ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ!

ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ!

Ανεβαίνοντας στις Καρυές πέρασα από τον π. Παΐσιο. Το υπαίθριο αρχονταρίκι ήταν γεμάτο κόσμο. Τον χαιρέτησα και κάθησα σ΄ έναν κορμό. Συγκράτησα κάποια λόγια του.

-Τις αρετές ο Θεός δεν μας τις δίνει με την χαρτοσακούλα. Μας δίνει ευκαιρία να ταπεινωθούμε και να δοκιμαστούμε. Όταν ήμουν μοναχός και βρισκόμουν στην Κόνιτσα, είχα κάνει προσευχή στον Θεό και είπα: «Κύριε, βάλε όλπους αυτούς τους ανθρώπους στη βασιλεία σου κι εμένα, αν θέλεις, βάλε με εκεί κάπου σε μιαν άκρη».
Και ο Θεός απάντησε με το δικό του τρόπο.

Είχα πάει να εκκλησιαστώ στην εκκλησία της Κόνιτσας. Ο ιερέας με αγαπούσε πολύ. Με ήξερε από λαϊκό. Και μάλιστα με κοινωνούσε μέσα στο Ιερό. Εντελώς ξαφνικά με πρόσβαλε. Φώναξε δυνατά μπροστά στον κόσμο:
-Φύγε, και να κοινωνήσεις έξω!
Εγώ βγήκα χωρίς να αντιδράσω. Όταν τελείωσε η θεία Λειτουργία, ο ιερέας ήρθε και με δάκρυα μου έβαλε μετάνοια και ζήτησε συγχώρεση.
Τι είχε γίνει; Αφού προσευχήθηκα στον Θεό μου έδωσε την ευκαιρία. Πήρε δηλαδή τη χάρη του από τον ιερέα και μου μίλησε άσχημα. Με δοκίμασε ο Θεός αν θα κάνω υπομονή και δείξω ταπείνωση. Ενώ στον ιερέα με τη μετάνοια του έδωσε διπλή χάρη.
Γι΄ αυτό λοιπόν θα πρέπει να κάνουμε υπομονή και να αντιμετωπίζουμε με χαρά τις δοκιμασίες και τους πειρασμούς.
Σήμερα πολλοί θέλουν να αγιάσουν χωρίς κόπο. Διαβάζουν πατέρες αλλά δεν ζουν πατερικά. Κάθονται στο σαλόνι στην πολυθρόνα, πίνουν ποτά, τρώνε διάφορα και λένε: «Φέρε να διαβάσουμε και λίγο Ισαακ τον Σύρο».
Μοιάζουν με τον πολύ κόσμο που θέλουν να παίρνουν πολλά χρήματα, αλλά να δουλεύουν λίγο»

Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος (Αντωνόπουλος)
Απόσπασμα από το βιβλίο του “Αγίων Όρος”