Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Ωφέλιμα » Ιστορικά Θέματα

Category Archives: Ιστορικά Θέματα

Γιά τήν ἐπέτειο τοῦ Μικρασιατικοῦ διωγμοῦ

Πρόσφυγες απο το Αϊβαλί. Μυτιλήνη, 1922.

Γιά τήν ἐπέτειο τοῦ Μικρασιατικοῦ διωγμοῦ

~Ἀναστάσιος Μυρίλλας
Ἀποσπάσματα ἀπό τά βιβλία «ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΙΔΑ» καί «ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ» μαζί μέ λίγες σημειώσεις γιά τήν θλιβερή ἐπέτειο τοῦ διωγμοῦ τῶν παππούδων μας ἀπό τήν εὐλογημένη γῆ, τῆς τεσσάρων χιλιάδων ἐτῶν Ἑλληνικῆς Μικρᾶς Ἀσίας.
Η γιαγιά μου, λοιπόν, καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς, κατάφεραν καί μπῆκαν σέ ἕνα καράβι, ἀπό αὐτά πού ζύγωναν… ἔπαιρναν … καί ἔφευγαν γρήγορα, ἀφήνοντας πίσω τους ἕνα μαῦρο χαλί πού κάθε του κόμπος ἦταν καί ἕνας ἀπελπισμένος ἄνθρωπος, μιά τραγική φιγούρα πού αἰσθανόταν τό θάνατο δίπλα του.
Ἡ θέα τοῦ αἵματος καί τοῦ θανάτου ἀπό τά φρικτά βασανιστήρια τούς εἶχαν θολώσει τό μυαλό. Ἦταν σάν παλαβωμένοι. (περισσότερα…)

«ΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ»

«ΤΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΟΥ»

~Τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ.
Στὸν ἥλιο τῆς Ἀνατολῆς μέσ’ στ’ ἄχραντά της χέρια
πῆρε, μεγάλωσεν Ἐσένα ἡ Πίστη τοῦ Κυρίου,
δέηση καὶ μέρας καὶ νυχτός, ἀπάνου ἀπὸ τ’ ἀστέρια
τὸ ἐπαγγελμένο Σου ὅραμα Σταυρὸς τοῦ μαρτυρίου. (περισσότερα…)

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΩΝ

11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΑΝΑΙΡΕΘΕΝΩΝ

Στην Σμύρνη, εκείνο το πρωινό του Σαββάτου 27 Αυγούστου (κατά το ιουλιανό ημερολόγιο) 1922, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, ασκεπής, ντυμένος στα μαύρα, γονατίζει μπροστά στην αγία τράπεζα της Αγ. Φωτεινής, και κάνει για μια ακόμα φορά το σημείο του σταυρού.
Ύστερα γέρνει το κεφάλι και κλείνοντας τα μάτια, αρχίζει να προσεύχεται σιωπηλά. (περισσότερα…)

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΣΚΡΙΠΟΥ

10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ -ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΟΡΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ!
Η ιστορία της μονής
Η εκκλησία της Παναγίας για εκατοντάδες χρόνια ήταν καθολικό ανδρικού μοναστηριού, της Μονής Σκριπούς. Μάλιστα μέχρι σήμερα σώζεται η ωραιότατη πύλη του μοναστηριού και μια πτέρυγα από τα παλιά κελιά της Μονής. Για την ιστορία του μοναστηριού δυστυχώς δεν γνωρίζουμε πάρα πολλά πράγματα, αλλά έχουμε κάποιες σκόρπιες πληροφορίες. Η τεράστια περιουσία του μοναστηριού του έδινε τη δυνατότητα να αναπτύσσει σημαντικότατο έργο. Αναφέρεται ότι μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας βρέθηκαν στην κατοχή της μονής Σκριπούς εξήντα χιλιάδες στρέμματα γης. Βέβαια, αυτή η περιουσία δεν υπάρχει πια, γιατί κατά καιρούς μοιράστηκε στους ακτήμονες της περιοχής. (περισσότερα…)

