Έχουμε τελικά βαθύτερα πνευματικά κριτήρια στις σημαντικές επιλογές της ζωής μας;
Παρατηρώ καθημερινά ότι οι νέοι άνθρωποι δεν αναζητούν με πνευματικά και σοβαρά
κριτήρια τον άνθρωπο με τον οποίο θα προχωρήσουν μαζί στη ζωή. Συνήθως τα κριτήρια
είναι επιφανειακά ή πολλές φορές επικρατεί η λογική του «πάμε κι αν δεν βγει χωρίζουμε».
Υπάρχει μια ισοπέδωση των πάντων, τις σοβαρές επιλογές στη ζωή μας τις έχουμε
υποβαθμίσει και μετά μας φταίει ο Θεός. Δυστυχώς πολλές γυναίκες, βλέποντας τα χρόνια
να περνούν και πιεζόμενες από το οικογενειακό περιβάλλον σου λένε: «Θα παντρευτώ τον
τάδε για να γίνω μάνα και στην τελική αν δεν μου βγει θα χωρίσω». Δυστυχώς δεν
ψάχνουμε πνευματικά τον άλλον όταν σχετιζόμαστε μαζί του. Ακούμε περιπτώσεις που
λένε οι άνθρωποι, είτε άνδρες είτε γυναίκες για τους αποτυχημένους γάμους, ότι δεν ήταν
στην αρχή έτσι, αργότερα βγήκε κάτι άλλο.
Δεν παίζει αυτό, και να συμβεί είναι σπάνιο. Έτσι ήταν από την αρχή, εκτός αν προέκυψε κάτι ψυχιατρικό ξαφνικά. Έτσι ήταν από την αρχή απλά δεν ήθελε να το δεις ή δεν έψαξες να το δεις. Καλύφθηκες σε
επιφανειακά θέματα και προχώρησες σε έναν γάμο που κατέληξε στον γκρεμό.
Ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει κοινός πνευματικός παρονομαστής, τα πράγματα είναι δύσκολα.
Αν ο Χριστός δεν είναι το θεμέλιο του γάμου, τότε θα κολυμπάμε σε ρηχά νερά με
καρχαρίες τους εγωισμούς μας.
Οι απαντήσεις στα απλά ερωτήματα: Γιατί θέλεις να παντρευτείς; Γιατί θέλεις να
παντρευτείς τον συγκεκριμένο άνθρωπο; Τον αγαπάς ώστε να θέλεις να δώσεις και τη ζωή
σου για εκείνον; Γιατί θέλεις να κάνεις παιδιά; Ποιος είναι ο βαθύτερος λόγος; Απλά για να
γίνεις μάνα; Για να έχεις κάποιον να σε γηροκομήσει; Για να καμαρώνεις τι έφτιαξες; Τι
είναι αυτό που επιθυμείς βαθύτερα; Μήπως θέλεις να παντρευτείς απλά για να βρεις
κάποιον να καλύψεις το κενό της μοναξιάς σου και μέχρι εκεί; Θέλεις απλά να γεμίσεις ένα
κενό; Εσύ τι θα κάνεις; Θα δώσεις κάτι; Θα είσαι προσφερόμενος και θυσιαζόμενος ή θέλεις
κάποιον απλά να τροφοδοτεί και να καλύπτει εσένα; Είσαι έτοιμος να μείνεις στον γάμο
όταν εμφανιστεί το στραβό; Στην αρρώστια, στη χρεοκοπία, στο άρρωστο παιδί, στην
ατεκνία, στη πολυτεκνία ή θέλεις να συμπληρώσεις εκείνα τα κουτάκια που είχες από μικρό
παιδί;
Πού είναι τα πνευματικά κριτήρια;
Πού είναι οι βαθύτεροι λόγοι;
Δεν έχω σκοπό να απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα, δεν είμαι κάποιος για να το κάνω, και
δεν υπάρχει λόγος.
Το καλύτερο είναι να απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του.
π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr