Αισθάνθηκα ότι κάθε άνθρωπος που μου παρουσιαζόταν στο πόνο και τη απελπισία, ήταν ο ίδιος ο Χριστός.
[Πρόκειται για τη αλληλογραφία του Αγίου Λουκά επισκόπου Κριμαίας με το ηγούμενο Σελαφιήλ της Σιβηρίας ο οποίος είχε πνευματικό δεσμό με το Άγιο Λουκά από όταν ήταν λαϊκός με το όνομα Σεργκέϊ.]
Σεργκέϊ παιδί μου,
Στενοχωρήθηκες επειδή δε σε πήρα μαζί μου στη Μόσχα και στη Τασκένδη όπου πήγα μετά από παράκληση των εκεί καθηγητών ιατρικής.Πράγματι στο υποσχέθηκα αλλά δεν κράτησα τη υπόσχεση μου.
Είναι καλύτερα όμως να κάνεις υπακοή, δε θέλω να σου μαυρίσω τη καρδιά , όμως στο γράφω αυτό επειδή όπου πήγαινα κάποιος πράκτορας μα ακολουθούσε και κατέγραφε με ποιόν συναντιόμουν και με ποιόν μιλούσα .Για αυτό ήθελα να σε προφυλάξω. Σεργκέϊ καρδούλα μου γλυκιά ,γράφεις ότι πεθύμησες να με δεις.
Στο γραφείο μου έχω τη φωτογραφεία που βγάλαμε αυτό το καλοκαίρι μαζί με το πρωθιερέα πατ.Σ. τον αδερφό Θωμά και εσένα .
Κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία αισθάνομαι πιο κοντά σου .Και να ξέρεις ότι κάθε βράδυ προσεύχομαι για εσάς και τα βήματα μας συναντιούνται αόρατα και μυστηριακά .Είναι βήματα σκέψης …προσευχής
Σεργκέϊ ακόμη δίνω ιατρικές συμβουλές ,ακόμη εγχειρίζω λίγο, αλλά οι άνθρωποι με έχουν ανάγκη .Τώρα που γέρασα δόξα τω Θεώ ,έχω πιο πολλή ώρα για προσευχή .Αγάπησα τη ιατρική ,αλλά μερικές φορές αισθάνθηκα ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να μη γινόμουν γιατρός .Αισθάνθηκα ότι σε κάθε άνθρωπο που πέρασε ταπεινά το κατώφλι του ιατρείου μου η στον οποίο πήγα εγώ στη αίθουσα των εγχειρήσεων, μου παρουσιαζόταν στο πόνο και τη απελπισία του καθενός ο ίδιος ο Χριστός. Η ιατρική όπως κάθε επιστήμη ζητάει θυσία .Μόνο ο Κύριος θα κρίνει αν έκανα καλά ότι έκανα …
Σεργιούλη ,θυμήσου ,θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα σύμβαντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού .Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους ,αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε .Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι κ.α. Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος : τον ταπεινό λογισμό. Από τα πάντα αγαπητό μου παιδί. Σεργιούλη σε περιμένω να έρθεις να με δεις .Σε ενοχλεί εκείνο το τραύμα στο γόνατο που έχεις από το πόλεμο. Μη ξαναβάλεις επάνω φύλλα από λάχανο τουρσί γιατί θα πάθεις μόλυνση
Βάλε κομπρέσες με καθαρό οινόπνευμα ή με δυνατή βότκα αν δε βρεις οινόπνευμα ,επίδεσε το με κάτι καθαρό και κάνε επάνω του το σημείο του Σταυρού με αγιασμένο λάδι. Μην απελπίζεσαι .Εάν δε κάνεις πυρετό δεν είναι κάτι σοβαρό .Αλλά μη κάθεσαι .Έλα στις 1 Φεβρουαρίου …θα σε εγχειρήσω εάν χρειαστεί .
Το βράδυ όταν τα πάντα είναι καλυμμένα με χιόνι και ο αιθέρας ακινητοποιείται από το κρύο, τα αστέρια λάμπουν σπιθοβολώντας κατάπληκτα στο ουρανό. Εκεί ψηλά είναι τα αδέρφια μας τα αθώα αδέρφια μας που σκοτωθήκαν στο πόλεμο και οι μάρτυρες που πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης .
Σεργιούλη ,σύντομα ,σύντομα θα συναντηθούμε όλοι.
Σε αγκαλιάζω εν Χριστώ
Λουκάς Βόϊνο Γιασινέτσκι 12 Ιανουαρίου 1949
Από τη σελίδα: “http://www.proskynitis.blogspot.com/, πηγή-http://www.razbointrucuvant.ro/”