“Η χαρά του ουρανίου φωτός…”
Όταν ήμουν στην Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους συνέβαινε το εξής πνευματικό γεγονός:
Όταν έβγαινε ο ιερέας στην ωραία πύλη και έβγαζε το φως της Αναστάσεως “δεύτε λάβετε φως …” αυτή η χαρά του ουρανίου φωτός, της αγάπης του Χριστού, απλωνόταν παντού όπως οι αναμμένες λαμπάδες. Περισσότερο δε μες στις καρδιές των “διψούντων”. Μια μυστική πανήγυρη απλωνόταν στις καρδιές και στον χώρο.
Όταν έβγαιναν έξω οι ιερείς (γίνονταν συλλείτουργο) και ψάλανε το “ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ” όλοι μοναχοί και λαϊκοί ψάλαμε ακολούθως, ενώ οι καμπάνες μετέφεραν το μυνημα της νίκης του θανάτου μακριά, να ακουστεί παντού ότι ο ΧΡΙΣΤΟΣ νίκησε.
Τότε έβλεπα στα πρόσωπα όλων την δική τους λαχτάρα για νίκη. Και ο Θεός έδινε πλούσια αυτή τη μυστική ουράνια χαρά που έβγαινε από τα βάθη των ψυχών.
Όσο περισσότερος αγώνας την Σαρακοστή τόσο περισσότερος μισθός. Αλλά όλοι παίρναμε το Θείο δώρο γιατί ήμασταν εκεί, στον ναό, έξω από το πνεύμα του κόσμου τούτου. Οσο και γεμάτοι πάθη και αν είμαστε, ήμασταν όλοι αδέλφια (Έλληνες, Ρώσσοι, Ρουμώνοι, Ιταλοί, ακόμα και δύο Τούρκοι, όλοι ορθόδοξοι).
Το ίδιο πνευματικό γεγονός γίνεται πάντα αρκεί να είμαστε εκεί μαζί με τον Κύριο που θέλει να μας μοιράσει δωρεάν την Χάρη του την Ευλογία του σε όλους ανεξαιρέτως. Με αυτό το εφόδιο φεύγουμε γεμάτοι για να συμπορευθούμε με τον νικητή του κόσμου και του θανάτου των ψυχών στον δύσκολο προσωπικό μας δρόμο.
Εύχομαι να ψάξουμε λίγο τον εαυτό μας, να είμαστε εκεί με τον Χριστό και να μην φύγουμε ποτέ για να είμαστε και εμείς νικητές.
Καλή Ανάσταση!
π. Παρθένιος- Καψάλα Αγίου Όρους