ΝΥΝ ΑΠΟΛΥΕΙΣ ΤΟΝ ΔΟΥΛΟΝ ΣΟΥ ΔΕΣΠΟΤΑ!….
[+ΣΑΒΒΑΤΟ 3/2/2024 -ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΧΟΥ ΚΑΙ ΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΙΔΟΣ. -ΩΡΑ 6.45 π.μ. -ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟ,ΕΟΡΤΙΟΣ ΟΡΘΡΟΣ,ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.]
Μόλις ο δίκαιος Συμεὼν έλαβε στην αγκαλιά του τον Χριστὸ ανεφώνησε: «Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἠτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραὴλ» (Λουκ. β´ 29-31).
Πρόκειται για μία μεγαλειώδη φράση, την οποία η Εκκλησία παρέλαβε και έθεσε στο τέλος της ακολουθίας του Εσπερινοῦ, αλλὰ και σε άλλες ακολουθίες, όπως την ευχαριστία μετὰ την μετάληψη των Τιμίων Δώρων.
Αξιοσημείωτο είναι ότι στο τέλος, καθώς ευλόγησε ο Συμεών την Θεοτόκο και τον Ιωσήφ, στράφηκε και είπε τις δύο θαυμαστές προφητείες στην Θεοτόκο.
Η πρώτη αναφερόταν στο Πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού. «Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. β´ 34).
Αυτή η προφητεία πραγματοποιήθηκε κατὰ την διάρκεια της ζωής του Χριστού, αλλὰ εξακολουθεί να πραγματοποιείται στην ιστορία της ανθρωπότητας και στην προσωπικὴ ζωὴ κάθε ανθρώπου.
Η δεύτερη προφητεία του Αγίου Συμεών, που αναφερόταν στην Παναγία, είναι η εξής: «καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοὶ» (Λουκ. β´ 35).
Προφανώς η προφητεία αυτὴ αναφέρεται στὸν πόνο καὶ τὴν θλίψη τῆς Θεοτόκου, ὅταν θὰ ἔβλεπε τὸν Υιό της πάνω στον Σταυρό, που είναι ταυτόχρονα Υιός του Θεού, να πάσχῃ και νυ ὑποφέρει.
Η Παναγία δεν υπέφερε, ούτε πόνεσε κατὰ την γέννηση του Χριστού, ακριβώς γιατὶ τον συνέλαβε ασπόρως και τον γέννησε αφθόρως. Έπρεπε, λοιπόν, να πονέσει πολὺ κατὰ τον καιρὸ της εξόδου.
Ακριβῶς αυτὴ η ρομφαία, που θα διέλθει την ψυχὴ της Θεοτόκου κατὰ τον σταυρικὸ θάνατο του Χριστού, θα αποκαλύψει τους διαλογισμοὺς πολλών ανθρώπων, που βρίσκονταν κεκρυμένοι στην καρδιά τους. Αυτοὶ αμφιβάλλουν αν είναι γνήσια και αληθινὴ μητέρα. Αλλὰ απὸ τον πόνο που αισθάνθηκε καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για την φυσική του μητέρα.
Πρέπει όμως να προσφέρουμε κι εμείς κάτι στον Θεό, στο άνω θυσιαστήριο, κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης. Όμως, αντὶ του ζεύγους τρυγόνων την καθαρότητα της ψυχής και του σώματος, και αντὶ των δύο νεοσσών περιστερών να προσέχουμε πολὺ όχι μόνο ενώπιον του Θεού, αλλὰ και ενώπιον των ανθρώπων.
Η εορτὴ της Υπαπαντής δεν είναι απλώς μία εορτὴ που αναφέρεται απλώς στον Δεσπότη Χριστὸ και υποδηλώνει έναν απὸ τους σταθμοὺς της θείας Οικονομίας, αλλὰ και μία εορτὴ του ανθρώπου που ζει με τον Χριστό
Ραφαήλ Μισιαούλης