ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!
[+ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/9/2026 ~ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ: ~ΩΡΑ 8.30 π.μ. ΣΤΟ 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ. ~ΩΡΑ 9.00 π.μ. ΣΤΟ 1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ, ~ΩΡΑ 9.30 π.μ. ΣΤΟ 1ο ΛΥΚΕΙΟ]
Στις 11 Σεπτεμβρίου οι σχολικές αυλές θα γεμίσουν ξανά παιδικές φωνές, τα θρανία θα περιμένουν τους μικρούς μαθητές και το πρώτο κουδούνι θα σημάνει μια νέα αρχή.
Μια καινούργια σχολική χρονιά ανοίγεται μπροστά μας.
Μια πορεία με όνειρα, προσδοκίες, αγωνίες, κόπο, προσπάθεια και ελπίδα.
Πίσω όμως από κάθε σχολική τσάντα δεν υπάρχει μόνο ένας μαθητής.
Υπάρχει μια ψυχή.
Μια τρυφερή παιδική καρδιά που ίσως χαίρεται, ίσως φοβάται, ίσως διστάζει, ίσως αγωνιά για το άγνωστο.
Υπάρχει ένας γονιός που ανησυχεί, που ελπίζει, που προσεύχεται σιωπηλά.
Υπάρχει κι ένας δάσκαλος, ένας εκπαιδευτικός, που δεν καλείται μόνο να μεταδώσει γνώσεις, αλλά να σταθεί με ευθύνη και αγάπη μπροστά σε ιερές και ανεκτίμητες ανθρώπινες υπάρξεις.
Γι’ αυτό, στην αρχή αυτής της νέας σχολικής πορείας, ας εμπιστευθούμε τα παιδιά μας στον Χριστό.
Ας Του ζητήσουμε να φωτίζει τον νου τους, να ενισχύει την καρδιά τους, να τα προστατεύει από κάθε κακό, να τα σκεπάζει με την χάρη Του και να τους χαρίζει υγεία, δύναμη, καθαρότητα, πρόοδο και ειρήνη.
Ας προσευχηθούμε για όλα τα παιδιά.
Για εκείνα που πηγαίνουν πρώτη φορά στο σχολείο.
Για εκείνα που αλλάζουν τάξη και περιβάλλον.
Για όσα κουβαλούν άγχος μέσα τους.
Για όσα θα δώσουν εξετάσεις.
Για όσα δυσκολεύονται να προσαρμοστούν.
Για όσα αισθάνονται μόνα.
Για όσα έχουν ανάγκη έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, μια επιβεβαίωση πως αξίζουν.
Γιατί η αξία ενός παιδιού δεν μετριέται από τους βαθμούς του.
Δεν κρίνεται από τις επιδόσεις του.
Δεν χωρά μέσα σε έναν έλεγχο προόδου.
Η αληθινή αξία ενός παιδιού φαίνεται στην καθαρότητα της ψυχής του, στην καλοσύνη της καρδιάς του, στην ευγένεια, στο ήθος, στην προσπάθεια, στην υπομονή, στην αλήθεια και στην αγάπη που μαθαίνει να προσφέρει.
Γι’ αυτό και οι γονείς δεν πρέπει να ζητούμε μόνο επιτυχίες.
Δεν αρκεί να θέλουμε παιδιά «πρώτα» στα μαθήματα.
Πρέπει πρώτα απ’ όλα να θέλουμε παιδιά ευλογημένα, παιδιά με αρχές, παιδιά με πίστη, παιδιά με σεβασμό, παιδιά που θα μάθουν να αγωνίζονται τίμια και να στέκονται όρθια μέσα στη ζωή.
Να μάθουν να αγαπούν.
Να μη χλευάζουν.
Να μη σπρώχνουν τον αδύναμο στο περιθώριο.
Να μη ντρέπονται για την καλοσύνη τους.
Να μη φοβούνται να ομολογούν την αλήθεια.
Να μη χάσουν την ψυχή τους, προσπαθώντας να κερδίσουν μόνο έναν καλό βαθμό ή μια θέση επιτυχίας.
Και στους εκπαιδευτικούς μας ευχόμαστε ο Θεός να δίνει φωτισμό, δύναμη και υπομονή.
Γιατί πολλές φορές ένας αληθινός δάσκαλος δεν αλλάζει μόνο τη σχολική πορεία ενός παιδιού, αλλά αγγίζει και ολόκληρη τη ζωή του.
Και τώρα που ανοίγουν τα σχολεία…
ας θυμηθούμε κάτι πολύ βαθύτερο.
Δεν ανοίγουν μόνο οι πόρτες των σχολείων.
Ανοίγουν δρόμοι ζωής.
Μέσα σ’ αυτές τις αίθουσες θα ακουστούν γέλια, αλλά ίσως και δάκρυα.
Θα γεννηθούν φιλίες, θα δοθούν αγώνες, θα υπάρξουν αποτυχίες, μικρές πίκρες, αλλά και μεγάλες χαρές.
Και σε κάθε τέτοια στιγμή, το παιδί μας δεν χρειάζεται μόνο πίεση.
Χρειάζεται στήριξη.
Χρειάζεται προσευχή.
Χρειάζεται αγάπη.
Χρειάζεται να ξέρει πως, ακόμη κι αν αποτύχει, ακόμη κι αν πέσει, ακόμη κι αν κάποτε λυγίσει, δεν τελειώνει εκεί η ζωή του, ούτε χάνεται η αξία του.
Γιατί υπάρχουν παιδιά που χαμογελούν έξω, αλλά μέσα τους κλαίνε.
Παιδιά που πάνε σχολείο και κουβαλούν σιωπηλούς φόβους.
Παιδιά που διψούν όχι μόνο για γνώσεις, αλλά για αποδοχή, στοργή, ελπίδα και φως.
Ας μην ξεχάσουμε ποτέ πως ένα παιδί μπορεί να θυμάται σε όλη του τη ζωή
όχι μόνο τι έμαθε,
αλλά και πώς το έκαναν να αισθανθεί.
Γι’ αυτό, ας βάλουμε φέτος στις τσάντες των παιδιών μας όχι μόνο τετράδια και βιβλία,
αλλά και προσευχή.
Ας βάλουμε στην καρδιά τους όχι μόνο στόχους,
αλλά και Χριστό.
Και όταν το παιδί φύγει από το σπίτι για το σχολείο,
ας μη μένει μόνο η φράση:
«Να προσέχεις και να διαβάζεις».
Ας το κοιτάζουμε στα μάτια και ας του λέμε:
«Ο Θεός μαζί σου, παιδί μου.
Μη φοβάσαι.
Να προσπαθείς.
Να στέκεσαι τίμιος.
Να αγαπάς.
Να σέβεσαι.
Και όταν δυσκολεύεσαι, να θυμάσαι πως δεν είσαι μόνος.
Ο Χριστός θα είναι πάντα δίπλα σου.»
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ευχή όλων:
να μη μεγαλώσουν μόνο μορφωμένα παιδιά,
αλλά φωτισμένοι άνθρωποι.
Όχι μόνο παιδιά με γνώσεις,
αλλά ψυχές με αλήθεια.
Όχι μόνο νέοι με επιτυχίες,
αλλά άνθρωποι με Θεό μέσα τους.
Ας είναι, λοιπόν, η νέα σχολική χρονιά
μια χρονιά φωτός,
μια χρονιά ευλογίας,
μια χρονιά προστασίας,
μια χρονιά όπου κανένα παιδί δεν θα νιώσει μόνο,
κανένα παιδί δεν θα ξεχαστεί,
κανένα παιδί δεν θα στερηθεί την αγάπη, την ελπίδα και τη στήριξη που έχει ανάγκη.
Καλή και ευλογημένη σχολική χρονιά!
Ο Χριστός να φωτίζει τα παιδιά μας,
η Παναγία να τα σκεπάζει
και η χάρη του Θεού να συνοδεύει κάθε βήμα τους.
Γιατί τα παιδιά μας δεν είναι απλώς το μέλλον του κόσμου.
Είναι το παρόν της καρδιάς μας.
Είναι η ελπίδα μας.
Είναι η προσευχή μας.
Καλή αρχή, παιδιά μας!
Και όπου δεν φτάνει το δικό μας χέρι,
ας φτάνει πάντα το χέρι του Θεού.
π. Δημήτριος Αργύρης, Πρωτοπρεσβύτερος