Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ “ΘΕΙΑΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ” ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΘΗΒΩΝ, ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ!

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ “ΘΕΙΑΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ” ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΘΗΒΩΝ, ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ!

.[+ΔΕΥΤΕΡΑ 4/3/2024 -ΩΡΑ 5.30 μ.μ. -ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ, ΜΕ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ, ΕΙΔΙΚΗ ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΣΕΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ.]

Ο ‘Οσιος Γέροντας Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης, κατά κόσμον Εὐάγγελος Παπανικήτας, γεννήθηκε τήν 6η Δεκεμβρίου τοῦ 1912, ἑορτή τοῦ Ἁγίου Νικολάου, στό Ἀμπελοχώρι (Ἀμπελοσάλεσι, ὅπως τό ὀνομάζουν οἱ παλαιότεροι) Θηβῶν. Οἱ γονεῖς του, Ἰωάννης καί Βικτωρία, ἦσαν ἁπλοί φτωχοί ἄνθρωποι, ἀσχολούμενοι μέ τήν καλλιέργεια τῆς γῆς. Ἀπέκτησαν τέσσερα παιδιά, τόν Ἐπαμεινώνδα, τόν Εὐάγγελο –μετέπειτα παπα-Ἐφραίμ– τήν Ἑλένη καί τόν Χαράλαμπο. Ὁ Εὐάγγελος ἔζησε τά πρῶτα παιδικά του χρόνια στό Ἀμπελοχώρι, ὅπου καί φοίτησε στό Δημοτικό Σχολεῖο. Πολύ γρήγορα ὅμως ἡ οἰκογένεια ἐγκατέλειψε τό χωριό καί ἐγκαταστάθηκε στήν πόλη τῶν Θηβῶν, προκειμένου νά βοηθήσει τά παιδιά της στή δύσκολη περίοδο τῆς ἐφηβικῆς ἡλικίας, παρέχοντάς τους τήν εὐκαιρία γιά γυμνασιακές σπουδές.

Ἡ νέα κατοικία τῆς οἰκογένειας Παπανικήτα στή Θήβα βρισκόταν στή γειτονιά τῆς «Παναγίας», στήν ὁδό Κάδμου καί Μπινιάρη. Στή γειτονιά αὐτή δεσπόζει ὁ μεγαλοπρεπής Ναός τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἤ «Μεγάλης Παναγίας». Εἶναι παλαιός ναός πού ἀνεγέρθηκε τό 1867. Εἶναι δημιούργημα τῆς συνεργασίας τοῦ Τήνιου ἀρχιτέκτονος Ἰωάννη Φιλιππότη καί τοῦ γιοῦ τοῦ Δημητρίου, τοῦ περιώνυμου γλύπτη. Εἶναι ὁ μεγαλοπρεπέστερος ναός τῆς πόλης τῶν Θηβῶν. Ὑπάρχει δέ σ’ αὐτόν ἡ θαυματουργή εἰκόνα τῆς «Μεγάλης Παναγίας», ἱστορηθεῖσα, κατά τήν παράδοση, ἀπό τόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ. Ἡ εἰκονιζόμενη σ’ αὐτή Παναγία Μητέρα κρατεῖ στοργικά στό δεξιό μέρος τῆς μητρικῆς Της ἀγκάλης τόν Ἰησοῦ. Ἡ εὐλογημένη αὐτή παρουσία τῆς «θείας Μητρότητας» κάλυπτε τώρα πιό αἰσθητοποιημένα, μέ ἕνα πέπλο ἱερῆς βεβαιότητας καί στοργῆς, τήν κάθε λεπτομέρεια τῆς ζωῆς τῆς οἰκογένειας Παπανικήτα.
Ὁ μπάρμπα- Γιάννης ὁ Παπανικήτας, ὁ μετέπειτα μοναχός Ἰώβ, καί ὁ Εὐάγγελος μέ ἰδιαίτερη εὐλάβεια προσεύχονταν στήν εἰκόνα τῆς «Μεγάλης Παναγίας», μέχρι τήν τελευταία στιγμή τῆς ζωῆς τους. Ἡ παρουσία Της τούς συγκινοῦσε βαθύτατα. Ἡ περιοχή αὐτή τῆς «Παναγίας» ἦταν μία ἥσυχη γειτονιά μέ εὐλαβεῖς καί ἁπλοϊκούς ἀνθρώπους. Ὅπως ἦταν λοιπόν φυσικό, ἡ οἰκογένεια Παπανικήτα συνδέθηκε μέ βαθεῖς πνευματικούς δεσμούς μέ τό νέο της κοινωνικό περιβάλλον.
Στόν νέο τόπο τῆς κατοικίας τοῦ ὁ Εὐάγγελος εἶχε τήν εὐλογία νά συνδεθεῖ μέ Θηβαίους καί ἄλλους μοναχούς, πού κατέβαιναν συνήθως ἀπό τό Ἅγιον Ὅρος, κυρίως κατά τούς θερινούς μῆνες, γιά νά ἐπισκεφθοῦν τούς συγγενεῖς τους. Οἱ μοναχοί αὐτοί περνοῦσαν τότε ἀπό κεῖ γιά νά προσκυνήσουν τήν εἰκόνα τῆς «Μεγάλης Παναγίας», τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Καλοκτένη, πολιοῦχο Θηβῶν, καί τόν τάφο τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, ὅπως καί τά διάφορα Μοναστήρια.
Στή Θήβα ὁ Εὐάγγελος γνώρισε τούς μετέπειτα Γέροντές του, τόν π. Ἐφραίμ τόν πρεσβύτερο, τόν κυρίως ἱδρυτή τοῦ Ἡσυχαστηρίου τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ στά Κατουνάκια, τόν Γέροντα Νικηφόρο (κατά κόσμον Χρῆστο Ρουπάκα), γνωστῆς οἰκογένειας ἀπό τό Πυρί Θηβῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέβηκε στό Ἅγιον Ὅρος περί τό 1910. Τέλος, ἐκεῖ γνώρισε τόν π. Λογγίνο καί τόν π. Προκόπιο (κατά κόσμον Παναγιώτη Μπάκα), πρώην ὑπάλληλο τῶν ΣΕΚ Θηβῶν.
Στίς ἐπισκέψεις πού κάναμε στό Ἱερό Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ στά Κατουνάκια, ὁ Γέροντας Ἐφραίμ, στίς συζητήσεις μας, ἔκανε λόγο συνήθως γιά τήν παλιά πόλη τῆς Θήβας, τήν πατρίδα μας. Βαθιά συγκινημένος, ἀναπολοῦσε τήν παιδική καί νεανική του ζωή»97.
Ἡ ζωή τοῦ Εὐάγγελου ἦταν καλογερική. Ἀγωνίζονταν πνευματικά μέ τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ, τίς μετάνοιες, τήν νηστεία καί κυρίως μέ τήν ὑπακοή. Ἡ μητέρα τοῦ ἀξιώθηκε νά λάβει πληροφορία ἀπό τόν Ὅσιο Ἐφραίμ τόν Σύρο ὅτι τό θέλημα τοῦ υἱοῦ της νά γίνει μοναχός ἦταν καί θέλημα Θεοῦ καί πώς ὁ Εὐάγγελος θά τιμήσει τήν μοναχική ζωή.

-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΑΚΗΣ στο βιβλίο του: «ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ»