“Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ”
-ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΡΗ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΝΑΝΤΙΕΖΝΑ Στήν κηδεία του ήμουν παρούσα. Τά δυό βράδια πού παρέμεινε τό σκήνωμα του στόν ναό ήμουν εκεί καί τού διάβαζα τό ψαλτήρι. Τό δεύτερο βράδυ, καθώς διάβαζα τό ψαλτήρι, τόν είδα μπροστά μου ολοζώντανο. Καθόταν λίγο πιό πέρα κοντά σέ ένα τραπέζι. Έμεινα άφωνη.
Την ημέρα τής κηδείας του έγινε μεγάλη μάχη μέ τούς αστυνομικούς, πού δέν μάς επέτρεπαν ούτε νά μεταφέρουμε τό λείψανο του από τόν κεντρικό δρόμο ούτε νά ψάλλουμε. Δέν θά ξεχάσω τό έξης καταπληκτικό γεγονός: Όταν δίναμε τήν μάχη μέ τούς αστυνομικούς πάνω από τό φέρετρο του, εμφανίστηκαν στόν ουρανό χιλιάδες περιστέρια πού έκαναν κύκλους καί τιτίβιζαν. Ακολούθησαν όλη τήν εκφορά τού Αγίου Λουκά στόν κεντρικό δρόμο μέχρι τό κοιμητήριο. Ή διάρκεια ήταν περίπου τρεισήμισι ώρες. Όλη αυτή τήν ώρα ψάλλαμε τό «Άγιος ό Θεός» και τα περιστέρια μας ακολουθούσαν.
Όταν φτάσαμε στό κοιμητήριο, τά περιστέρια κάθισαν πάνω στήν στέγη τής εκκλησίας. Σάν τελειώσαμε καί αρχίσαμε νά αποχωρούμε, τά περιστέρια πέταξαν τιτιβίζοντας καί κανείς ποτέ δέν τά ξαναείδε. Ήταν χιλιάδες περιστέρια καί το γεγονός αυτό προκάλεσε μεγάλη εντύπωση. Ακόμη και οι «άθεοι» προβληματίστηκαν.
Όλα τα πνευματικά του παιδιά είχαν πεισθεί ότι επρόκειτο περί αγίου. Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία και ότι του ζητούσαμε στην προσευχή μας, μας το έδινε. Από τότε με επισκέφθηκε κάποιες φορές. Την τελευταία φορά πού ήρθε πρόσεξα ότι το ράσο του είχε λίγες λάσπες. Το καθάρισα και του είπα: «Δεσπότη μου, πού λερώθηκες; Άλλη φορά να προσέχεις…».
ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ: “ΤΟΠΟΣ ΑΓΙΩΝ, ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΙΔ Ο ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ”
