Η Ρουμάνα χωρική και το άκτιστο φωςΈνα χειμωνιάτικο πρωϊνὸ ὁ περίφημος ρουμάνος ασκητὴς Κλεόπας ᾿Ιλίε βρισκόταν στὸ ῾Ιερό ἑνὸς μοναστηριακού Ναού καὶ διάβαζε γονατιστὸς τὴν ᾿Ακολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως.Μετά απὸ λίγη ὥρα μπῆκε στὴν ᾿Εκκλησία γιὰ νὰ προσευχηθή μιὰ γυναίκα ποὺ εἶχε ἔρθει στὸ Μοναστήρι απὸ τὸ βράδυ.Προσκυνούσε όλες τὶς εἰκόνες καὶ ἔκανε παντού μετάνοιες, διηγεῖται ὁ π. Κλεόπας. Δὲν γνώριζε ὅτι κάποιος ἦταν μέσα στὴν ᾿Εκκλησία. Την παρατηρούσα συνεχῶς απὸ τὴν ῾Ωραία Πύλη.᾿Εκείνη, ἀφού προσκύνησε τὶς εἰκόνες, γονάτισε στὸ μέσον τῆς ᾿Εκκλησίας, ὕψωσε τὰ χέρια της καὶ ἔλεγε ἀπὸ τὴν καρδιά της αυτά τὰ λόγια:— Κύριε, μὴ μὲ ἐγκαταλείπης! Κύριε, μὴ μὲ ἐγκαταλείπης!Εἶδα τότε ἕνα λαμπρὸ κίτρινο φῶς γύρω της καὶ τρόμαξα! ῾Η γυναίκα ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπο στὴ γῆ καὶ προσευχόταν σιωπηλά.Η φωτεινὴ νεφέλη ποὺ τὴν περιέλουζε, μεγάλωσε περισσότερο καὶ μετὰ σιγὰ-σιγὰ ἐξαφανίστηκε. Αφοῦ ἔσβησε τὸ θεῖο φῶς,σηκώθηκε στὰ πόδια της καὶ βγῆκε ἔξω ἀπὸ τὴν ᾿Εκκλησία.῏Ηταν μιὰ ἁπλὴ γυναίκα ἀπὸ τὰ γειτονικὰ χωριά μας.᾿Ιδοὺ λοιπόν, ποιὸς ἔχει τὸ δῶρο τῆς προσευχῆς! Να που οἱ λαϊκοὶ ξεπερνοῦν καμμιὰ φορὰ τους Μοναχούς!᾿Εγὼ ἔκανα μετά προσκομιδή καὶ από την μεγάλη μου συγκίνηση άρχισα να κλαίω καὶ ἔτρεμα μὲ τὰ χαρτιὰ μνημονεύσεως στὸ χέρι.Μόνον ο Θεός γνωρίζει πόσοι υπάρχουν ἐκλεκτοὶ σ᾿ αυτόν τον κόσμο!(Μοναχοῦ Σεραφείμ, Χαρίσματα καὶ Χαρισματοῦχοι) ΔΙΑΚΟΝΙΑ – ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΜΠΕΡΙΑΣ ΧΑΝΙΩΝ ΕΤΟΣ 16ο – ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛΛΟΥ 768 – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2015Εἰκόνα ἀπὸ: liveinternet.ruhttps://oikohouse.wordpress.com/Κοινοποιήστε: Εκτύπωση(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) Εκτύπωση Email a link to a friend(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) Email Share on Facebook(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) Facebook Share on X(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) X Share on LinkedIn(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) LinkedIn Share on Pinterest(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) Pinterest Μου αρέσει αυτό:Like Loading…Σχετικά Πλοήγηση άρθρων«Η ΜΑΝΑ, ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΥΔΑΚΙ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ!» Ο Χριστός κατέταξε τις ψυχές των ανθρώπων σε 4 κατηγορίες, λέγοντας την παραβολή του σπορέως.