ΤΡΕΙΣ ΑΕΙΦΑΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡΕΣ!
Στην αστρονομία έχουμε το φαινόμενο της λεγόμενης “ευθυγράμμισης” ή “συζυγίας”, όταν δύο ή περισσότερα ουράνια σώματα έρχονται σε μία σχετική ευθυγράμμιση, σε σχέση με το σημείο από το οποίο τα παρατηρούμε.
Και είναι στ’ αλήθεια πολύ ταιριαστό το να δανειστούμε αυτήν την εικόνα του ουράνιου στερεώματος για να περιγράψουμε την ευθυγράμμιση τριών αειφανών αστέρων που συντελείται κάθε χρόνο κατά το δεύτερο τριήμερο του Δεκεμβρίου στο νοητό στερέωμα της Εκκλησίας.
Ο λόγος για τη χρονική ευθυγράμμιση της εορτής τριών ιδιαίτερα λαοφιλών αγίων, των οποίων οι ημέρες μνήμης διαδέχονται η μία την άλλη. Των αγίων Βαρβάρας, Σάββα και Νικολάου.
Τριών αγίων των οποίων η μνήμη δεσπόζει στο μέσον της νηστείας των Χριστουγέννων, και σηματοδοτεί το πέρασμα από την εποχή του φθινοπώρου σε αυτήν του χειμώνα.
Σαν να θέλουν να μας υπενθυμίσουν οι τρεις άγιοι, ότι παρά το σκοτάδι της νύχτας, που γιγαντώνεται αυτές τις μέρες (“του σαραντάμερου η μέρα, καλημέρα – καλησπέρα” λέγαν οι πρόγονοί μας), το φως δεν θα αργήσει να επανακάμψει.
Ότι όσο σκοτάδι κι αν απλώνεται στον κόσμο και στις ψυχές των ανθρώπων, το Φως έρχεται και θα κυριαρχήσει’ κι αν του ανοίξουμε τις πόρτες των ψυχών μας, θα διαλύσει τα σκοτάδια, οδηγώντας μας στη δοξαστική ιαχή “νυν πάντα πεπλήρωται φωτός”!
Τρεις οδοδείκτες που μας οδηγούν προς τον εν τω σπηλαίω γεννηθέντα, προς τον Θεό που έγινε και άνθρωπος, για να κάνει τον άνθρωπο θεό.
Τρεις διδάσκαλοι που με το παράδειγμά τους μας οδηγούν στην πραγματική και ανέφελη ζωή της οποίας εκείνοι είναι ήδη μέτοχοι.
Η μεγαλομάρτυς Βαρβάρα, με την υπομονή και την καρτερία της μας δείχνει τον δρόμο της θυσίας.
Ο όσιος Σάββας, με την άσκηση και τη νήψη, προβάλλει την οδό της υπομονής, του ταπεινού φρονήματος και της εγρήγορσης απέναντι στους πειρασμούς και τις προκλήσεις.
Ο ιεράρχης Νικόλαος, που συγκεφαλαιώνει στο πρόσωπό του τη χρυσή οδό προς την εν Χριστώ σωτηρία μας, γενόμενος ο ίδιος, κανόνας πίστεως, εικόνα πραότητος, εγκρατείας διδάσκαλος, υψηλός διά της ταπεινώσεως, πνευματικά πλούσιος διά της χάριν του συνανθρώπου θυσιαστικής πτωχείας.
Ας επικαλεστούμε και πάλι, ακόμα πιο θερμά, τις προς τον Θεό ικεσίες τους. Ας ακολουθήσουμε τα βήματά τους για να λάβουμε κι εμείς φως από Εκείνον από τον Οποίον εκείνοι λαμβάνουν.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα φίλοι μου, χρόνια αιώνια μαζί με τον Χριστό και τους Αγίους Του!
Νικόλαος Τσούχλης.
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ “erimitic”]