Κάποια φορά, που ο π. Ευμένιος είχε μοιράσει όλα τα κεράσματα που είχε και δεν απέμενε τίποτε για να προσφέρη στον επόμενο επισκέπτη, μία κυρία τον παρατήρησε με κάποια αυθάδεια: – Τώρα, που μοίρασες ό,τι είχες για κέρασμα, έτσι και έρθη ένας άνθρωπος, τι θα τον δώσης; Ο Παππούλης δεν της απάντησε, απλώς χαμογέλασε. Εκείνη την στιγμή, χτυπάει την πόρτα ένας νεαρός και ρωτά: – Γέροντα, μπορώ να μπω; Ο Γέροντας απαντά: – Να ‘ναι ευλογημένο, έλα, έλα μέσα. – Μισό λεπτό, απαντά ο νεαρός, φέρνοντας ένα τεράστιο κουτί, που έπιασε όλο το τραπέζι του Παππούλη. – Τα στέλνει ο τάδε, του λέει. Πήρε την ευχή του το παλληκάρι και έφυγε. Άρχισε τότε η κυρία να του λέη: – Μμ.., έντάξει όμως να δω τι θα τα κάνης τώρα τόσα κεράσματα. Εκείνος δεν απάντησε και πάλι χαμογέλασε. Σε λίγη ώρα ξανακτυπά η πόρτα και εμφανίζεται ένας άλλος νεαρός λέγοντας: – Πάτερ μου; – Πέρασε, πέρασε, του απαντά. – Ένα λεπτό, δεν είμαι μόνος μου έχουμε έρθη με ένα πούλμαν γεμάτο να πάρουμε την ευχή σας, γιατί ξεκινάμε να γράψουμε για τις εξετάσεις, του λέει ο νεαρός. – Να ‘ναι ευλογημένο, να ‘ναι ευλογημένο, απαντά ο Πατερούλης! Πάρτε κεράσματα…. Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης
ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ: “Πατήρ Ευμένιος· Ο κρυφός άγιος της εποχής μας † 23 Μαΐου 1999”
