Τώρα αρχίζω να σε αγαπώ σωστά
Μία μητέρα πήγε σε έναν γέροντα με πόνο.
-Το παιδί μου, γέροντα, δεν ακούει. Αντιμιλά, φεύγει, κάνει του κεφαλιού του. Του μιλάω, τον μαλώνω, του εξηγώ… τίποτα.
Ο γέροντας την κοίταξε ήρεμα.
-Πόσες φορές την ημέρα του μιλάς;
-Όλη μέρα… για το καλό του.
-Και πόσες φορές μιλάς στον Θεό γι’ αυτόν;
Η γυναίκα σώπασε.
-Από σήμερα, της είπε, θα αλλάξεις τρόπο.
Λιγότερα λόγια στο παιδί… περισσότερα στον Θεό.
Και όταν του μιλάς, μόνο με αγάπη.
-Και θα αλλάξει;
-Θα αλλάξεις εσύ πρώτα. Και θα δεις.
Η μητέρα άρχισε.
Έκοψε τις φωνές
και τις παρατηρήσεις.
Κρατούσε μόνο μια φράση:
-Παιδί μου, σε αγαπώ.
Και τα βράδια προσευχή.
Πέρασαν μέρες.
Τίποτα δεν φαινόταν να αλλάζει.
Μια νύχτα, το παιδί στάθηκε στην πόρτα της.
-Μαμα, γιατί δεν μου φωνάζεις πια;
-Δεν θέλω να σε χάσω, του είπε.
Το παιδί κατέβασε το κεφάλι.
-Νόμιζα ότι δεν σε νοιάζω πια.
Η μητέρα το αγκάλιασε.
-Τώρα αρχίζω να σε αγαπώ σωστά.
Και από εκείνη τη μέρα, δεν άλλαξε πρώτα το παιδί αλλά η καρδιά του. Και μετα, όλα τα άλλα.
Από τη σελίδα: “Γιωργος Γεωργουδάκης”