Το γνωριζω το βάρος του Σταύρου… Τον σήκωσα…
Όταν έρθει η ώρα να φύγω, εμένα μού φαίνεται πολύ απλό.
Γιατί δέν υπάρχει θάνατος!
Γιατί κλείνει μία πόρτα, κι’ανοίγει μία άλλη,
Θυμάμαι έναν ωραίο πίνακα ζωγραφικής, πού δείχνει έναν κήπο με τριανταφυλλιές, κι’ ύστερα ένας τοίχος… κι’ένας άλλος κήπος πλαϊ..!
Μία τριανταφυλλιά λοιπόν, βρήκε μια τρύπα στόν τοίχο, πέρασε από εκεί τό κλαδάκι της, βγήκε στόν άλλο κήπο, κι’εκεί έκανε ένα ωραίο τριαντάφυλλο!
Λοιπόν, έτσι είναι καί η ζωή μας,
Φεύγουμε από αυτόν τον κόσμο καί πηγαίνουμε ν’ανθίσουμε στόν άλλον!
Γερόντισσα Γαβριηλία
Λέγει Κύριος : “…Ακόμα κι αν δεν με βλέπεις ζω μέσα σου, κι όταν πονάς, αυτό το δάκρυ που σκουπίζει το χέρι σου είναι δικό μου…
Προσπάθησε να με δεις, είμαι εκεί που το Φως μπερδεύεται με την σκιά, κι αν δεν με βλέπεις κάποιες φορές μην απελπιζεσαι…
Είναι γιατί ο Σταυρός σου δε σ ‘ αφήνει… Λυγίζεις άνθρωπε ..
Λυγίζεις μα σηκώνεσαι ξανά..
Εγώ είμαι εκεί να σε σηκώνω κάθε φορά.
Το γνωριζω το βάρος του Σταύρου.. Το σήκωσα..
Το υπεμεινα..
Κάνε κουράγιο..
Η αγάπη μου θα σου δίνει δύναμη να συνεχίζεις.. Να σηκώνεσαι..Να κρατάς γερά τον Σταυρό σου και να προχωράς..
Κι εγώ θα είμαι πάντα εκεί.. Μπροστά σου.. να φωτίζω τον δρόμο σου!!
Φίλοι Αγίου Όρους
“Ήθελα να φυτέψω ένα λουλούδι στης ψυχής σου
την αυλή και να ‘ρχομαι να το ποτίζω το εσπέρας, την αυγή.
Ήθελα να θέσω ένα λουλούδι στης ψυχής σου την ανθοδόχη,
τώρα που ήλθε το καλοκαίρι
Και ρίχνει και καμμία βροχούλα πότε πότε..
Ήθελα να πιεις νερό από μια μοναδική πηγή, που πάντα αυτή χαρίζει αθανασία στην ψυχή.
Εσύ ψυχή μου τι θα ήθελες από όλα αυτά να σου χαρίσω;
Λέγε μου τον κρυφό σου λογισμό και δεν θ΄ αργοπορήσω.
Χάριζέ μου ένα άνθος άφθαρτο και ευωδιαστό…
Πιστέ μου φίλε ένα μόνο λαχταρώ.
Δεν θέλω εγώ πολλά μόνο ένα άνθος αγαπώ που η μυστική του χάρη δίδει τον ουράνιο θησαυρό.
Εάν θέλεις τέτοια χάρη ψυχή μου ευγενική στα βάθη σ΄ αναμένει η νοερά η προσευχή.
Αυτή γίνεται για σένα λουλούδι , πηγή και οδός
Ευωδία παρηγορία και φώς και ο απλανής σου οδηγός.
Ένα λουλούδι γίνεται η ψυχή και πάντοτε ανθοφορεί όταν στα βάθη ενεργεί η αδιάλειπτος ευχή.
Εφύτευσα ένα λουλούδι στης ψυχής σου την αυλή και σύντομα θα αισθανθείς μια ευωδιαστή οσμή.
Ταύτην ψυχή μου φύλλατε και θα λείψει κάθε λογισμός και εντός θα μορφωθεί ο Ιησούς Χριστός.
ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΜΥΣΤΙΚΟ
Μοναχού Μαρκέλλου Καρακαλληνού
Από τη σελίδα: “Πολυξένη Ρέρρα”