Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Επίκαιρες Πνευματικές Αναζητήσεις

Category Archives: Επίκαιρες Πνευματικές Αναζητήσεις

Οι Άγιοι του Πόντου

Ο κάπως ιδιότυπος χαρακτήρας και η διαφοροποιημένη προφορά του καλοκάγαθου Πόντιου «γέροντα» μοναχού, σ’ ένα μοναστήρι στην κεντρική Ελλάδα, προκαλούσε κάποιους φίλους μοναχούς με αφέλεια και απλότητα να τον πειράξουν καλόκαρδα για την ιδιαίτερη πατρίδα του, πού δεν έλεγε να την ξεχάσει.
«Και τί είναι ο Πόντος;».
Την τελευταία φορά όμως στενοχωρήθηκε πολύ ο γέροντας…
Αν δεν έχεις πάει σ’ αυτή την πανέμορφη, παράξενη – από τα πανάρχαια χρόνια ελληνική γη –
Αν ποτέ δεν την είδες ή έστω δεν διάβασες με προσοχή και καρδιά την ιστορία της και τη γενοκτονία του πληθυσμού της, πώς να νιώσεις ως το βάθος τον πόνο στου Πόντιου την ψυχή;
Ο γέροντας αισθανόταν ότι το πείραγμα του σκάλιζε μια βαθιά πληγή. (περισσότερα…)

19 ΜΑΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ!

19 ΜΑΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ! -ΕΝΑ ΚΕΡΑΚΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ!

Τὰ μαρτύρια τῶν ψυχῶν
ποὺ μνημονεύονται σήμερα,
οἱ ἡρωικὲς καὶ ἅγιες ψυχὲς
τῶν Ρωμιῶν τοῦ Πόντου
πάντοτε κουβαλοῦσαν
τὰ δύο στοιχεία τῆς ὑπάρξεώς τους:
τὸ σῶμα, τὸ χῶμα τους:
τὴν Ἀμισό, τὴν Σινώπη,
τὴν Kερασοῦντα, τὴν Ἀμάσεια, τὴν Oἰνόη∙ (περισσότερα…)

Πρώτη Ανάσταση στους Δρυμάδες Χειμάρρας το 1992, μετά την άρση απαγόρευσης του θρησκεύεσθαι

Ο αείμνηστος εν ιερομονάχοις π. Κοσμάς – κατά κόσμον Κλέαρχος- Παπασάββας, τελών την θεία λειτουργία σε ερείπια ναού της Παναγιάς, που πρόχειρα είχε επαναδιαμορφωθεί σε εκκλησία, αφού το καθεστώς Χότζα τον είχε μετατρέψει σε “κέντρο πολιτισμού”.

Πρώτη Ανάσταση στους Δρυμάδες Χειμάρρας το 1992, μετά την άρση απαγόρευσης του θρησκεύεσθαι

…Τό Πάσχα τού 1992, τό καθεστώς έχει πιά καταρρεύσει καί γιά 1η φορά υπάρχει ελευθερία τέλεσης των ακολουθιών τής Μεγάλης Εβδομάδας καί τής Αναστάσεως. Βεβαίως η έλλειψη ιερέων είναι τεράστια, καθώς οι λίγοι κληρικοί δεν επαρκούν γιά νά καλύψουν τίς ανάγκες, ενώ καί από τήν Ελλάδα είναι δύσκολο νά έρθει βοήθεια, καθώς όλοι οι ιερείς είναι υπεραπαραίτητοι στις ενορίες τους. (περισσότερα…)

Μεσοπεντηκοστή: αναδαυλίζοντας την δίψα για το Φως του Παρακλήτου

Μεσοπεντηκοστή: αναδαυλίζοντας την δίψα για το Φως του Παρακλήτου

-Αρχιμ. Ζαχαρίας Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας
«Εγώ τω διψώντι δώσω εκ της πηγής του ύδατος της ζωής δωρεάν»[1]
Κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή γευόμαστε σε κάποιο βαθμό τη νέκρωση του Χριστού. Στη μέση αυτής της περιόδου, η Εκκλησία έχει θεσπίσει την προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού, ώστε να τονώσει την έμπνευση και να μας ενισχύσει στον αγώνα να προευπρεπίσουμε τις ψυχές μας, για να εισέλθουμε στη ζωοποιό παρουσία του αναστάντος Κυρίου. Μας υπενθυμίζει ότι διά Σταυρού η χαρά και η Ανάσταση εισήλθαν στον κόσμο. (περισσότερα…)

