχομαι! μονολόγησε. Μα από κει
απ’ όπου έρχονται όλοι, παιδί μου. Απ’ τον Θεό.
Από πού άλλού;
– Θέλω να πω, επέμεινα, ποια είναι η πατρίδα
σου;
– Η πατρίδα μου, η πατρίδα μας η αληθινή
είναι ο ουρανός. Από κει έχουμε κατέβει, σ’ αυ-
τόν πασχίζουμε να γυρίσουμε. Μας τραβάει το
χώμα προς τα κάτω, μας ανεβάζουν οι φτερού-
γες προς τα πάνω κι αυτός ο αγώνας είναι η ζωή.
– Κι έχουμε όλοι φτερούγες, παπούλη; ρώτη-
σα κι εγώ ξεχνώντας την αρχική μου ερώτηση.
– Στο ‘πα κιόλας, παιδί μου. Πώς μας έστειλε
ο Θεός; Χωρίς φτερούγες; Πώς θα γυρίσουμε
σ’ αυτόν;
– Ναι, μα βλέπω κάμποσους βουλιαγμένους
ολότελα στη λάσπη. Δε βλέπω κανένα φτερού-
γισμα σε δαύτους.
– Αχ, Μάρκο, πόσο λίγα ξέρεις! Οι εκμεταλ-
λευτές κι οι πόρνες μάς οδηγούν στη Βασιλεία
του Θεού. Έτσι είπε ο Χριστός. Εννοείται ότι
πορεύονται προς τα εκεί ή για να πω καλύτερα
προπορεύονται όταν αλλάξουν ζωή. Και άλλα-
ξαν μερικοί: ο Ζακχαίος πρώτος, ο Άγιος Αυ-
γουστίνος δεύτερος, η Οσία Μαρία η Αιγύπτια
τρίτη κι άλλοι πίσω απ’ αυτούς. Όλοι λοιπόν
έχουν φτερά. Μπορεί σε μερικούς να ‘ναι κρυμ-
μένα, αδύναμα ή και καψαλισμένα. Μα κάποια
στιγμή «ανακαινισθήσεται ως αετού η νεότης»
τους που λέει κι ο ψαλμωδός. Και θα μπορέσουν
να πετάξουν. Φτάνει να το θελήσουνε με την
καρδιά τους»
Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ο κατάσκοπος Marco για τον Κοσμά τον Αιτωλό» Εκδόσεις Πορφύρα.