Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Ωφέλιμα » Ιστορικά Θέματα » ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΩΝ

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΩΝ

11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΩΝ

Στην Σμύρνη, εκείνο το πρωινό του Σαββάτου 27 Αυγούστου (κατά το ιουλιανό ημερολόγιο) 1922, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, ασκεπής, ντυμένος στα μαύρα, γονατίζει μπροστά στην αγία τράπεζα της Αγ. Φωτεινής, και κάνει για μια ακόμα φορά το σημείο του σταυρού.
Ύστερα γέρνει το κεφάλι και κλείνοντας τα μάτια, αρχίζει να προσεύχεται σιωπηλά. «Με φωτεινόν το μέτωπον, απαστράπτοντας οφθαλμούς, εγονυπέτησεν ως αμαρτωλός εις το Ιερόν Βήμα, προ του Εσταυρωμένου, και με το ρίγος της θείας προσευχής ηγέρθη ως όσιος» γράφει ο Ηλίας Βενέζης.
… Μέσα στην μεγάλη εκκλησιά, όπως όλες τις τελευταίες μέρες και νύχτες, συνωθείται ένα ετερόκλητο πλήθος συντετριμμένων ανθρώπων, πλημμυρισμένο στο φόβο και στον ιδρώτα του. Αυτή η μυρουδιά του ανθρώπινου φόβου, παράξενα έντονη, άλλοτε γλυκερή και άλλοτε όξινη, κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα όσο κι αν ανακατεύετεαι μ’εκείνη από τα αναμμένα αγιοκέρια και το καμένο θυμίαμα.
Μέχρι το χρυσοποίκιλτο τέμπλο του ναού, το βαρυφορτωμένο από εικόνες τάματα και ασημένια καντήλια, σπρώχνεται σήμερα το πλήθος. Μερικοί έχουν κοιμηθεί μέσα, γέρνοντας στα στασίδια, δίπλα στους δύο μεγάλους μαρμάρινους άμβωνες, ή στην αυλή, πάνω σε μπόγους ή όπου αλλού ήταν βολικό. Από τα βαθειά χαράματα ενας μεγάλος αριθμός ανθρώπων έχει συρρεύσει δεξιά κι αριστερά στα δύο ευρύχωρα κλίτη, για να ενωθεί στην συνέχεια στο πρόναο, κοντά στην είσοδο και αποκεί να συνεχίσει με όσες γυναίκες μπορούσε να χωρέσει ο γυναικωνίτης και οι σκάλες που οδηγούσαν σε αυτόν.
Μέχρι και στα ανοιχτά παράθυρα έχουν σκαρφαλώσει για να δουν και να ακούσουν τον μητροπολίτη Χρυσόστομο, καθώς έχει διαδοθεί πως αυτή εδώ είναι η τελευταία λειτουργία. Από το ύψος του περίβλεπτου καμπαναριού, του ξακουστού σε Ανατολή και Δύση, πένθιμοι αντηχούν από τα βαθειά χαράματα οι κρουστοί ήχοι από τις τεράστιες καμπάνες.
… Βλέπει όλο τούτο το πλήθος ο Χρυσόστομος και τρομάζει. Πάει κι έρχεται η ψυχή του σαν τη βημόθυρα που λίγο πριν είχε ανοίξει κι αναγκάζεται να κρατηθεί από το ξύλο της.
– Παιδιά μου, λέει με δυνατή φωνή ο Χρυσόστομος.
Γρήγορα γίνεται ησυχία.
– Παιδιά μου, ξαναλέει τώρα.
– Η Θεία πρόνοια δοκιμάζει την πίστιν μας και το θάρρος μας και την υπομονή μας την ώρα αυτήν. […] Εις τας τρικυμίας αναφαίνεται ο καλός ναυτικός και εις τας δοκιμασίας ο καλός Χριστιανός.Προσεύχεσθε και αθ παρέλθει το ποτήριον τούτο. Θα ιδώμεν πάλιν καλάς ημέρας και ας ευλογήσωμεν τον Θεόν.
Θαρρείτε ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς,
… Όλοι μοιάζουν κρεμασμένοι από τα χείλη του.
Ύστερα μπαίνει στο ιερό ψιθυρίζοντας: «Ούτος εισίν ο ερχόμενος εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου! Χριστέ ο Θεός επίβλεψον επ εμέ…»
