Την πόρτα ανοίγω το βράδυ
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατώ ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να ´ρθούνε να βρουν συντροφιά.
Να βρούνε στρωμένο τραπέζι,
σταμνί για να πιει ο καημός
κι άναμεσά μας θα στέκει ο πόνος,
του κόσμου αδερφός.
Να βρούνε γωνιά ν´ακουμπήσουν,
σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός
κι εκεί καθώς θα μιλάμε
θα ´ρθει συντροφιά κι ο Χριστός.
Τάσος Λειβαδίτης
Από τη σελίδα: “Ομφαλός της γης”