ΜΕΘΕΟΡΤΑ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΗΤΟΥ, ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΝΕΣΤΟΡΟΣ & ΛΟΥΠΟΥ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΥΤΟΥ.
+ΤΡΙΤΗ 27/10/2026 ~~ΩΡΑ 6.45 π.μ. ~ΕΟΡΤΙΟΣ ΟΡΘΡΟΣ, ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΟΥ «ΜΙΚΡΟΥ» ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΗΛΕΚΤΡΑΣ,ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΥΡΟ).
Ο Νικηφόρος Μάρτυρας του Χριστού Νέστορας μας είναι γνωστός από τον βίο του Αγίου Δημητρίου.
Η Θεσσαλονίκη είναι ο τόπος καταγωγής του Αγίου Νέστορα.
Από την παιδική του ηλικία ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και την εκπαίδευση του στην πίστη και την πνευματική ζωή που όφειλε εξ ολοκλήρου στον Άγιο Δημήτριο.
Στις αρχές του τέταρτου αιώνα αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Γαλέριος Μαξιμιανός, γαμπρός του Διοκλητιανού. Ήταν επίσης ο κύριος υποκινητής των διώξεων κατά των Χριστιανών και της Εκκλησίας που ξέσπασε το 303 μ.Χ. Στα Βαλκάνια, στρατιώτες πραγματοποίησαν θηριωδίες εναντίον του χριστιανικού πληθυσμού με αυτοκρατορικές εντολές.
Εκείνη την ώρα συνελήφθη και ο Άγιος Δημήτριος με την κατηγορία ότι συμμετείχε ενεργά στις Χριστιανικές συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη.
Ο Άγιος Δημήτριος ήταν απόγονος μιας ευγενούς οικογένειας της ιστορικής πόλης. Κατατάχθηκε νωρίς στο ρωμαϊκό στρατό και αναδείχθηκε ως γενναίος και τίμιος αξιωματούχος του αυτοκράτορα και με τον καιρό έλαβε τον τίτλο του Μεγάλου Δούκα.
Ήταν Χριστιανός με πύρινη πίστη και ζήλο ιεραπόστολος, ασκώντας μεγάλη επιρροή στους Χριστιανούς και ιδιαίτερα στους νέους της πόλης, τους οποίους κατήχησε, βάπτισε, κήρυξε και καλλιέργησε πνευματικά. Η δημόσια εξομολόγηση της πίστης του τον έφερε στη φυλακή.
Όταν ο Μαξιμιανός επισκέφτηκε την πόλη, παρουσίασε προκλητικά τον τρομερό μονομάχο Λυαίο σε τελετή μετά την ιπποδρομία στο γήπεδο της Θεσσαλονίκης.
Με περισσότερο θάρρος και τόλμη, ο νεαρός Νέστορας ήρθε «στο στάδιο κοντά στο μπαλανιον (λουτρό) όπου τελούνταν ο Άγιος Δημήτριος» και ζήτησε την ευλογία και την ενθάρρυνση του.
Ο Άγιος Δημήτριος τον ευλόγησε και τον διαβεβαίωσε ότι «θα είστε και οι δύο νικητές επί του Λυαίου και θα μαρτυρήσετε για τον Χριστό».
Θωρακισμένος με την ευλογία του πνευματικού του οδηγού, έσπευσε χαρούμενος στο γήπεδο της Θεσσαλονίκης. Και αφού έκανε το σημάδι του Τιμίου Σταυρού και επικαλέστηκε την εξουσία από ψηλά με τις προσευχές του πνευματικού του χνωριού, λέγοντας «Θεέ Δημήτριε βοήθησέ με», ξεπέρασε και σκότωσε με το μικρό του σπαθί τον γιγαντιαίο ειδωλολάτρη Λυαίο.
Και όπως λένε τυπικά τα διάφορα αγιογραφικά κείμενα, το σπαθί «διείσδυσε» στην καρδιά του Μαξιμιανού μετά από αυτή τη νίκη του νεαρού Νέστορα ταπεινώνοντας τον αυτοκράτορα ενώπιον των διωκόμενων Χριστιανών. Εξοργισμένος, ο Μαξιμιανός απέδωσε την πράξη του Νέστορα στη μαγική δύναμη και τον κάλεσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του για να αποδείξει τη σατανική του τέχνη ή να επισημάνει τους συνεργούς του.
Ο Νέστορας με αμείωτο θάρρος ισχυρίστηκε ότι «ο Θεός του Δημητρίου, ο Θεός των Χριστιανών, έστειλε τον άγγελό Του, να αποκεφαλίσει με τα χέρια μου τον άθλιο και περήφανο».
Έτσι ο ταπεινωμένος αυτοκράτορας διέταξε την εκτέλεση των δύο Αγίων για την άσκηση της λατρείας που δεν ανέχεται η έννομη τάξη και η κατηγορία «ότι είστε Χριστιανοί».
Χωρίς δεύτερη σκέψη, «Ο Άγιος Δημήτριος τρυπήθηκε, ενώ ο Άγιος Νέστορας αποκεφαλίστηκε.
“Ο Άγιος Δημήτριος είχε φυλακιστεί “κοντά στο γήπεδο στο δημόσιο χυτοσιδήρο μπάλιο γύρω από τους κλίβανους που φρουρούσαν την αψίδα”. Μια ομάδα στρατιωτών μπήκε στην υγρή φυλακή και τον σκότωσε με δόρατα.
Όταν ο Άγιος είδε τους στρατιώτες, σήκωσε γενναία το δεξί του χέρι δείχνοντας προς τη δεξιά πλευρά, λέγοντας: «Στη δεξιά πλευρά, όπου τρύπησε ο Σωτήρας μου Χριστός. “Ευτυχώς, ο αιμοδιψής αυτοκράτορας διέταξε “ο Νέστορας ως Χριστιανός να αποκεφαλιστεί στο δυτικό τμήμα της πόλης, στη λεγόμενη χρυσή πύλη”.
Η αποτρόπαιη εντολή του εκτελέστηκε «με το ίδιο του το σπαθί» με την οποία σκοτώθηκε ο Λυαίος. Εκτελεστής ήταν ο νομάρχης Μινουκιανός.
Την κηδεία των δύο Αγίων ανέλαβε ο νεαρός Λούπος, παιδί αλλά και πνευματικός υιός του Αγίου Δημητρίου που με τον αιματοβαμμένο μανδύα και το δαχτυλίδι του Αγίου Δημητρίου έκανε το σήμα του σταυρού πάνω από τους Χριστιανούς και τους θεράπευσε.
Λίγο αργότερα, όμως, αυτός, με τον θάνατο ενός μάρτυρα, τους ακολούθησε στη Βασιλεία των Ουρανών. Η μνήμη του Αγίου Δημητρίου εορτάζεται στις 26 Οκτωβρίου, ο Άγιος Νέστορας στις 27 Οκτωβρίου και ο Άγιος Λούπος στις 23 Αυγούστου.
[Από τη σελίδα ”Nektarios Tsilis”]