ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ
+ΠΕΜΠΤΗ 15/1/2026 ~ΩΡΑ 5.30 μ.μ. ~ ΤΟ -ΑΝΑ ΜΗΝΑ- ΙΕΡΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ.
Τό Εὐχέλαιο ἀνήκει στά Ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας καί μάλιστα σέ ἐκεῖνα πού χαρακτηρίζονται προαιρετικά καί ἐπαναλαμβανόμενα, δηλαδή ὁ Χριστιανός μπορεῖ ἄν θέλει νά τά ἐκτελέσει ἤ νά μήντά ἐκτελέσει, νά τά ἐπαναλάβει ἤ ὄχι.
Ὅπως ὅλα τά Ἱερά Μυστήρια ἔτσι καί τό Εὐχέλαιο ἀνήκει στίς θεοσύστατες τελετές τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ὡς “ἀγωγοί” μεταφέρουν καί μεταδίδουν στά μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ τήν ἀόρατη καθαρτική, ἁγιαστική καί θεραπευτική Θεία Χάρη.
Εἶναι μυστήριο τῆς Μετανοίας καί συνδέεται ἄρρηκτα μέ τά μυστήρια τῆς Μετανοίας – Ἐξομολογήσεως καί τῆς Θ. Εὐχαριστίας, καί εἶναι μία συνέχιση, θά λέγαμε, τῶν θαυμα τουργικῶν θεραπειῶν τοῦ Κυρίου.
“Εἶναι τό μυστήριο τοῦ πόνου καί τῆς ἀρρώστιας, ἀλλά καί τῆς ὑγείας καί τῆς παρακλήσεως” (π. Βασ. Καλιακμάνης).
~ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ.
Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης τονίζει μέ σαφήνεια ὅτι τό Μυστήριο τοῦ Ἱεροῦ Εὐχελαίου παραδόθηκε στούς Ἀποστόλους καί τήν καθόλου Ἐκκλησία ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.
Ὁ Κύριος, ὅταν ἔστειλε τούς μαθητές Του δύο – δύο νά πᾶνε στούς ανθρώπους νά κηρύττουν, τούς συνέστησε, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ἱερός Εὐαγγελιστής Μᾶρκος, νά ἀλείφουν τούς ἀσθενεῖς μέ ἔλαιον “καί ἐξελθόντες ἐκήρυξαν ἵνα μετανοήσωσι καί δαιμόνια πολλά ἐξέβαλλον, καί ἤλειφον πολλούς ἀρρώστους καί ἐθεράπευον” (6,12 – 13).
Βέβαια, το ἔλαιον αὐτό δέν τούς θεράπευε ἀπό μόνο του, ἀλλά μέ την ἀόρατη δύναμη τοῦ Θεοῦ.
Ἡ παλαιότερη μαρτυρία περί τοῦ Εὐχελαίου προέρχεται ἀπό τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Ἰάκωβο τόν Ἀδελφόθεο, ὁ ὁποῖος κάνει σαφῆ λόγο στήν Καθολική Ἐπιστολή του γιά τό Ἱερό Εὐχέλαιο.
Συγκεκριμένα συμβουλεύει: “Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας και προσευξάσθωσαν ἐπ ̓αὐτόν, ἀλείψαντες αὐτόν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου· καί ἡ εὐχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος κἄν ἁμαρτία ᾖ πεποιηκώς ἀφεθήσεται αὐτῷ” (Ἰακ. 5,14-15).
Πού σημαίνει: Εἶναι κανείς ἄρρωστος ἀπό σᾶς; Ἄς προσκαλέσει τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας καί ἄς προσευχηθοῦν πλησίον του, ἀφοῦ τόν ἀλείψουν μέ λάδι, στο Ὄνομα τοῦ Κυρίου.
Καί ἡ προσευχή τῆς Ἐκκλησίας θά σώσει τόν ἄρρωστο καί ὁ Κύριος θά τόν κάνει καλά, ὥστε νά σηκωθεῖ ἀπό τό κρεβάτι· και ἄν τυχόν ἔχει κάνει ἁμαρτίες θά τοῦ συγχωρηθοῦν.
Στό χωρίο αὐτό τοῦ Ἀποστόλου Ἰακώβου θεμελιώνεται Ἁγιογραφικά ἡ θεία σύσταση τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Εὐχελαίου.
