Στὴ γωνιά μας κόκκινο
τ’ ἀναμμένο τζάκι.
Τοῦφες χιόνια πέφτουνε
στὸ παραθυράκι.
Ὅλο ἀπόψε ξάγρυπνο
μένει τὸ χωριὸ
και κτυπᾷ Χριστούγεννα
τὸ καμπαναριό.
Ἔλα, Ἐσύ, ποὺ Ἀρχάγγελοι
Σ’ ἀνυμνοῦν ἀπόψε,
πάρε ἀπὸ τὴν πίττα μας,
ποὺ εὐωδιᾷ καὶ κόψε.
Ἔλα, κι ἡ γωνίτσα μας
καρτερεῖ νὰ ᾽ρθῇς.
Σοῦ ᾽στρωσα, Χριστούλη μου,
γιὰ νὰ ζεσταθῇς.