Στα χέρια σου αφήνω, παιδί μου, το πνεύμα μου.
Δέξου την ψυχή μου που αγαπάς και που τη φύλαξες ακηλίδωτη.
Σ’ εσένα παραδινω το σώμα μου κι όχι στη γη.
Φύλαξέ το απείραχτο, αυτό που ευδόκησες να το κάνεις κατοικητήριό σου κι αφού γεννήθηκες με φύλαξες παρθένο.
Φέρε σ’ εμένα την κατοικία σου, ώστε, όπου είσαι εσύ,
το γέννημα των σπλάχνων μου, να μείνω μαζί σου κι εγώ.
Γιατί βιάζομαι να έρθω σε σένα, που ήρθες σ’ εμένα,
χωρίς να χωριστείς απ τον πατέρα.
Εσύ στ’ αγαπητά παιδιά μου, που με χαρά αδελφούς σου ονόμασες, γίνε παρηγοριά της αναχώρησης μου,
και πρόσθεσε ευλογία πάνω στην ευλογία τους,
τα χέρια μου επιθέτοντας στο κεφάλι τους.
~ Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνου
Ομιλία β’ εις την κοίμησιν της Θεοτόκου ΕΠΕ 9 ΣΕΛ 293
ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ: “Ορθόδοξο Δίκτυο Ενημέρωσης ΟΔΕ”