“ΤΟ ΜΕΣΟΤΟΙΧΟΝ ΤΗΣ ΕΧΘΡΑΣ ΚΕΘΕΛΟΥΣΑ”
~π. Βασίλειος Γοντικάκης
Ἐρώτησι: π. Βασίλειε, λέμε στὸν ὕμνο της Παναγίας μας «τὸ μεσότοιχον τῆς ἔχθρας καθελοῦσα». Ποιὸ εἶναι αὐτὸ «τὸ μεσότοιχον τῆς ἔχθρας»;
Ἀπάντησι: Νομίζω ὅτι εἶναι ἡ ἔχθρα μεταξὺ τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀνταρσίας καὶ τῆς ὑπακοῆς. Κι ἐμεῖς, μὲ τὴν παράβασι, ἀκολουθήσαμε τὸν διάβολο, καὶ ὄχι τὸν Θεό. Καὶ μᾶς πέρασε ὁ λογισμὸς ὅτι θὰ μπορούσαμε νὰ φθάσουμε στὴν ἁγιότητα διὰ τῆς ἁμαρτίας, καὶ νὰ φθάσουμε στὴ θέωσι μὲ τὸ νὰ ὑπακούσουμε στὸν διάβολο. Καὶ ἔτσι δημιουργήθηκε ὅλο αὐτὸ τὸ χάσμα, ὅλος ὁ μεσότοιχος ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Θεό.
Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ κάποιος ἄνθρωπος φωτισμένος, καθαρός, ταπεινός, πανάγιος, ὁ ὁποῖος θὰ καταλάβαινε ὅτι διὰ τῆς ὑπακοῆς φθάνουμε στὴν ἐλευθερία, διὰ τῆς ταπεινώσεως φθάνουμε στὴ δόξα καί, θὰ ἔλεγα, διὰ τῆς παρθενίας καὶ τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀφοσιώσεως στὸν Θεὸ φθάνουμε στὸν ὄντως γάμο καὶ στὴν ἑνότητα τὴν ἀληθινὴ καὶ ὁλοκληρωτικὴ μὲ τὸν Θεό.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ: “users.uoa.gr”