Της μυγδαλιάς σου το κλωνάρι δροσολουστό μες στο ποτήρι το μοσκοβόλησε και το ’καμε κηπάρι γύρω μου τ’ άχαρο το μοναστήρι,κι ύστερα δάσος έγινε και το κηπάρι βαθύ και φουντωμένο κι όλο μυγδαλιές.
……………………………………… ~Κωστής Παλαμάς~ “Οι μυγδαλιές” (απόσπασμα). Από την συλλογή:Η πολιτεία και η μοναξιά.