Ὁ ἐν λόγῳ Ἀπόστολος δέν εἷναι ὁ εἰσηγητής τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ, ἀλλά ὡς μαθητής τοῦ Κυρίου ὑπακούει σέ ἐντολή Του καί καταγράφει στήν Καθολική ἐπιστολή του μιά βιούμενη ἀποστολική παράδοση, μιά ὑφιστάμενη πράξη. “Τό Ἅγιον Εὐχέλαιον ἐκφράζει και φανερώνει τήν ἀγάπην καί τήν στοργήν ὁλοκλήρου τῆς Ἐκκλησίας διάτό ἄρρωστον, σωματικῶς ἤ καί ψυχικῶς, μέλος της.
Ὁλόκληρος ἡ Ἐνορία, εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκει ὁ ἀσθενής, ἐκπροσωπεῖται ἀπό τούς πρεσβυτέρους καί ἑνώνει τάς προσευχάς της καί τήν ἀγάπην της δι ̓αὐτόν.
Ὡς μέλος τῆς Ἐκκλησίας ὅπου εἶναι πρέπει νά αἰσθανθῇ τήν παρουσίαν καί την στοργήν τῶν λοιπῶν μελῶν. Τοῦτο ἔχει ἰδιαιτέρως ἀνάγκην εἰς τάς δυσκόλους στιγμάς τῆς ἀρρώστιας καί τῆς μοναξιᾶς, ἐμπρός εἰς τον κίνδυνον τοῦ σωματικοῦ θανάτου”
(π. Ἀντ. Ἀλεβιζ.).
~ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ.
Περί τοῦ Μυστηρίου τοῦ Εὐχελαίου δέν ὁμιλεῖ μόνον ἡ Ἁγία Γραφή ἀλλά καί ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Μάλιστα ἡ Ἐκκλησία το εἶχε σέ χρήση ἀπό τήν ἀρχή.
Ὁ Ἱππόλυτος τό 150 μ.Χ. στό βιβλίο του “Ἀποστολική Διάταξις” λέγει σέ κάποια εὐχή: “Ἵνα τό ἔλαιον τοῦτο ἁγιάζων δώσῃ, ὦ Θεέ, ὑγεί αν εἰς τούς ἔχοντας ἀνάγκην και λαμβάνοντας τοῦτο, καί ὡς ἔχρισας βασιλεῖς, Ἱερεῖς, Προφήτας, οὕτω καί εἰς πάντας τούς γενομένους αὐτοῦ καί ἔχοντας ἀνάγκην τούτου, δώσῃς ὑγείαν”.
Ὁ Ὡριγένης, ὁ ὁποῖος ἔζησε στό τέλος τοῦ 2ου καί ἀρχές τοῦ 3ου αἰῶνος, λέγει χαρακτηριστικά: “Ἄκουσον νῦν πόσαι εἰσίν ἀφέσεις ἁμαρτιῶν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις. Πρώτη εἶναι ἐκείνη πού βαπτιζόμεθα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν… Εἰς τοῦτο πληροῦται καί ἐκεῖνο, τό ὁποῖον εἶπε καί ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος”. Ἐκ τούτου συνάγεται ὅτι ὁ Ὡριγένης κάνει λόγο περί ἀφέσεως ἁμαρτιῶν διά τοῦ Εὐχελαίου.
Ὁ Σεραπίων, Ἐπίσκοπος Θμούεως (4ος αἰ.), ἀναφέρει στό Εὐχολόγιό του τό ἐν λόγῳ Μυστήριο, την δέ εὐχή τοῦ ἐλαίου τήν ὀνομάζει“Εὐχαριστία ὕδατος καί ἐλαίου” ἤ “Εὐχή τῶν προσφερομένων ἐλαίων” ἤ “Εὐχή εἰς ἔλαιον νοσούντων”. Μάλιστα σέ μία ἀπό αὐτές τίς εὐχές παρακαλεῖται “ὁ Πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καί Σωτῆρος Χριστοῦ, ὥστε ἐκπέμψαι δύναμιν ἰατρικήν ἐπί το ἔλαιον, ἵνα γένηται τοῖς χριομένοις εἰς ἀποβολήν πάσης νόσου… εἰς ἀλεξιφάρμακον παντός δαιμονίου, εἰς ἀφορισμόν παντός πνεύματος πονηροῦ, εἰς ἐκδιωγμόν παντός πυρετοῦ καί ῥίγους καί πάσης ἀσθενείας, εἰς χάριν ἀγαθήν καί ἄφεσιν ἁμαρτημάτων, εἰς φάρμακον ζωῆς καί σωτηρίας…”.
Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος σ ̓ ἔνα λόγο του περί Ἱερωσύνης ἀναφέρεται καί στήν ἱερατική ἐξουσία “τοῦ δεσμεῖν καί λύειν”, ἡ ὁποία διαδηλώνεται κατά τήν τέλεση τοῦ Εὐχελαίου: “Οὐ γάρ ὅταν ἡμᾶς ἀναγεννῶσι μόνον, ἀλλά καί μετά ταῦτα συγχωρεῖν ἔχουσιν (οἱ Ἱερεῖς) ἐξουσίαν ἁμαρτήματα. Ἀσθενεῖ γάρ τις ἐν ὑμῖν; Προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἑκκλησίας, καί προσευξάσθωσαν ἐπ ̓αὐτόν, ἀλείψαντες αὐτόν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. Καί ἡ εὐχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος· κἄν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ”.
Ἐκ τούτου γίνεται σαφές ὅτι ὁ ἱερός Πατέρας ὁμιλεῖ γιά τό Εὐχέλαιο καί τή λειτουργική παράδοση τῆς Ἀντιόχειας.
Στό κείμενο τῶν Ἀποστολικῶν Δια ταγῶν (4ος αἰ.) ὑπάρχει εὐχή μέ τον τίτλον: “Εὐχαριστία ἐπί ὕδατος και ἐλαίου”. Συγκεκριμένα ἀναφέρεται: “Εὐλογείτω ὁ Ἐπίσκοπος τό ὕδωρ ἤτό ἔλαιον. Ἐάν δέ μή παρῇ εὐλογείτω ὁ πρεσβύτερος παρεστῶτος τοῦ διακόνου”. Στήν εὐχή αὐτή ζητεῖται ἀπό τό Θεό τῶν δυνάμεων νά ἁγιάσει διά τοῦ Χριστοῦ τό ὕδωρ καί το ἔλαιο καί νά δώσει σ ̓αὐτόν ἤ σ ̓αὐτήν πού τό προσκόμισε “δύναμιν ὑγείας ἐμποιητικήν, νόσων ἀπελατικήν, δαιμόνων φυγαδευτικήν, πάσης ἐπιβουλῆς διωκτικήν διά Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν”.
Ἡ εὐλογία αὐτή φανερώνει τό σύνδεσμο σωματικῆς καί ψυχικῆς ἰάσεως (Γ.Ν. Φίλιας). Ἐπίσης καί οἱ Μονοφυσῖται, οἱ ὁποῖοι ἀποκόπηκαν ἐνωρίς ἀπό την Ἐκκλησία, ἔχουν τό Εὐχέλαιο. Αὐτό φανερώνει πόσο ἀρχαία εἶναι ἡ χρήση τοῦ Μυστηρίου αὐτοῦ στήν Ἐκκλησία.
~ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ.
Ὁ πιστός ἄνθρωπος χριόμενος με τό ἁγιασμένο ἔλαιο τοῦ Εὐχελαίου ὠφελεῖται σωματικῶς καί πνευματικῶς. Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης γράφει ὅτι ὁ Πρεσβύτερος “σταυροειδῶς” χρίει “τό μέτωπον διά τούς ἐντός λογισμούς και τά αἰσθητήρια χρίων ἐν τῷ προσώπῳ”.
Δηλαδή, χρίοντας τίς παρειές τοῦ προσώπου χρίει κατ ̓ οὐσίαν τά αἰσθητήρια ὄργανα, διότι στο πρόσωπο βρίσκονται τά περισσότερα ἀπό αὐτά. Χρίει ἐπίσης «καί τάς χεῖρας». Ἔτσι καθαρίζει τόν ἄνθρωπο ἀπό τίς σκέψεις καί τίς πράξεις τίς πονηρές καί τόν παραδίδει πλέον στή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἡ Ὁποία ἐπισκιάζει τόν πιστό καί τοῦ χαρίζει τά θεϊκά καί οὐράνια δῶρα Της.
Ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας ἀναφερόμενος στά δῶρα πού χαρίζει τό Εὐχέλαιο γράφει: βοηθεῖ “πρωτίστως εἰς τήν ἀνακούφισιν ἀπό τῆς συνεχούσης τόν χριόμενον σωματικῆς ἀσθενείας ἤ και εἰς τήν ἐνδεχομένως πλήρη ἴασιν αὐτῆς, εἶτα ἔπειτα) δέ καί εἰς την ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν”. Ὑπάρχουν πολλές περιπτώσεις κατά τίς ὁποῖες μετά τήν τέλε ση τοῦ Ἱεροῦ Εὐχελαίου θεραπεύτηκαν ἀμέσως ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπέφεραν ἀπό βαρύτατα καί χρόνια νοσήματα.