«ΙΔΕ ΥΓΙΗΣ ΓΕΓΟΝΑΣ, ΜΗΚΕΤΙ ΑΜΑΡΤΑΝΕ»

«ΙΔΕ ΥΓΙΗΣ ΓΕΓΟΝΑΣ, ΜΗΚΕΤΙ ΑΜΑΡΤΑΝΕ»

-ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η τέταρτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στο μεγάλο θαύμα της θεραπείας του παραλύτου από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Ένα δυστυχισμένος άνθρωπος κείτονταν παράλυτος και απόλυτα εγκαταλειμμένος σε μια από τις πέντε στοές της φημισμένης δεξαμενής Βηθεσδά στην Ιερουσαλήμ, επί τριάντα οχτώ χρόνια. Περίμενε υπομονετικά τη θαυματουργική του ίαση, μαζί με πολλούς άλλους ασθενείς, αφού εκεί «κατέκειτο πλήθος πολὺ των ασθενούντων, τυφλών, χωλών, ξηρών, εκδεχομένων την του ύδατος κίνησιν» (Ιωάν.5,3). (περισσότερα…)

ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΟΥΚ ΕΧΩ

ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΟΥΚ ΕΧΩ

Κάθε φορά που διαβάζουμε το Ευαγγέλιο εκείνη την Κυριακή του Παραλύτου από την Ωραία Πύλη, και φτάνουμε στο σημείο που ο παράλυτος με παράπονο λέει του Χριστού “άνθρωπον ουκ έχω”…, άμα δεις προσεκτικά το εκκλησίασμα, όλοι κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι τους. Σαν να λένε: Για μένα το λέει….

Γυναίκες που φέρνουν στο μυαλό τους την απονιά και τη σκληροκαρδία του συζύγου, μανάδες που σκέφτονται τον χθεσινό καυγά με το σπλάχνο τους και εκείνο το εύκολο που τους εκτόξευσαν ” σε μισώ”, τα γερόντια που περιμένουν να τους πάρει ένα τηλέφωνο ο κανακάρης,… από παντού μυριόστομο: “Ανθρωπον ουκ έχω”.

Όλοι μόνοι μας …. (περισσότερα…)

«ΧΑΙΡΕ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΥΠΟΝ ΕΚΛΑΜΠΟΥΣΑ…»

«ΧΑΙΡΕ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΥΠΟΝ ΕΚΛΑΜΠΟΥΣΑ…»

[+ΔΕΥΤΕΡΑ 16/5/2022 -ΩΡΑ 6.00 μ.μ. -ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ,(ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ),ΜΕ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ, -ΕΙΔΙΚΗ ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ «ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ»- ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ]
Του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού.
Οι άνθρωποι αναζητούμε τρόπο να νικήσουμε τον θάνατο. Ξέρουμε όμως ότι αυτό είναι ανέφικτο. Έτσι, προσπαθούμε να τον αναστείλουμε και γι’ αυτό χρησιμοποιούμε τα μέσα των χαρισμάτων μας, ιδίως αυτό που ονομάζουμε επιστήμη, όπως επίσης και προσπαθούμε να ειρηνεύουμε τόσο εντός μας όσο και στις σχέσεις μας με τους άλλους, ώστε να μην κινδυνεύουμε από την βία και τον πόλεμο. Το ίδιο γίνεται και με συνήθειες, όπως η διατροφή μας, αλλά και η σωματική άσκηση. Γι’ αυτό και στις μέρες που διερχόμαστε, ημέρες φόβου και αγωνίας, αυτό που μας χαρακτηρίζει είναι μία υστερία ενασχόλησης με τον θάνατο για να τον απομακρύνουμε όσο πιο πολύ γίνεται από την ζωή μας. Επιβάλλεται αυτό.

(περισσότερα…)

ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ (12/5 Η ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ): «ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΣΩΜΟΝ ΤΑΦΗΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝ ΤΩ ΑΔΗ ΚΑΤΑΒΑΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ!»

ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ (12/5 Η ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ): «ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΣΩΜΟΝ ΤΑΦΗΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝ ΤΩ ΑΔΗ ΚΑΤΑΒΑΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ!»

…Γιατί απέραντη σιωπή βασιλεύει σήμερα στη γη;
Μεγάλη σιωπή και πολλή ηρεμία.
Μεγάλη σιωπή, γιατί ο βασιλεύς κοιμάται.
Η γη φοβήθηκε και ησύχασε, γιατί ο Θεός με το σώμα κοιμήθηκε. Ο Θεός με το σώμα πέθανε και ο Άδης ετρόμαξε. Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε και αυτούς που κοιμόνταν αιώνες, από τον Άδη ανέστησε (…). (περισσότερα…)

Χαίρετε άνθρωποι. Χριστός Ανέστη εκ νεκρών.

Χαίρετε άνθρωποι. Χριστός Ανέστη εκ νεκρών.

Αὐτὸ εἶπε ὁ ἄγγελος· αὐτὸ εἶδαν καὶ οἱ γυναῖκες· αὐτὸ μαρτυροῦν καὶ οἱ σφραγῖδες τοῦ Πιλάτου· ὁ ἄδειος τάφος τὸ φωνάζει δυνατά· τὸ μαρτυρεῖ ὁ κυλισμένος λίθος· οἱ φύλακες ἐλέγχονται μὲ τὴν φυγή τους· ἡ κουστωδία (φρουρὰ) τὸ ὁμολογεῖ καὶ λαμβάνει τὰ χρήματα· οἱ ἀρχιερεῖς (Ἄννας καὶ Καϊάφας) ἀποδεικνύονται ἔνοχοι· ὁ Πιλάτος αἰσθάνεται ντροπή· ὁ κεντυρίων (ἑκατόνταρχος), μὲ τὸ σχίσιμο τοῦ καταπετάσματος, πιστεύει· ὁ ἥλιος τὸ δίδαξε (ἔδειξε) πρίν, σκοτεινιάζοντας εἰς τὸν Σταυρό· τὰ ἀναστημένα σώματα τῶν νεκρῶν τὴν ἀλήθεια διετράνωσαν· ὅλη ἡ φύση τὴν Ἀνάσταση ἐμαρτύρησε, ποὺ ἔγινε εἰς τὸ τέλος τοῦ Σαββάτου πρὸς τὴν ἀρχὴ τῆς πρώτης ἡμέρας. (περισσότερα…)

Δέν μποροῦμε νά μετάσχουμε στήν ᾽Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἄν προηγουμένως δέν λάβουμε τό ἀνέσπερο φῶς.

Δέν μποροῦμε νά μετάσχουμε στήν ᾽Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἄν προηγουμένως δέν λάβουμε τό ἀνέσπερο φῶς.

π. Γεώργιος Δορμπαράκης
Τό βράδυ τοῦ Μ. Σαββάτου, ὁ ἱερέας λίγο πρίν ξεκινήσει τήν τελετή γιά τό «Χριστός ᾽Ανέστη», ἐξέρχεται ἀπό τήν ῾Ωραία Πύλη μέ λαμπάδα ἀναμμένη ἀπό τήν ἀκοίμητη κανδήλα γιά νά καλέσει μέ δυνατή φωνή τό λαό: «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός…». Δέν μποροῦμε δηλαδή νά κατανοήσουμε τήν ᾽Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ κι οὔτε ἀσφαλῶς νά μετάσχουμε πολύ περισσότερο σ᾽αὐτήν, ἄν προηγουμένως δέν λάβουμε τό ἀνέσπερο φῶς.
Κι ἀσφαλῶς αὐτό δέν εἶναι τό ὑλικό φῶς τῆς λαμπάδας. Τό ὑλικό φῶς ἀποτελεῖ σύμβολο ἑνός ἄλλου φωτός, τοῦ φωτός τοῦ Θεοῦ πού ἀνέτειλε καί ἀνατέλλει ἀπό τόν κενό τάφο τοῦ ἀναστημένου Θεοῦ. Εἶναι ἀκριβῶς τό φῶς τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου πού πλημμύρισε τά σύμπαντα, ὅπως τό διαλαλεῖ ὁ πασχαλινός ὕμνος: «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια»! (περισσότερα…)

«ΜΥΡΟΝ ΑΚΕΝΩΤΟΝ» ΕΙΣΑΙ ΚΥΡΙΕ!

«ΜΥΡΟΝ ΑΚΕΝΩΤΟΝ» ΕΙΣΑΙ ΚΥΡΙΕ!