Τη Κυριακή στη πλατεία

Τη Κυριακή στη πλατεία

~Του Δημητρίου Θ. Μαλκογιώργου
Όλη τη βδομάδα οι χωρικοί, αγρότες και τσοπάνηδες, θα δουλέψουν σκληρά. Δεν τους μένει καιρός για κοινωνικές συναναστροφές. Την Κυριακή που από παλιά είχε έντονο θρησκευτικό και γιορταστικό χαρακτήρα, την είχαν καθιερώσει και την τηρούσαν αυστηρά σαν αργία.
Από το πρωί θα φορούσαν τα γιορτινά τους και με το κάλεσμα της καμπάνας, όλο το χωριό θα όδευε για την εκκλησία, κρατώντας στο χέρι του ο καθένας ένα ή περισσότερα κεριά, καμωμένα από τους ίδιους, από κερί παραγωγής τους, που θα πρόσφεραν και θα άναβαν μπροστά στο εικονοστάσι. (περισσότερα…)

«Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ…»

«Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ…» (+1922 – 2022: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ 100 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ)

Δευτέρα 29 Αυγούστου 1922.
…Μπήκαν οι πρώτοι Τσέτες στα Βουρλά, μαζί με τον εκπρόσωπο του Κεμάλ Ατατούρκ.
Όλοι διπλομανταλώθηκαν στα σπίτια τους, απ’ όπου είδαν τις ουρανομήκεις φλόγες πάνω από τη Σμύρνη, το μεσημέρι της Τετάρτης 31 Αυγούστου.
Τα Βουρλά είναι ο τόπος της καταγωγής μου. Από εκεί πρόσφυγας ο παππούς μου έρχεται το 22 στην Ελλάδα
Τα Βουρλά ή Βρύουλλα είναι πόλη της Ιωνίας, στο “λαιμό” της Ερυθραίας Χερσονήσου, στη Μικρά Ασία. Η περιοχή προς της θάλασσα, το επίνειο των Βουρλών, λέγεται Σκάλα. (περισσότερα…)

Ο Βυζαντινός Κοινοβιακός Μοναχισμός

Ο Βυζαντινός Κοινοβιακός Μοναχισμός

Η πρώτη κοινοβιακή κοινότητα οργανώθηκε στις όχθες του Νείλου από τον Παχώμιο. Όλες οι προηγούμενες δεν απέβλεπαν σε οργανωμένο κοινόβιο αλλά σε συγκέντρωση μαθητών γύρο από έναν ασκητή-δάσκαλο με σκοπό να τον προφυλάξουν από τις συχνές επισκέψεις κοσμικών.
Αρχικά μάλιστα, η λέξη μονή σήμαινε τον τόπο διαμονής (το κελί) του ασκητή και η έδρα της ήταν σε άγονες περιοχές. Το μοναστήρι του Παχώμιου είχε την έδρα του κοντά σε καλλιεργήσιμη γη και είχε τη μορφή στρατοπέδου με εξωτερικό τείχος προστασίας. (περισσότερα…)

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940: ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ, ΕΝΑΣ ΘΡΥΛΟΣ, ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΕΟΣ!

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940: ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ, ΕΝΑΣ ΘΡΥΛΟΣ, ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΕΟΣ!

