– Γράφω γράμμα στα παιδιά μου και κάποια μέρα, αν δεν ξεχάσω, θα το στείλω….. Επειδή ήδη ξεχνάω. Ξεχνάω αν μπαίνω σε άλλο δωμάτιο, ξεχνάω που είναι τα γυαλιά μου, ξεχνάω πότε πρέπει να παίρνω τα φάρμακα και πιθανότατα να συνεχίζω να ξεχνάω. Αλλά τους γράφω πώς θα θυμάμαι πάντα τα πρώτα ′′ Μαμά”, τα πρώτα βήματα, τα πρώτα δάκρυα, και την ηχώ του από το χαρούμενο γέλιο τους. Ξεχνάει κανείς μόνο τα πράγματα, μερικές φορές τον χρόνο, αλλά ποτέ, ποτέ δεν ξεχνά πώς, ποιον και γιατί αγάπησε…”