«Μύρον ακένωτον» το Όνομα “ ΙΗΣΟΥΣ ”,
δόξα και χαρά ανερμήνευτος,
κάλλος αμήχανον,
τιμή ακατανόητος, θεία αγάπη ανέκφραστος.
Να, λοιπόν, το έαρ το μυροβόλον και άκτιστον της Νοεράς Καρδιακής προσευχής. Και πάντα ταύτα από το «εκκενωθέν μύρον» του Παναγίου Πνεύματος, του Ονόματος του Ιησού, του λαλουμένου εντός ημών εκ της καθαράς καρδίας, της τετρωμένης εκ του θείου έρωτος…» (περισσότερα…)

ΠΡΟΑΓΕΙ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ

ΠΡΟΑΓΕΙ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ

“Ἀλλ᾽ ὑπάγετε καί εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν” (Μᾶρκ. 16, 7)
“Αλλά πάτε και πείτε στους μαθητές Του και στον Πέτρο ότι θα προηγηθεί από σας στην Γαλιλαία. Εκεί θα Τον δείτε, καθώς σας είπε”.
Ένα από τα πιο όμορφα μηνύματα της συνάντησης του αγγέλου με τις Μυροφόρες, στην είσοδο του κενού μνήματος, μετά την αναγγελία της Ανάστασης του Χριστού, ήταν και η είδηση ότι ο Χριστός “προάγει υμάς εις την Γαλιλαίαν”. (περισσότερα…)

Ως ενταφιαστές και μυροφόρες του Χριστού στη Θεία Λειτουργία

Ως ενταφιαστές και μυροφόρες του Χριστού στη Θεία Λειτουργία

Το σημερινό Ευαγγέλιο, αδελφοί χριστιανοί, μας μεταφέρει στα γεγονότα της Μεγάλης Παρασκευής. Πέθανε ο Χριστός καρφωμένος πάνω στο σταυρό… Πέστε μου, παρακαλώ, ποιος θα τον κηδεύσει;
Ποιος έχει την τόλμη να παρουσιαστεί στον Πιλάτο και να ζητήσει την άδεια να προσφέρει νεκρική τιμή σ’ Εκείνον που αυτός καταδίκασε σε θάνατο; Περνάει η ώρα και κανείς δεν εμφανίζεται…
Που είναι εκείνοι, οι τόσοι ακροατές που άκουσαν την ωραία διδασκαλία του Χριστού; Που είναι εκείνοι που θεραπεύτηκαν από τον Χριστό; Που είναι οι μαθητές Του, που είναι ο Πέτρος, που έλεγε να πεθάνει μαζί Του; «Πέπαυται τόλμα μαθητών»! (περισσότερα…)

Η Ανάσταση μαζί με την αγάπη μεταμορφώνουν τους ανθρώπους

Η Ανάσταση μαζί με την αγάπη μεταμορφώνουν τους ανθρώπους

Ήταν δυστυχισμένη η Μαρία και άτυχη. Ο άντρας της, ο Μιχάλης, είχε γίνει ανυπόφορος πια μ’ αυτό το μεθύσι. Δεν περνούσε βραδιά που να μη γυρίσει στο σπίτι αμέθυστος. Η ταλαίπωρη η γυναίκα του τον παρακαλούσε να τους λυπηθεί και να πάψει να μεθά.
Τα παιδιά τους, τρία αγόρια και μια κορούδα, δεν τολμούσαν τα δύστυχα να παρουσιαστούν μπροστά του. Άμα τα έβλεπε, γινόταν θηρίο… (περισσότερα…)

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΦΑΝΕΝΤΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΠΙ ΚΩΝΤΑΝΤΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ, ΥΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ.

07 ΜΑΪΟΥ- ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΦΑΝΕΝΤΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΠΙ ΚΩΝΤΑΝΤΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ, ΥΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ.

“Κατά τις ημέρες της Αγίας Πεντηκοστής, την εβδόμη του μηνός Μαΐου και περί ώρα εννέα το πρωί, φάνηκε ο τίμιος και ζωοποιός Σταυρός – που συνίστατο από φως, κι ενώ έβλεπε όλος ο λαός – να εκτείνεται πάνω από τον άγιο Γολγοθά μέχρι το άγιο όρος των Ελαιών.
Ο Σταυρός αυτός από τη λαμπρότητα του φωτός Του κάλυψε τις ακτίνες του ήλιου.
Γι᾽ αυτό και κάθε ηλικία, νέων και γερόντων, μαζί με τα νήπια και αυτά που θήλαζαν, ήλθε στην Εκκλησία, και με άμετρη χαρά και θερμή κατάνυξη ανέπεμψαν δόξα και ευχαριστία στον Θεό για το παράδοξο αυτό θέαμα”. (περισσότερα…)