ΚΑΝΩ ΛΑΘΗ ΑΛΛΑ ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΛΕΩ ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΧΑΘΩ!
[+ΔΕΥΤΕΡΑ 8/12/2025 ~ΩΡΑ 5.30 μ.μ. ~ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ, ΜΕ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ.-ΟΜΙΛΙΑ.]
….Σκέφτομαι πολλές φορές,
με τόσα λάθη που έχω κάνει,
με τόσες αμαρτίες κι αστοχίες,
με πάθη και αδυναμίες μεγάλες,
άραγε θα βρω ανάπαυση;
Θα μπορέσω να κοιμηθώ στο Νυμφώνα σου Χριστέ μου;
Αλλά μετά κοιτάζω την Παναγία και λέω δεν θα χαθώ.
Υπάρχει Εκείνη!
Δεν θα με αφήσει!
Κανέναν δεν θα αφήσει!
Θυμάμαι όταν πήγα στην ιερατική σχολή της Τήνου.
Δίπλα από την Παναγία την Μεγαλόχαρη.
Δεν μπορούσα να προσαρμοστώ στην Σχολή.
Υπέφερα από θλίψη και μοναξιά.
Κάθε βράδυ με τρέχαν στο Κέντρο Υγείας με κρίσεις πανικού.
Και τότε της είπα «ήρθα για να γίνω παπάς, εάν με θέλεις στην εκκλησία μην με αφήσεις να φύγω…»
Και με κράτησε και την κράτησα από το φουστάνι Της και έμεινα στο Νησί της ένα χρόνο….
Η Παναγία είναι Μάνα!
Μας νοιάζεται, μας αγαπάει, μας φροντίζει.
Η καρδιά της είναι πλατυτέρα ουρανών,
χωράει του πάντες.
Μητέρα μεγαλόψυχη.
Λαμπρή Μητέρα.
Μπαίνει στην ζωή μας,
στα σπίτια και δωμάτια μας και μας κοιτάει,
ποιο παιδί της δεν είναι καλά,
ποιο σιωπά,
ποιο κάθεται στην άκρη της ζωής να τον πάρει αγκαλιά,
ποιο πέταξε ο κόσμος να το μαζέψει Εκείνη.
Ένας άγιος μακαριστός πλέον επίσκοπος έλεγε, «πάντα να έχετε μαζί σας μια μικρή εικονίτσα της Παναγίας, χάρτινη απλή, και όταν δεν είστε καλά, και νιώθετε να χάνεστε στο βυθό της θλίψης, να την κοιτάτε, απλά να την κοιτάτε, δίχως λόγια και σκέψεις και θα δείτε ότι και μόνο αυτό θα σας αναπαύει την καρδιά. …»
Απλά να την κοιτάς να σε κοιτά.
Αυτό φτάνει…
π. Λίβυος