…Ο Χρυσόστομος παίρνει το δισκοπότηρο με τη θεία μετάλειψη, το σηκώνει πάνω από το κεφάλι του και γυρνώντας προχωράει μερικά βήματα έξω από τη βημόθυρα.
-«Πίετε εξ αυτού πάντες…
Το πλήθος προσπαθεί να κινηθεί κατά το μέρος του.
– Ακούστε με με προσοχή, φωνάζει τώρα δυνατά.
– Αυτή την ώρα θα ήθελα να δώσω σε όλους να μεταλάβετε των αχράντων μυστηρίων. Ξέρω τι περνάτε και πόσο πολύ χρειάζεστε το σώμα και το αίμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μας. Όμως κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο και ο χρόνος είναι περισσότερο από πολύτιμος για όλα όσα μας επιφυλάσσει ο Κύριος…
Ύστερα λέει δυνατά ώστε να ακουστεί από όλους.
– Γι αυτό με την άδεια και την θέληση του Θεού, αποφάσισα να κοινωνήσω μόνο έναν. Το πρόσωπό του λάμπει παράξενα.
-Ένα παιδί, ένα μικρό παιδί στο όνομα όλων μας!
Το πλήθος παραμένει βουβό. Μια μικρομάνα από την πρώτη σειρά βιάζεται να σηκώσει το παιδί της, ένα αγοράκι μερικών χρόνων.
-«Εις το όνομα του Πατρός» αρχίζει ο Χρυσόστομος «και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…» αποσώνει απιθώνοντας τη θεία μετάληψη στο στόμα του παιδιού.
«Αμήν!» αντιφωνούν μεμιάς εκατοντάδες στόματα και όλοι σταυροκοπιούνται.
…Στη συνέχεια αρχίζουν οι τελευταίοι ασπασμοί. Όλη εκείνη η ατέλειωτη οδυρόμενη κοσμούρα σπρώχνεται μπρος στην ωραία πύλη ποιος θα πρωτοφιλήσει τη δεξιά του, θ’αγγίξει το ράσο του, θα πάρει την ύστατη συγχώρεση από την πάνσεπτη ύπαρξή του. Λες κι όλοι καταλαβαίνουν πως ο σεβάσμιος γέροντας δεν θα βρίσκεται για πολύ κοντά τους, να τους καθοδηγεί με την αστείρευτη αγάπη και την καλή θέληση ενός πραγματικού πατέρα. Λες και καταλάβαιναν πως λίγες είναι οι ώρες που τον χωρίζουν από το μαρτυρικό του ξόδεμα. Τους κοιτάζει καλά καλά τώρα ο Χρυσόστομος μέχρι εκεί που μπορεί να φτάσει η κουρασμένη του ματιά και νοιώθει την αγκαλιά του να πλαταίνει, να γίνεται απάνεμο λιμάνι αγάπης και μέσα του να έρχεται να φωλιάζει όλο εκείνο το καταδιωγμένο πλήθος των ανθρώπων. Μια αγκαλιά είναι ο κόσμος όλος, σκέφτεται ο δεσπότης. Μια αγκαλιά! Έτσι κι ανοίξει, χάθηκε!
Και κλαίει καθώς ξαναμπαίνει στο άβατο του ιερού…

(ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ι. ΤΖΑΝΑΚΑΡΗΣ – από το βιβλίο «Δακρυσμένη Μικρασία» – εκδόσεις Μεταίχμιο)
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ »Το Αλφαβητάρι της Αγάπης»]
ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΛΕΥΚΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΛΕΥΚΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΙΚΟΝΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΕ ΜΕΤΑΞΟΤΥΠΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΟΝ ''ΚΗΠΟ'' ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ, ΣΤΟ "ΠΕΡΙΒΟΛΙ" ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ!

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις νέες μας δημοσιεύσεις μέσω email.

ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΙΣΙΑΣ