Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Ωφέλιμα » Χωρίς κατηγορία » «ΣΜΙΛΕΨΕ ΠΑΛΙ ΔΑΣΚΑΛΕ ΨΥΧΕΣ!»

«ΣΜΙΛΕΨΕ ΠΑΛΙ ΔΑΣΚΑΛΕ ΨΥΧΕΣ!»

«ΣΜΙΛΕΨΕ ΠΑΛΙ ΔΑΣΚΑΛΕ ΨΥΧΕΣ!»

-Του Ανέστη Βλάχου.
Έχουν περάσει 2021 χρόνια από τότε που έζησε εδώ στη γη ο μοναδικός Δάσκαλος. Η αγάπη Του για κάθε έναν από τους μαθητές Του ήταν απέραντη. Τα λόγια Του, γεμάτα σοφία και δύναμη, έπεφταν στις ψυχές τους σαν πρωινή δροσιά.
Τους μιλούσε για την αγάπη στον Θεό και στους ανθρώπους. Για την αλήθεια και την δικαιοσύνη. Για την χαρά και την ταπείνωση. Μα ήταν πιο πολύ το φωτεινό Του παράδειγμα, που έβαζε τη σφραγίδα σε ό,τι δίδασκε στους μαθητές. Απλός, ταπεινός, πράος, όλη του την επίγεια ζωή την πέρασε σκορπίζοντας τα δώρα της αγάπης Του. Και στο τέλος, προσέφερε και την ίδια Του την ζωή, πάνω στον Σταυρό, για όλους εμάς τους ανθρώπους.
Ο Δάσκαλος αυτός ο μοναδικός, είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Από τότε, όσοι τον πλησίασαν και μαθήτευσαν ταπεινά στο άγιο παράδειγμά Του και στο λόγο Του, όσοι τον έβαλαν στη ζωή τους, οδηγό και δάσκαλό τους, πήραν κι αυτοί απ’ το φως και τη δύναμή Του.
Θυμηθείτε τους δώδεκα Αποστόλους, που ξεχύθηκαν σ’ ολόκληρο τον τότε κόσμο, ως κήρυκες της Αληθείας. Θυμηθείτε τον Παύλο, τους Τρείς Ιεράρχες, τον Νικηφόρο Θεοτόκη, τον Ευγένιο Βούλγαρη, τον Κοσμά τον Αιτωλό. Αλλά και πόσοι άλλοι, άγνωστοι σ’ εμάς κι αφανείς δάσκαλοι, σε πόλεις και χωριά, κατά το παράδειγμα του Μεγάλου Παιδαγωγού, Του Χριστού, με ακούραστη υπομονή κι αγάπη, σμίλεψαν ψυχές. Έσπειραν τον σπόρο της αλήθειας. Ετοίμασαν, αιώνες τώρα, μεγάλα αναστήματα, καμάρια του Γένους μας.

Κάτι παρόμοιο γίνεται και σήμερα από τους σημερινούς δασκάλους. Και στο πιο απόμερο χωριουδάκι της πατρίδας μας, στο πιο ακριτικό νησί, ο ηρωικός δάσκαλος, αψηφώντας τις στερήσεις και τον κόπο, τις δυσκολίες, στέκεται φάρος φωτεινός μέσα στην τάξη.
Απέναντι σ’ αυτόν τον ακούραστο δάσκαλο, όλα τα παιδιά, έχουν ένα χρέος:
Να του δώσουν την εμπιστοσύνη, την αγάπη και τον σεβασμό τους. Είναι μία απ’ τις ιερές μορφές, που μέσα στην καρδιά τους αξίζει να έχει μία κεντρική θέση και να μνημονεύεται σε όλη τους τη ζωή. Κι ακόμη να τον βοηθούν στο δύσκολό του έργο, με την καθημερινή τους φιλότιμη προσπάθεια και πρόοδο.
Θα τον τροφοδοτήσουν έτσι με την όμορφη ελπίδα, πως στ’ αλήθεια πλάθει μια νέα γενιά έτοιμη να ριχτεί στον αγώνα της ζωής, μίας δύσκολης ζωής όπως εξελίχθηκε, με πίστη κι ενθουσιασμό.
Σμίλεψε πάλι λοιπόν, δάσκαλε, ψυχές!

[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ Ανέστης Βλάχος – Anestis Vlachos Jr.]