«Ανοιξέ μου την πόρτα νά μπώ μέσα, και θα σέ κάνω κληρονόμο μου»
Εμείς δεν έχουμε αγαπήσει τον Χριστό, και πρώτος εγώ, διότι, εάν τόν αγαπούσαμε, δεν θα αμαρτάναμε.
Τόν έχουμε ξεχάσει, αλλ’ Αυτός ουδέποτε μάς ξεχνά. Είναι ο μόνος, ο οποίος αγαπά τόν άνθρωπο μέχρι θανάτου, θανάτου δε Σταυρού!
Μας επισκέπτεται συνέχεια πότε με την ασθένεια, πότε με την θλίψη, πότε με διάφορες δοκιμασίες.
Ο Χριστός είναι πού χτυπά την πόρτα εκάστου ανθρώπου καί λέγει:
«Ανοιξέ μου την πόρτα νά μπώ μέσα, και θα σέ κάνω κληρονόμο μου.»
Εμείς αμπαρώνουμε καλά – καλά την πόρτα και δεν καταλαβαίνουμε ότι ό Χριστός μάς χτυπάει σωτήρια. Πόσο εύκολα συγχωρεί ο Θεός!!! Αρκεί ο άνθρωπος νά Τού ανοίξη και να επιστρέψη διά της μετανοίας στον Θεό.