Η «ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ» ΤΗΣ ΘΗΒAΣ

~ΛΟΥΚΑΣ ΡΟΥΛΙΑΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ

Ἦλθα… προχτές κοντά σου πάλι
τ’ ὀνείρου μου Ἐκκλησιά, Σύ, «Παναγία ἡ Μεγάλη» τῆς Θήβας.
Καί γύρισαν στο νοῦ νοσταλγικές
ανείπωτες χαρές μου παιδικές!
Μπροστά σου ἁπλώνεται ὁ κῆπος-περιβόλι
τα δυό σου κυπαρρίσσα ξάγρυπνοι φρουροί,
να σε φυλάνε «κόσμημα» μεσ’ τήν ἀρχαία πόλη,
που τη σεβάστηκαν οἱ σύγχρονοι καιροί…

Σε πρόλαβα στο σούρουπο! Καί ἡ στιγμή αιώνας!
Θαρρώ χρυσάφι σούριχνε ὁ γέρο-Ελικώνας
καί φάνταζες, ὑπερκοσμη, λαμπρή, αλλοτινή!
-Λές φῶς οὐράνιο μέσα στο χώρο αυτό
κι’ εἶπε ἄθελά μου τῆς ψυχῆς μου ή φωνή:
-Ἐδῶ κρατάει στήν ἀγκάλη ἡ Παναγία το Χριστό.

Μ’ ἀκοῦσαν ἄραγε οἱ Πελαργοί,
πού πάντα στήνουνε λημέρι
ψηλά, στη μέση της κορφής σου, στην καρδιά;
Δεν ξέρω, τό πέταγμά τους δέν ἀργεῖ.
Με χαιρετούν – καί νάτους ταίρι-ταίρι,
πού φεύγουν καί ξανάρχονται στη θεϊκή φωλιά.

Πέρασαν χρόνια, ἔφυγα γύρισα πολιτεῖες,
μέ νοῦ πάντ’ ἀξεδίψαστο καί μάτι ἀνοιχτό.
Διάβαζα, περιδιάβαζα τοῦ κόσμου το βιβλίο…
…κι εἶδα κι’ ἀθαύμασα πολλά στις τέχνης τις πλατείες.

Μα σ’ ὅλα αὐτά, μεσ’ τη ψυχή, κομμάτι χωριστό,
κρατάει το πρωτότυπο κι’ ἀρχαϊκό δικό του μεγαλείο!

…Όλοι προσμένουν τη δική Σου εὐλογία
κι εἶσαι γιά τούς ἀνθρώπους ἡ ἐλπίδα,
που θα ‘βρουνε σε τοῦτο τό λαμπρό Ναό Σoυ!…

Από το βιβλίο του Ναού: “Η Πάνσεπτη Εικόνα της Μεγάλης Παναγίας Θβών και ο Μνημιακός Ναός Της (1867)