ΠΑΝΑΓΙΑ: Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!

ΠΑΝΑΓΙΑ: Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!

Η ἐκκλησιαστική μας παράδοση τονίζει ὅτι ἡ Παρθένος Μαρία εἶναι ἡ ἐκπλήρωση
τῶν προτυπώσεων καὶ συμβολισμῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
Σὲ κάποιον ὕμνο πρὸς τὴν Παναγία ψάλλουμε: Χαῖρε, ἔμψυχε τράπεζα, ἄρτον ζωῆς
χωρήσασα. Ἡ φράση παραπέμπει εὐθέως στὴν τράπεζα τῆς προθέσεως, εἰκόνα-ἀρχέτυπο τῆς παλαιᾶς λατρείας τοῦ Ἰσραήλ. Τί ἀκριβῶς ἦταν ἡ τράπεζα αὐτή;
Ἀνῆκε στὸν ἐξοπλισμὸ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, τοῦ πρώτου φορητοῦ ναοῦ τοῦ
Θεοῦ. Ἦταν ἕνα στενόμακρο τραπέζι ἀπὸ ἄσηπτο ξύλο ἀκακίας, καλυμμένο ὁλόκληρο
μὲ καθαρὸ χρυσάφι. Ἀπὸ καθαρὸ χρυσάφι ἦταν φτιαγμένα καὶ ὅλα τὰ σκεύη του: Δίσκοι, λεκάνες, κανάτες, ποτήρια γιὰ τὶς σπονδές.
Πάνω σ’ αὐτὴν τὴν τράπεζα ἦταν μόνιμα τοποθετημένοι, ὡς προσφορὰ ἐνώπιον τοῦ
Θεοῦ, οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως. Ἦταν δώδεκα μεγάλοι ἄρτοι ἀπὸ σιμιγδάλι, σὲ δυὸ
στῆλες, ἀπὸ ἕξι στὴν καθεμιά. Πάνω σὲ κάθε στήλη ἔβαζαν καθαρὸ θυμίαμα, ποὺ καιγόταν γιὰ νὰ θυμίζει ὅτι οἱ ἄρτοι προορίζονταν γιὰ τὴ λατρεία καὶ ἀνῆκαν στὸν Κύριο. Κάθε Σάββατο τοποθετοῦνταν δώδεκα νέοι ἄρτοι.
Μόνο οἱ ἱερεῖς, ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ ἀπόγονοί του, εἶχαν δικαίωμα νὰ τρῶνε αὐτοὺς τοὺς ἁγιασμένους ἄρτους (Ἐξ. 25, 23-30· 37, 10-16. Βλ. καὶ ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 398, Σεπτ. 2016).

Ἡ Παρθένος Μαρία, στὴν ἡλικία τῶν τριῶν μόλις ἐτῶν, εἰσοδεύει στὸν Ναὸ τοῦ
Κυρίου. Εἰσέρχεται στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, ὅπου δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσέλθει κανείς, εἰ
μὴ μόνον ὁ ἀρχιερεύς, καὶ αὐτὸς ἅπαξ μόνο τοῦ ἐνιαυτοῦ, γιὰ νὰ προσφέρει ὑπὲρ τοῦ λαοῦ θυσία ἐξιλασμοῦ. Πεντακάθαρη ἀπὸ ἁμαρτίες ἡ Μαρία, δι’ ὑπερβάλλουσαν καθαρότητα, ὑπερβαίνει καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς περιορισμοὺς τοῦ νόμου. Εἰσέρχεται στὸ
ἱερὸ τοῦ Ναοῦ, ὥστε νὰ γίνει πρὸς ὑποδοχὴν ἑτοίμη Θεοῦ. Ἑτοιμάζεται νὰ ὑποδεχτεῖ τὸν
Θεό.
Στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων τρέφεται ἡ ἴδια πρῶτα καλά, κατὰ παράδοξο τρόπο, μὲ ἐπουράνιο ἄρτο ἀπὸ χέρι ἀγγέλου, τοῦ Γαβριήλ. Ἀνατρέφεται ἱερῶς καὶ μυεῖται στὰ μυστήρια
τοῦ Θεοῦ ἀπ’ τὸν ἀρχάγγελο, ποὺ θὰ τὴν ὑπηρετεῖ σὲ κάθε της βῆμα. Προσεύχεται μυστικὰ στὴ σιωπὴ τοῦ Ναοῦ. Εἶναι ἡ πρώτη ἡσυχάστρια, κατὰ τὸν ἅγ. Γρηγόριο Παλαμᾶ.
Ἡ παραμονή της στὸν Ναὸ δὲν εἶναι μιὰ παθητικὴ ἀπραξία, ἀλλὰ μιὰ δυναμική, ἐνεργὸς
προετοιμασία γιὰ τὸ συγκλονιστικὸ γεγονός, στὸ ὁποῖο θὰ κληθεῖ νὰ πρωταγωνιστήσει σὲ λίγο.
Γι’ αὐτὸ καὶ μὲ τὴ σειρά της ἀποβαίνει ἐν συνεχείᾳ τροφὸς τῆς ζωῆς. Καταξιώνεται νὰ
γίνει γῆ ἀγαθή, τὸν στάχυν ἡ βλαστήσασα τὸν ἀγεώργητον. Χώρα ἀνήροτος, χωράφι
στὸ ὁποῖο χωρὶς ἀνθρώπινη παρέμβαση, ἀλλὰ μὲ ἐνέργεια Θεοῦ, φυτρώνει, βλαστάνει καὶ ὡριμάζει ὁ θεῖος στάχυς, ἀπ’ τὸν ὁποῖο φτιάχνεται ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. Ἀποβαίνει ἔτσι ζωῆς τοῦ ἄρτου τράπεζα ἡ Παναγία, τοῦ ἄνωθεν δι’ ἔλεον καταβάντος. Γίνεται μιὰ θεϊκή, μυστική, ἁγία τράπεζα καὶ βαστάζει ἐπάνω της τὸν ἄρτο, ποὺ γεμάτος εὐσπλαχνία καὶ ἀγάπη κατεβαίνει ἀπ’ τὸν οὐρανό, γιὰ νὰ δώσει στὸν κόσμο μιὰ καινούργια ζωή.

Ἡ ἔμψυχος αὐτὴ τράπεζα τοῦ ἄρτου τῆς ζωῆς τράφηκε μὲ οὐράνιο ἄρτο ἐν τῷ ναῷ
Κυρίου, γιὰ νὰ ἀποκυήσει τῷ κόσμῳ ζωῆς ἄρτον, τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, τὸν
Χριστό. Ἔγινε ζωηφόρος τράπεζα ποὺ βαστάζει καὶ μᾶς προσφέρει ὄχι τοὺς ἄρτους
τῆς προθέσεως τῆς παλαιᾶς ἐκείνης νομικῆς λατρείας, ἀλλὰ τὸν ἄρτο ποὺ κατέβηκε γιὰ
χάρη μας ἀπὸ τὸν οὐρανό. Μᾶς δίνει τὴ δυνατότητα νὰ γίνουμε κι ἐμεῖς μέτοχοι ἄρτου
ζωῆς αἰωνιζούσης. Καὶ ὁ ἄρτος ποὺ χαρίζει τὴν αἰώνια ζωή, εἶναι μόνο ὁ Χριστός.

Πρωτ. Δ. Μ