Ἡ θλίψη εἶναι κακὸ πράγμα. Ἀλλὰ πίσω ἀπ’ αὐτό, πίσω ἀπὸ τὸν πόνο, πίσω ἀπὸ τὴ θλίψη, πίσω ἀπὸ τὴ δοκιμασία, κρύβεται ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ, κρύβεται ἡ ἀναγέννηση, ἡ ἀνάπλαση τοῦ ἀνθρώπου, τῆς οἰκογένειας.
Οἱ πάντες σχεδὸν τὴν μεταστροφὴ τοὺς τὴν ὀφείλουν σὲ κάποια δοκιμασία. Νομίζουν ὅτι πηγαίνουν ὅλα ὡραία· τοὺς παίρνει ὁ Θεὸς τὸ παιδὶ· κλάματα, κακό. Ἔρχεται καὶ ἐπισκιάζει ἔπειτα ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ εἰρηνεύουν οἱ ἄνθρωποι· καὶ πλησιάζουν τὴν ἐκκλησία, πλησιάζουν τὴν ἐξομολόγηση, πλησιάζουν τὸν ἱερέα. Χάριν τοῦ παιδιοῦ πᾶνε στὴν ἐκκλησία· ὁ πόνος, τοὺς κάνει ν’ ἀναζητήσουν, νὰ προσευχηθοῦν ὑπὲρ ἀναπαύσεως, νὰ κάνουν τὶς λειτουργίες.
+Γέροντας Ἐφραίμ Ἀριζόνας