Να νηστεύετε παιδιά μου μην ακούτε που λένε δεν είναι η νηστεία τίποτε κι ότι τα λένε οι καλόγηροι!
Δεν τα λένε οι καλόγηροι παιδιά μου με συγχωρείτε, τα λέει ο Θεός!
Η πρώτη εντολή του Θεού ήταν η νηστεία, καθώς και ο Χριστός μας νήστευσε!
Εμείς μπορούμε να πούμε ότι νηστεύουμε, τρώμε τόσα!
Τώρα νηστεία παιδιά μου κάνουμε εμείς;
Όταν τρώμε με συγχωρείτε τόσα φαγητά, έστω αλάδωτα!
Υπάρχουν νηστίσιμα φαγητά πολλά!
Αρκεί ο άνθρωπος να χει την υγεία του και τη θέληση να νηστέψει!
Κάποτε ήρθε ένα πρόσωπο και μου λέει: παπά μου, μου είπανε ότι νηστεία δεν υπάρχει και ποιος είπε ότι υπάρχει νηστεία!
Του είπα να πει στον ιερέα ν’ ανοίξει το Βιβλίο να δει που υπάρχει νηστεία «Ει μή εν προσευχη καί νηστεία…» λέγει στο Ευαγγέλιο ο Χριστός μας και άλλα πολλά!
Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες κι όλα τα πάθη με τη νηστεία και την προσευχή αποβάλλονται!
Ο Άγιος Πρόδρομος τι έτρωγε εκείνος στην έρημο;
Τι έτρωγε ο Όσιος Δαυίδ;
Μ’ ένα αντίδωρο περνούσε!
Όταν ήταν Μεγάλη Σαρακοστή νηστεύαμε αυστηρά και παρά την κοπιαστική δουλειά περιμέναμε πότε θα έρθει του Ευαγγελισμού και των Βαΐων να φάμε λίγο τηγανιτό μπακαλιάρο παστό πού μας φαινότανε νόστιμος σαν παστέλι ή λίγες φρέσκες σαρδέλες, το μόνο ψάρι πού σπάνια έφτανε στο χωριό από τη θάλασσα, και η μητέρα μου για να με δοκιμάσει αν νηστεύω με την καρδιά μου, έλεγε καμιά φορά κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής:
– Παιδί μου Ιάκωβε, είσαι τόσο αδύνατος!
Φάε ένα αυγουλάκι να δυναμώσεις!
– Αν φάω μητέρα αυγό της απαντούσα, δεν θα καταλάβω Ανάσταση!
Εγώ θέλω να φάω το πασχαλινό αυγό για να καταλάβω Πάσχα!
Και όταν τελείωνε η Σαρακοστή κι ερχόταν το Πάσχα μετά την Ανάσταση δεν έτρωγα αμέσως το αυγό, το έπαιρνα κι έβγαινα από το χωριό στην ύπαιθρο, στην εξοχή, και μέσα στις ερημικές λαγκαδιές έψαλλα το Χριστός Ανέστη και τ΄Αναστάσιμα τροπάρια μ´ όλη τη δύναμη της ψυχής μου, με πόθο και κατάνυξη, ώσπου έφθανε σχεδόν μεσημέρι!
Τότε καθόμουν και έτρωγα το πασχαλινό αυγό και μου φαινόταν ότι μοσχοβολούσε!
~ Άγιος Ιάκωβος ο Τσαλίκης
Από τη σελίδα: “Χριστιανοὶ Ορθόδοξοι ἄχρι θανάτου”