
Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ! ΤΟ “ΠΑΣΧΑ” ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ!
[+ΔΕΥΤΕΡΑ -ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ- 21/8/2023 -ΩΡΑ 6.30 μ.μ. -ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ,ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ,ΕΙΔΙΚΗ ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΥΣ]
~Γράφει ὁ Στάθης Παρασκευόπουλος.
Στο Καλαντάρι τοῦ χρόνου προβάλλει κάθε μέρα καί μιά γιορτή. Εἶναι πολλοί αὐτοί πού ἀφιέρωσαν τή ζωή τους, καί πολλλές φορές τή σφράγισαν μέ τό μαρτύριό τους, γιά νά ἑδραιωθεῖ ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ.
Πρῶτος ὁ Κύριος – ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας – καί ὕστερα οἱ Ἀπόστολοί του οἱ Ἅγιοι καί οἱ Μάρτυρες τῆς πίστης μας. Γι’ αὐτό, τό ἑορτολόγιο χωρίζει τίς ἑορτές σέ τρεῖς κατηγορίες.
Στίς Δεσποτικές, ἀφιερωμένες στό Δεσπότη καί Κύριο, (πού εἶναι ἀκίνητες καί κινητές), στίς Θεομητορικές ἑορτές, ἀφιερωμένες στή Θεοτόκο, καί στίς ἑορτές τῶν Ἁγίων.
Οἱ Θεομητορικές ἑορτές εἶναι ἡ Γέννηση τῆς Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου), τά Εἰσόδια (21 Νοεμβρίου), ὁ Εὐαγγελισμός (25 Μαρτίου) καί ἡ Κοίμηση (15 Αὐγούστου).
Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου εἶναι καί ἡ κορυφαία γιορτή, ἀφιερωμένη στήν Παναγία, γιατί γιορτάζεται μέ θρησκευτική εὐλάβεια, ἀλλά καί μέ λαμπρότητα, ἀπ’ ὅλους τούς Χριστιανούς, μέσα στό καλοκαίρι καί τήν ἔχουν ἀποκαλέσει καί «Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ».
Ὅλο τό 15νθήμερο, πού θ’ ἀνοίξει τήν αὐλαία τοῦ Αὐγούστου καί θά προηγηθεῖ τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, λέγεται Δεκαπενταύγουστος.
Δέν ὑπάρχει πρόσωπο, πού νά ᾽χει ὑμνηθεῖ περισσότερο ἀπό ἐκεῖνο τῆς Παναγίας. Σ’ αὐτήν ἀπευθύνονται οἱ προσευχές τῶν πιστῶν ὅλες τοῦ χρόνου τίς ἡμέρες, στίς χαρές καί στίς λύπες τους, ἰδιαίτερα ὅμως τίς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταγούστου καί μάλιστα ἀνήμερα τῆς Μεγάλης Ἑορτῆς, πού θεωρεῖται τό «Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ».
Ἀξίζει νά βρεθεῖ κανείς σέ κάθε χωριό καί σέ κάθε πόλη, σέ ὅποια πλαγιά καί σ’ ὅποιο ἀκροθαλάσσι, γιά νά διαπιστώσει τήν πίστη, τό σεβασμό, τήν ἀφοσίωση καί τήν ἀγάπη πού τρέφουν κι ἐκδηλώνουν οἱ κάθε ἡλικίας πιστοί στή μεγάλη Μάνα, τή Μάνα τοῦ Θεανθρώπου καί τή δική μας Μάνα.
Εἶναι συγκλονιστικές οἱ σκηνές πού δείχνουν τούς πιστούς νά δέονται ἤ νά εὐχαριστοῦν τή Μεσίτρια τῶν Οὐρανῶν γιά ὅ,τι πρέπει νά τούς χαρίσει ἤ γι’ αὐτά πού τούς ἔδωσε.
Ὑπῆρξε ἡ Κλίμακα «δι’ ἧς κατέβη ὁ Θεός», καί εἶναι ὁ δίαυλος τῶν προσευχῶν μας στόν Κύριο καί Θεό μας. Εἶναι ἡ προστάτιδά μας τήν κάθε στιγμή καί αὐτήν ἐπικαλούμαστε μέ τήν προσφώνηση «Παναγία μου» στήν κάθε μας δύσκολη στιγμή.
Ὁ Παλαμᾶς ἄς βάλει τόν ἐπίλογο μέ τή δική του κοντυλογραμμένη γραφή σέ τοῦτο τό μικρό ἀφιέρωμα στό Δεκαπενταύγουστο καί στήν Παναγιά μας:
«Πύργε χρυσοπλοκώτατε,
ἡλιοστάλακτε Θρόνε
Τό οὐράνιο τόξο ἡ ζώνη Σου.
Πιό διάπλατη, πιό πλούσια,
πλημμύρισες τόν οὐρανό,
σημάδι ἐσύ πιό μέγα.
Φορεῖς τόν ἥλιο φόρεμα,
σκαμνί Σου τό φεγγάρι
γιά ν’ ἀκουμπᾶς τά πόδια Σου,
καί γύρω στά μαλλιά Σου
στεφάνι δωδεκάορτο…».
Μηνιαῖο περιοδικό Ἑλληνορθόδοξης Μαρτυρίας, Χριστιανική Στέγη Καλαμάτας
Ἔτος 50ο – Αὔγουστος – Σεπτέμβριος 2016– Τεῦχος 511
Από τη σελίδα “Το σπιτάκι της Μελιάς”