ΑΡΧΗ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ: “ΑΡΩΜΑ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ,ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ….”
Μ’ αρέσει πού ο Σεπτέμβρης και γενικά το φθινόπωρο έχει ένα άρωμα παλαιάς διαθήκης, ένα άρωμα επαγγελίας, προσδοκίας. Αρχή του εκκλησιαστικού έτους γαρ και συγκεντρώνεται όλη η προϊστορία του Χριστού.Προφητης Ζαχαρίας, γέννηση Θεοτόκου, σύλληψη Προδρόμου, μετά πιό πίσω στην μέση του φθινοπώρου τα εισόδια. Είναι και ο καιρός της συγκομιδής.
Μαζεύονται οι καρποί και αποθηκεύονται για τον χειμώνα. Γίνεται το κρασί αργά και σταθερά, σαν επαγγελία πού εκπληρώνεται μέσα στους αιώνες,για να το πιούμε ΚΑΙΝΟ κοντά στα χριστούγεννα. Δηλαδή παρέρχεται ο χρόνος μέσα από τις ημέρες τις άγονες πού εικονίζουν, την προ Χριστού εποχή και αρχίζει εκεί στο τέλος του φθινοπώρου και την αρχή του χειμώνα με τα χριστούγεννα.Αν και φθινοπωρινές, μόνο άγονες δεν είναι. Σε εκκλησιαστικό επίπεδο εγκυμονούν την μεγάλη αποκάλυψη.
