“Ας φροντίζουμε, όσο μπορούμε, να τα φτιάχνουμε με τον Χριστό μας. Επιμένω. Να τα φτιάχνουμε! Εκείνος μας περιμένει την κάθε ώρα, την κάθε στιγμή. Κι αν κάνουμε βλακείες εμείς, μας φέρει σε αδιέξοδο η αμαρτία μας και το κακό. Και στο αδιέξοδο αυτό την έχει στημένη και κάθεται ο γλυκύς Ναζωραίος.
Ο Αναστάς εκ νεκρών. Μας περιμένει. Μας περιμένει! Και τότε απελπισμένοι απ’ όλους κι απ’ όλα, ξεγυμνωμένοι και φτωχοί, πέφτουμε στη δική Του αγκαλιά. Στην Αγία Του Εκκλησία. Για να πλουτίσουμε τη φτώχεια μας. Για να αναστήσουμε την ψυχή και τη ζωή μας!”