Βέβαια αὐτό δεν συμβαίνει πάντοτε. Ἐπ ̓αὐτοῦ γράφει στή “Δογματική” του ὁ μακαριστός Χρῆστος Ἀνδροῦτσος: “Εἀν ἡ διά τοῦ μυστηρίου τούτου παρεχομένη χάρις δέν χορηγεῖ ἀείποτε τήν ἴασιν τοῦ σώματος, τοῦτο δέν πρέπει νά ἀποδίδεται πάντοτε εἰς τό ὀλιγόπιστον τοῦ χριομένου, ἀλλ ̓ἐν γένει εἶναι σύμφωνον προς τήν βουλήν τοῦ ἱδρυτοῦ, ὅστις ἱδρύων τό μυστήριον τοῦτο δέν ἐσκόπει βεβαίως νά ἀπαλλάξῃ δι ̓ αὐτοῦ τούς ὀπαδούς αὐτοῦ πάσης σωματικῆς ἀσθενείας.
Ἐάν δέ κατά τόν λόγον τοῦτον ἡ σωματική ἴασις δέν παρέχεται πάντοτε, ἡ εὐχή ὅμως τῆς πίστεως εἰσακούεται πάντοτε”. Καί ὁ μακαριστός θεολόγος Ἀνδρέας Θεοδώρου ἀναφέρει στό ἔργο του “Τά ἑπτά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας”: “Συστήνοντας τό μυστήριο ὁ Κύριος δέν ἀπέβλεπε στό νά ἀποσοβήσει τό θάνατο ἀπό τούς πιστούς καί νά τούς κάνει νά ζοῦν αἰώνια πάνω στή γῆ… Ἄλλωστε ἡ παρουσία τῆς σωματικῆς ἀσθενείας ἀποτελεῖ στά χέρια τῆς Θείας Πρόνοιας ἄριστο μέσο διαπαιδαγωγήσεως τοῦ ἀνθρώπου, τό ὁποῖο μπορεῖ νά ὁδηγήσει σέ μετάνοια καί κατανόηση τῆς ἀνθρώπινης ματαιότητος”.
Σημασία, λοιπόν, ἔχει πώς καί ἄν δεν ἔχουμε ἄμεση καί ἐντυπωσιακή σωματική ἴαση, ἡ εὐχή τῆς πίστεως εἰσακούεται πάντοτε, ἡ δέ θεραπεία τῆς ψυχῆς, δηλαδή ἡ συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ ἀσθενοῦς, παρέχεται πάντοτε.
Γράφει σχετικά ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς: “Ὁ προς τόν Θεόν καί τούς Ἁγίους αὐτοῦ προ-στρέχων ἐν ἀνάγκαις καί ἀσθενείαις, εἰσυμφέρει τούτῳ ἐάν εἶναι πρός τό συμφέρον του) καί τῶν σωματικῶν ἀναγκῶν λύεται καί τῶν νοσημάτων ἀπαλλάττεται· τῆς δέ κατά ψυχήν ὑγείας καί τῆς τῶν ἁμαρτημάτων ἀφέσεως ἀεί πάντοτε) ἐπιτυγχάνει”.
Στό σημεῖο αὐτό πρέπει νά διευκρινισθεῖ στήριο τῆς Μετανοίας καί Ἐξομολογήσεως. Ἀντίθετα, κατά κάποιο τρόπο, τό συμπληρώνει. “Τό Εὐχέλαιο μπορεῖ νά συμπληρώσει τήν ἐξομολόγηση ὄχι για ἁμαρτήματα ἐγνωσμένα καί ἀπό πρόθεση παρασιωπηθέντα, ἀλλά γιά ὅσα ὁ ἄνθρωπος ἔπραξεν ἐν ἀγνοίᾳ, μή γνωρίζοντας δηλαδή ὅτι αὐτά εἶναι ἁμαρτήματα, ἤ ἐλησμόνησε νά τά ἐξομολογηθεῖ… παρά τήν εἰλικρινῆ του διάθεση νά το πράξει” (Ἀνδ. Θεοδώρου).
Τό Ἱερό Εὐχέλαιο εἶναι Μυστήριο ἀντιμετωπίσεως καί ἰάσεως σωματικῶν και ψυχικῶν νόσων.
Γι ̓ αὐτό καί ὁ Πατριάρχης Ἱερεμίας Β ́ ἀποφαίνεται ὅτι “τό ἅγιον ἔλαιον παραδίδεται, καί τοῦτο ὡς ἱερά τελετή καί θείου τύπος ἐλέους, εἰς ἀπολύτρ σιν καί ἁγιασμόν τοῖς ἀπό ἁμαρτίας ἐπιστρέφουσι χορηγούμενον. Διό καί λύσιν ἁμαρτημάτων παρέχεται καί ἐξ ἀρρωστημάτων ἐγείρει καί ἁγιασμοῦ ἐμπίπλησιν”.