*…Τότε που οι Έλληνες πολεμούσαν με πίστη και ενότητα απέναντι σε έναν πολύ μεγαλύτερο στρατό… τότε που και ο ίδιος ο Τσόρτσιλ θαυμάζοντας τον ηρωισμό των Ελλήνων είπε την διάσημη φράση: «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες»
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε, όπως είναι γνωστό, το Σεπτέμβριο του 1939. Οι Ιταλοί από καιρό προκαλούσαν διάφορα επεισόδια, με αποκορύφωμα τον τορπιλλισμό του ελληνικού πολεμικού πλοίου «Έλλη» στις 15 Αυγούστου 1940, στη γιορτή της Μεγαλόχαρης στην Τήνο. Όλα αυτά έδειχναν την απειλή που πλησίαζε στην Ελλάδα. (περισσότερα…)

«Η αγιασμένη επανάσταση» (Φώτη Κόντογλου)

«Η αγιασμένη επανάσταση» (Φώτη Κόντογλου)

Η ελληνική Επανάσταση είναι η πιο πνευματική επανάσταση που έγινε στον κόσμο. Είναι αγιασμένη.
Η επανάσταση γίνεται τις περισσότερες φορές από κάποιες υλικές αιτίες, που είναι η σκλαβιά, η στέρηση, η κακοπέραση, τα βασανιστήρια, η περιφρόνηση. Η λευτεριά είναι η θεότητα που λατρεύει ο επαναστάτης, και για αυτή χύνει το αίμα του. Μα τη λευτεριά, πολλές φορές, σαν την αποχτήσει ο επαναστάτης, δεν την μεταχειρίζεται για πνευματικούς σκοπούς, αλλά για να χαρεί την υλική ζωή μονάχα. (περισσότερα…)

Ο όσιος Παΐσιος για τον Μακρυγιάννη

Ο όσιος Παΐσιος για τον Μακρυγιάννη

Μα γιατί να μας φαίνεται παράξενο το να βλέπει θεϊκά οράματα ένας τόσο καλός άνθρωπος όπως ο Μακρυγιάννης με ψυχική καθαρότητα, ειλικρίνεια, θεϊκή δικαιοσύνη, αρχοντιά πνευματική, φιλότιμο, θυσία κ.α;
Από μικρό παιδάκι έκανε εδαφιαίες μετάνοιες αντί γυμναστική, προσκυνούσε τον Θεό με ευλάβεια, μέχρι τα γεράματα του μετάνοιες με τις ώρες, παρόλο που είχε και τραύματα, που άνοιγαν οι πληγές του προσκυνώντας τον Θεό και ζητώντας την βοήθεια για την σωτηρία του για την σωτηρία του κόσμου και την σωτηρία τού Έθνους, με πολύ ταπείνωση έβρεχε το πάτωμα με τα πολλά του δάκρυα. (περισσότερα…)

2 9 Μ Α Ϊ Ο Υ 1 4 5 3 -ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ – ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

2 9 Μ Α Ϊ Ο Υ 1 4 5 3 -ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ – ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

Στις 28 Μαΐου συντελέστηκε μεγάλη ακολουθία στην Αγία Σοφία, η τελευταία χριστιανική ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στην περίφημη εκκλησία της πόλης, την οποία παρακολούθησε πλήθος αξιωματούχων και πιστών. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ σε λόγο προς τον λαό του, όπως τον διασώζει ο Σφραντζής, τον προέτρεψε να αντισταθεί γενναία, λέγοντας ότι οι Τούρκοι «υποστηρίζονται από όπλα, ιππικό, πυροβολικό και την αριθμητική τους υπεροχή, εμείς όμως στηριζόμεθα πρώτα στον Θεό και Σωτήρα μας και κατόπιν στα χέρια μας και στην δύναμή μας που μας έχει χαρίσει ο ίδιος ο Θεός». (περισσότερα…)

ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ (1771 – 1825) : ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ, ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ (1771 – 1825) : ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ,ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

-ΕΠΕΤΕΙΟΣ 200 ΕΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ 1821.
Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, μαζί με την Μαντώ Μαυρογένους, ήταν οι δύο κορυφαίες γυναικείες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης.
Κόρη του Υδραίου πλοιάρχου Σταυριανού Πινότση και της επίσης υδραίας Σκεύως Κοκκίνη, που καταγόταν από εφοπλιστική οικογένεια, γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1771 στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης, όπου ο πατέρας της εκρατείτο για συμμετοχή στα Ορλοφικά. Στα 17 της παντρεύτηκε τον Σπετσιώτη πλοίαρχο Δημήτριο Γιάννουζα, από τον οποίο ονομάζετο και Δημητράκαινα. (περισσότερα…)

ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ: Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ!

ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ: Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ!

-Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
-ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
-ΕΠΕΤΕΙΟΣ 200 ΕΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ 1821.
Η Μαντώ Μαυρογένους ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα της Επανάστασης του 1821. Γόνος της πλούσιας οικογένειας του Νικολάου Μαυρογένη και της Ζαχαράτης Μπατή γεννήθηκε στην Τεργέστη το 1796 ή το 1797. Το βαφτιστικό της όνομα ήταν Μαγδαληνή (Σημ. Μανταλένα στα ιταλικά, που έγινε Μαντώ). Ως κοπέλα συνδύαζε τη φυσική ομορφιά, με την σεμνότητα, την ευσέβεια, την μόρφωση και την αγάπη προς την Ελλάδα. Χειριζόταν άριστα την ελληνική γλώσσα και μιλούσε άπταιστα τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα τουρκικά. (περισσότερα…)

«Επιστολή του Ιωάννου Μακρυγιάννη προς τους Νέους»

«Επιστολή του Ιωάννου Μακρυγιάννη προς τους Νέους»

« Άν θέλουμε το λίγο να γένη μεγάλο,
πρέπει να λατρεύωμεν Θεόν,
να αγαπάμε πατρίδα * νάχωμεν αρετή*
τα παιδιά μας να τα μαθαίνωμεν γράμματα και ηθική»
«… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»
Στρατηγός Μακρυγιάννης.
 
Αγαπητά μου Παιδιά,
Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν. (περισσότερα…)

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ: «ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ»: Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΥΜΝΟΣ!

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ: «ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ»: Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΥΜΝΟΣ!

Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν είναι ένα ποίημα που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός το 1823, τμήμα του οποίου αποτελεί τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας από το 1865 και της Κύπρου από το 1966.
Πρόκειται για τον μεγαλύτερο Εθνικό Ύμνο στον κόσμο σε μέγεθος, καθώς αποτελείται από 158 στροφές ή διαφορετικά 632 στίχους.
Το ποίημα γράφτηκε τον Μάιο του 1823 στη Ζάκυνθο και έναν χρόνο αργότερα τυπώθηκε στο Μεσολόγγι. Συνδυάζει στοιχεία από τον ρομαντισμό αλλά και τον κλασικισμό, οι στροφές που χρησιμοποιούνται είναι τετράστιχες, ενώ στους στίχους παρατηρείται εναλλαγή τροχαϊκών οκτασύλλαβων και επτασύλλαβων.
Το 1828 μελοποιήθηκε από τον Κερκυραίο Νικόλαο Μάντζαρο πάνω σε λαϊκά μοτίβα, για τετράφωνη ανδρική χορωδία και έκτοτε ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές, αλλά και στα σπίτια των Κερκυραίων αστών και αναγνωρίστηκε στη συνείδηση των Ιονίων ως άτυπος ύμνος της Επτανήσου. Ακολούθησαν και άλλες μελοποιήσεις από τον Μάντζαρο (2η το 1837 και 3η το 1839-’40), ο οποίος υπέβαλε το έργο του στον Βασιλιά Όθωνα.
Οι 24 πρώτες τετράστιχες στροφές του ποίηματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» καθιερώθηκαν ως εθνικός ύμνος το 1865. Οι δύο πρώτες ανακρούονται και συνοδεύουν πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας και ψάλλονται σε επίσημες στιγμές και τελετές. Κατά τη διάρκεια της ανάκρουσής του αποδίδονται ορθίως τιμές στρατιωτικού χαιρετισμού «εν ακινησία».

Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη.

(περισσότερα…)