Σμίξε τα δυο χέρια Σου, μπρος στ’ Άγιο παιδί Σου,
και παρακάλει, Δέσποινα, ακόμη και για μένα.
Ας ψιθυρίσει έλεος η σπλαχνική φωνή Σου,
κι ας δεηθούν τα χείλη Σου, για σπλάχνα πονεμένα.
Εσένα Παναγία μου, Εσένα έχω μόνο,
εις την ελπίδα, στ’ όνειρο, εις την χαράν, τον πόνο.
Άλλοι σε κράζουν έλεος, ελπίδα ο θλιμμένος.
Βασίλισσα της Εκκλησιάς σε κράζει η καμπάνα,
ελεημοσύνη ο πτωχός, νερο ο διψασμένος,
μα η καρδιά μου Δέσποινα, Αυτή σε κράζει Μάνα!