“Νυχτερινή προσευχή” (Ποίημα)
~Ελένη Δεληβοριά
Στα σεντόνια τ’ ουρανού
κοιμάται η γη.
Τ’ αστέρια μένουν ξάγρυπνα
να λάμπουν σιωπηλά στις λέξεις μου.
Ένας ασίγαστος καημός
μες στη νύχτα το φεγγάρι
ξεπροβάλλει απ’ την πλέξη της ομίχλης
να φωτίσει της ανάσας μου το θρόισμα.
Μια βουβή προσευχή σαλεύει
στα αμέτρητα φύλλα της νύχτας.
Τα διαπερνά,
φτάνει στ’ αστέρια.
Ταξιδεύει εκεί ψηλά
μια σιωπηλή συνομιλία με το Θεό.
Ασημένια θραύσματα οι λέξεις
σχίζουν το μαύρο τ’ ουρανού…
Από τη σελίδα: “https://xronos-kozanis.gr/”