Ἰδού διατί ὁ Μητροφάνης ὁ Κριτόπουλος ἀποφαίνεται περί τοῦ Εὐχελαίου ὅτι εἶναι “τελετή μυστική δι ̓ἐλαίου καί προσευχῆς ὑπό τῆς Ἐκκλησίας ἱερουργημένη ὑπέρ πιστῶν νοσούντων.
Χριόμενοι γάρ οἱ κάμνοντες τῷ τοιούτῳ ἐλαίῳ μετά πίστεως καί ἀγαθῆς ἐλπίδος εἰς τόν Θεόν, βοηθείας ἐκεῖθεν τυγχάνουσιν”. Τέλος, ἡ Ὀρθόδοξη Ὁμολογία ἀναφερόμενη στούς καρπούς τοῦ Μυστηρίου αὐτοῦ λέγει ὅτι αὐτοί συνίστανται “εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ἤ σωτηρίαν ψυχῆς, ἔπειτα ὑγείαν τοῦ σώματος”, μέ τήν γνωστή διευκρίνιση, ὅτι ἀπό τούς καρπούς αὐτούς βεβαία εἶναι πάντοτε ἡ ἀπό τοῦ Εὐχελαίου ὠφέλεια στήν ψυχή σέ συνδυασμό μέ τή Μετάνοια: “Καλά, καί πάντοτε ἡ θεραπεία τοῦ σώματος νά μή γίνεται, ἀλλ ̓ ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν τῆς ψυχῆς πάντοτε ἀκολουθεῖ εἰς τόν μετανοοῦντα”.
~ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ.
Γιά τήν τέλεση τοῦ Μυστηρίου ἀπαιτοῦνται·
Α ́ Ἐκ μέρους τοῦ πιστοῦ:
Ἕνα τραπέζι στό ὁποῖο ἁπλώνεται λευκό τραπεζομάνδηλο. Πάνω δέ σ ̓ αὐτό τοποθετοῦνται:
Μία Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἤ τῆς Παναγίας μέ τό Χριστό.
Ἕνα μπόλ μέ ἀλεύρι καί ἑπτά μελισσοκέρια (καθαρό κερί).
Στό κέντρο τοῦ μπόλ ἡ κανδήλα, με ἐλαιόλαδο καί ὄχι ἄλλα ἔλαια, ὅπου καίει μία θρυαλλίδα (κανδηλίθρα). Χρειάζεται ἀκόμη θυμιατό καί μοσχοθυμίαμα. Μία χριαλίδα ἤ βαμβάκι πάνω σέ ξυλάκι τυλιγμένο ἤ μία μπατονέτα.
Β ́ Ἐκ μέρους τοῦ Ἱερέως:
Ἕνα Εὐαγγέλιο (μικροῦ σχήματος), ἕνα Εὐχολόγιο καί ἀπαραιτήτως ὁ Τίμιος Σταυρός (τοῦ Ἁγιασμοῦ).
~ΤΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ.
Τό ἀλεύρι μετά τήν τέλεση τοῦ Μυστηρίου χρησιμοποιεῖται γιά τήν παρασκευή προσφόρου, τό ὁποῖο κατόπιν προσφέρεται στό Ναό γιά τη Θεία Λειτουργία, ὅπου μνημονεύονται καί τά ὀνόματα τῶν ἀσθενῶν πού ἔκαναν τό Εὐχέλαιο.
Οἱ μπατονέτες καί τά βαμβάκια καίγονται ὅταν ὁλοκληρωθεῖ ἡ χρίση τῶν πιστῶν. Μάλιστα τό κάψιμο αὐτῶν γινόταν ἀπό τόν Ἱερέα προς ἀποφυγή βεβηλώσεως αὐτῶν ἀπό μέρους ἀνίδεων πιστῶν.
Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης ἐπισημαίνει ὅτι τά τοῦ Ἁγίου Εὐχελαίου φυλάσσονται μέ περισσή φροντίδα καί σεβασμό. “Διό καί φυλακτέον… και τιμητέον καί μή ἀμελητέον ὅλως αὐτοῦ”. Καί συνεχίζει ὅτι, ὅσοι δε φροντίζουν καί ἀμελοῦν γιά τά τοῦ Μυστηρίου τοῦ εὐχελαίου, πέφτουν σέ βαρύ παράπτωμα καί κατάκριμα.
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΘΕΡΜΗΣ