Ψάξε να βρεις αυτή την αλήθεια
Παιδί μου αγαπημένο,
όλα τα παιδιά για μένα είναι ευλογημένα· κι εσύ μαζί τους. Σε κοιτάζω με την καρδιά, όχι με τα μάτια, και βλέπω μέσα σου μια σπίθα που περιμένει να γίνει φλόγα.
Θα σου πω για μένα, όχι γιατί είμαι κάτι, αλλά γιατί η αγάπη που μου δόθηκε δεν είναι δική μου — είναι δώρο. Κάποτε κι εγώ περπατούσα μέσα σε θόρυβο και σκέψεις πολλές. Μα όταν άφησα λίγο χώρο μέσα μου και έβαλα τον Χριστό στην καρδιά μου, τότε ένιωσα κάτι που δεν περιγράφεται εύκολα με λόγια. Ένιωσα τη φλόγα να καίει χωρίς να καταστρέφει. Ένιωσα την αγάπη — όχι όπως τη μαθαίνει ο κόσμος, αλλά όπως τη δίνει Εκείνος: σιωπηλή, βαθιά, αληθινή.
Άρχισα να καταλαβαίνω τα λόγια Του. Όχι μόνο αυτά που είπε, αλλά και αυτά που Του κάναμε. Και μέσα από όλα αυτά, παιδί μου, ένιωσα την Ανάσταση. Όχι σαν μια ιστορία, αλλά σαν μια αλήθεια που ζωντανεύει μέσα σου και σε σηκώνει από εκεί που είσαι πεσμένος.
Περπάτησα δρόμους μέσα στο νου μου, δρόμους δύσκολους, σκοτεινούς, μα και φωτεινούς. Και εκεί, σε αυτή την πορεία, είδα κάτι που δεν αλλάζει: την αληθινή αλήθεια. Όχι τη γνώμη, όχι τη φαντασία — την αλήθεια που αναπαύει την ψυχή.
Γλυκό μου παιδί, θέλω να σου πω κάτι απλό: ψάξε να βρεις αυτή την αλήθεια. Όχι με βιασύνη, ούτε με φόβο. Μόνο με μια μικρή κίνηση. Πήγαινε μια φορά στην εκκλησία. Στάσου ήσυχα. Άκου τη Θεία Λειτουργία. Μην προσπαθήσεις να καταλάβεις τα πάντα. Άφησε την καρδιά σου να ακούσει.
Και αν είναι ευλογημένο, μπορεί να νιώσεις κάτι να αλλάζει μέσα σου. Μπορεί να μην το περιμένεις. Μπορεί να είναι απαλό σαν ψίθυρος. Μα είναι αρκετό.
Κάν’ το όμως. Όποτε νιώσεις. Όποτε θελήσεις. Δεν σε πιέζω, γιατί η αγάπη δεν πιέζει ποτέ. Μόνο καλεί.
Κι αν θέλεις, να περπατήσουμε μαζί. Όχι με βήματα του σώματος, αλλά με βήματα της ψυχής. Να ανεβούμε σιγά-σιγά, μέχρι την κορυφή — εκεί που δεν υπάρχει φόβος, ούτε σκοτάδι. Εκεί που λάμπει το αληθινό φως.
Σας αγαπώ πολύ. Και προσεύχομαι για εσάς.
Με αγάπη και ειρήνη
ο ταπεινός
Σε περιμένω
Σάς αγαπώ πολύ
Από τη σελίδα:”Vasilis Xavdata”