ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ: «ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΡΟ(Σ)ΚΛΗΣΗ!»
Η Πεντηκοστή είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας, αλλά και η γενέθλιος ημέρα της ἐν Χριστῷ σωτηρίας.
Η ένωση μαζί Του είναι τώρα εφικτή, μέσα από τα ἱερά Μυστήρια. Το Άγιο Πνεύμα πνέει και αναζητά ανοιχτές καρδιές για να τις πλημμυρίσει με τη Χάρη Του.
Η Πεντηκοστή είναι μια διαρκής πραγματικότητα· που μεταμορφώνει τον
άνθρωπο.
Είναι η στιγμή που η καρδιά –όταν συναινέσει– γίνεται κατοικητήριο του Θεού.
Το Άγιο Πνεύμα έρχεται όχι απλώς να επισκεφθεί τον άνθρωπο, αλλά να τον μεταπλάσει εκ βάθους.
Ζούμε συχνά μέσα στη δική μας Βαβέλ. Την εσωτερική σύγχυση που γεννά ο εγωισμός, οι φιλοδοξίες, ο θόρυβος των λογισμών.
Οι σκέψεις μάς διασπούν, η καρδιά μας δεν βρίσκει ανάπαυση, ο λόγος μας χάνει το νόημά του.
Και όμως, η Εκκλησία προσεύχεται: «Σοὶ μόνῳ ἁμαρτάνομεν, σοὶ μόνῳ λατρεύομεν· οὐκ ἐπίσχομεν προσκυνῆσαι ἀλλῷ θεῷ» (Εσπ. Πεντηκοστῆς).
Με πνεύμα μετανοίας και ταπεινώσεως και αναζητούμε την εσωτερική μεταμόρφωσή μας συνειδητοποιώντας την αναξιότητα μας.
Εν μέσω σύγχυσης, επιστρέφουμε κοντά Του, μόνο Εκείνος μπορεί να επαναφέρει την ενότητα και την ειρήνη εντός μας.
Ο Μέγας Βασίλειος γράφει: «Το Πνεύμα το Άγιον επιστρέφει την ψυχή από τη ζωήν την γεμάτην σύγχυσιν εις την κατάστασιν της ειρήνης» (Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἑρμ. 19).
Εκείνο που άλλοτε ήταν χώμα άγονο, τώρα γίνεται αγρός του Πνεύματος, έφορος και εύκαρπος.
Εκεί όπου η υπερηφάνεια έφερε διαίρεση, το Πνεύμα φέρνει ενότητα.
Εκεί που ο άνθρωπος ήταν φυγάς του Θεού, τώρα γίνεται κατοικητήριο της Χάριτος.
Η Πεντηκοστή είναι μια πρόσκληση για εσωτερική κάθοδο.
Το Άγιο Πνεύμα δεν φανερώνεται σε ψυχές γεμάτες φωνές, αλλά σε καρδιές που σιγούν, που υπομένουν και ελεούν.
Αν Του παραδώσουμε τη δική μας Βαβέλ, Εκείνο θα τη μετατρέψει σε τόπο Πεντηκοστής: σε ενότητα, ειρήνη, προσευχή.
Αρκεί ένα «ναι».
Ένα ταπεινό άνοιγμα της καρδιάς, που θα επιτρέψει στο Πνεύμα να μας ανακαινίσει και να μας οδηγήσει «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν».
π.Γ.Σ.
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ “Ενοριακός Παλμός”]