Αββάς Δωρόθεος: Όσο πλησιάζουμε το Θεό με την αγάπη μας σ’ Αυτόν, σε ανάλογο βαθμό ενωνόμαστε με την αγάπη του πλησίον
«Από ποιο λόγο παθαίνουμε, παρά από το ότι δεν έχουμε αγάπη; Γιατί, αν είχαμε αγάπη και συμπαθούσαμε και πονούσαμε τον πλησίον μας, δεν θα είχαμε το νου μας στα ελαττώματα του πλησίον, όπως ακριβώς λέει ο απόστολος Πέτρος: “Η αγάπη σκεπάζει πλήθος αμαρτιών” (Α’ Πέτρ. 4, 8) και όπως λέει πάλι ο απόστολος Παύλος: “Η αγάπη δεν βάζει στο νου της το κακό, αλλά τα σκεπάζει κ.τ.λ.” (Α’ Κορ. 13, 56).
Και εμείς λοιπόν, όπως είπα, αν είχαμε αγάπη, η ίδια η αγάπη θα σκέπαζε κάθε σφάλμα, όπως ακριβώς έκαναν οι άγιοι, όταν έβλεπαν τα ελαττώματα των ανθρώπων. Γιατί μήπως είναι τυφλοί οι άγιοι και δεν βλέπουν τα αμαρτήματα; Και ποιος μισεί τόσο πολύ την αμαρτία όσο οι άγιοι; Και όμως δεν μισούν εκείνον που αμαρτάνει, ούτε τον κατακρίνουν, ούτε τον αποστρέφονται, αλλά υποφέρουν μαζί του, τον συμβουλεύουν, τον παρηγορούν, τον γιατρεύουν σαν άρρωστο μέλος τους σώματός τους. Κάνουν τα πάντα για να τον σώσουν…
Θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες, για να καταλάβετε καλά τη δύναμη που έχει αυτός ο λόγος. Ας υποθέσουμε ότι είναι ένας κύκλος πάνω στη γη, σαν ένα στρογγυλό χάραγμα γινωμένο με διαβήτη και έχοντας ένα κέντρο. Κέντρο ονομάζεται το μέσον του κύκλου. Προσέξτε τι εννοώ: Ας υποθέσουμε ότι αυτός ο κύκλος είναι όλος ο κόσμος. Το κεντρικό σημείο του κύκλου είναι ο Θεός, οι δε ευθείες γραμμές που ξεκινούν από την περιφέρεια του κύκλου προς το κέντρο οι δρόμοι, δηλαδή οι τρόποι ζωής των ανθρώπων. Εφόσον λοιπόν προχωρούν οι άγιοι προς το κέντρο, θέλοντας να πλησιάσουν το Θεό, ανάλογα με το πόσο προχωρούν, πλησιάζουν και το Θεό και μεταξύ τους. Και όσο πλησιάζουν το Θεό, πλησιάζονται μεταξύ τους και όσο πλησιάζονται, πλησιάζουν το Θεό. Κατά τον ίδιο τρόπο εννοήστε και το χωρισμό. Γιατί όταν απομακρύνονται από το Θεό και γυρίζουν πίσω, προς τα έξω και απομακρύνονται από το Θεό, τόσο απομακρύνονται μεταξύ τους, και όσο απομακρύνονται μεταξύ τους, τόσο απομακρύνονται και από το Θεό.
Αυτή λοιπόν είναι η φύση της αγάπης. Όσοι μεν βρισκόμαστε έξω και δεν αγαπάμε το Θεό, τόσο απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλο. Αν όμως αγαπήσουμε το Θεό, όσο πλησιάζουμε το Θεό με την αγάπη μας σ’ Αυτόν, σε ανάλογο βαθμό ενωνόμαστε με την αγάπη του πλησίον και όσο ενωνόμαστε με τον πλησίον, τόσο ενωνόμαστε με το Θεό».
Αββάς Δωρόθεος
Από το βιβλίο: “111 ΙΣΤΟΡΙΕΣ” Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριου