ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΟ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ!
Το πανηγύρι του Ταξιάρχη γίνεται την Κυριακή των Μυροφόρων (14 μέρες μετά το Πάσχα) και προσελκύει πλήθος πιστών.
Την Κυριακή λοιπόν ο Μανταμάδος βάζει τα γιορτινά του και κόσμος από κάθε σημείο της Ορθοδοξίας θα καταφθάσει στη Χάρη του τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας.
Είναι η τοπική πανήγυρις που εορτάζεται η επέτειος από τα εγκαίνια του Ναού και ο επαρχιακός δρόμος Μυτιλήνης – Μανταμαδου θα γεμίσει κόσμο που θα περπατήσει πολλές ώρες για να σταθεί έστω για λίγο μπροστά στην ανάγλυφη εικόνα του, για να τον ασπαστεί, να παρακαλέσει, να δοξάσει.
Πασίγνωστος είναι ο Μανταμάδος για το μεγάλο προσκύνημα του Ταξιάρχη του.
Η εκκλησία του Αγίου βρίσκεται σε μικρή απόσταση απ’ το χωριό, σ’ ένα ανοιχτό, ολόφωτο χώρο από ελιές και πεύκα.
Ο αρχικός ναός χτίστηκε πριν από το 1700.
Το 1879 ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων.
Το εικόνισμα του Αγίου είναι ανάγλυφο, κατασκευασμένο από άγνωστο υλικό.
Ο θρύλος αναφέρει ότι το φιλοτέχνησε ένας μοναχός, από πηλό και αίμα.
Στην περιοχή υπήρχε παλιό μοναστήρι.
Σε μια επιδρομή τους Σαρακηνοί πειρατές έσφαξαν τους μοναχούς. Γλίτωσε μονάχα ένας που είχε σκαρφαλώσει στη στέγη. Οι Αγαρηνοί τον κυνήγησαν.
Αλλά όταν τον πλησίασαν είδαν μπροστά τους να έρχεται μια μανιασμένη θάλασσα που απειλούσε να τους καταπιεί. Τρομαγμένοι άφησαν τον καλόγερο και έφυγαν.
Ο μοναχός, που απέδωσε τη σωτηρία του στον Ταξιάρχη, μάζεψε πηλό και με το αίμα των σκοτωμένων συνάδελφων του έφτιαξε το εικόνισμα του Αγίου.
Ο Ταξιάρχης είναι ο προστάτης Άγιος της περιοχής αλλά και όλης της Λέσβου. Ιδιαίτερα τον σεβόταν οι Τούρκοι για τα πολλαπλά του θαύματα.
Φορούσε σιδερένια παπούτσια και έτρεχε παντού να προστατεύσει τους χριστιανούς.
Η μορφή του εβένινου εικονίσματος πείθει ότι είναι έργο μιας φλογερής πίστης, ενός απλού ανθρώπου. Το σκοτεινό πρόσωπο είναι γεμάτο δύναμη καθώς προβάλλει μέσα απ’ το αστραφτερό ασημένιο πλαίσιο.
Ο Ταξιάρχης του Μανταμάδου είναι το μοναδικό ανάγλυφο, εικόνισμα της Λέσβου.
Ακόμα και σήμερα οι προσκυνητές τρέφουν ανάμεικτα συναισθήματα για αυτή τη μοναδική εικόνα.
Άλλοτε αντικρίζουν το πρόσωπο του Αγίου πολύ άγριο και απόμακρο και άλλοτε πολύ ήρεμο και οικείο, πιστεύοντας ό,τι κατά αυτό τον τρόπο ο Άγιος προσπαθεί να τους περάσει διάφορα μηνύματα.
Στην εκκλησία του Αγίου φυλάγεται, σαν εθνικό και θρησκευτικό κειμήλιο, ο αρχιερατικός σάκος του εθνομάρτυρα Οικουμενικού Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε. Τον σάκο αυτό αγόρασε σε δημοπρασία ο μανταμαδιώτης μητροπολίτης Πορφύριος Φωτιάδης ο οποίος κατά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη ήταν Πρωτοσύγκελος των Πατριαρχείων.
Μετά τον θάνατό του οι συγγενείς του τον δώρισαν στο Προσκύνημα. Υπάρχουν ακόμα, παλιό χρυσοκέντητο επιτραχήλιο του 1656, παλιά ευαγγέλια και εκκλησιαστικά βιβλία.
Ανάμεσα στις εικόνες του ναού, αρκετές είναι του 16ου αιώνα.
Η πηγή απ’ την οποία αναβλύζει τα αγίασμα, θεωρείται απ’ τις πιο αρχαίες της Λέσβου.
Στο προσκύνημα υπάρχει και ο τάφος του μητροπολίτου Πορφυρίου με εντοιχισμένη πλάκα.
Η Θαυματουργή Εικόνα του Αρχαγγέλου Ταξιάρχη Μιχαήλ Μανταμάδου, φτιαγμένη με χώμα και με αίμα των σφαγιασθέντων από τους πειρατές, μοναχών!
Ο Γαβριήλ ήταν ο μόνος μοναχός που κατάφερε να γλιτώσει από τους πειρατές αφού αναρριχήθηκε στη σκεπή του Ναού και εκεί του φανερώθηκε ο Αρχάγγελος Ταξιάρχης Μιχάηλ όπου του είπε:
Ταξιάρχη μου, Ταξιάρχη μου!
Τις ψυχές των αδελφών μου μοναχών πάρε στα χέρια Σου εσύ και παν πλημμέλημα ή ανόμημα τον Κύριο παρακάλεσε να συγχωρήσει!
Το πρόσωπο του Αρχαγγέλου γλύκανε!
Ω, τι Θεική γλύκα!
Άρχισε να γαληνεύει και η δική του ψυχή, Αχ, να μπορούσε να απεικονίσει κάπου την εξαίσια αυτή μορφή, Να την κάνει Εικόνα!
Όμως δεν γνώριζε από Αγιογραφία και ούτε καν τα στοιχειώδη υλικά δεν είχε για μία τέτοια εργασία:
Γιατί; Γιατί Ταξιάρχη μου να μη μπορώ ο αμαρτωλός;
Έσφιξε με απόγνωση τα δάκτυλά του σφιχτά και ενίωσε τα νύχια του να χώνονται στις σάρκες του!
Πόνεσε, άνοιξε τα δάκτυλά του, κοίταξε μέσα στην παλάμη του, και πάνω στη λευκή επιδερμίδα, δύο-τρεις σταγόνες αίμα σαν ρουμπινένιες μικρές χάντρες!
Τις κοίταξε αφηρημένα και απότομα σαν να ανακάλυπτε κάτι το σπουδαίο και συγκλονιστικό και φώναξε:
Αίμα, Αίμα! Αυτό είναι! Ευχαριστώ, Ταξιάρχη μου, ευχαριστώ!
Και αφού έκανε το σημείο του Σταυρού, σαν σίφουνας όρμησε έξω από το Ναό, ανηφόρησε τις σκάλες και χώθηκε στο κελάρι του, και σε λίγο έβγαινε βιαστικά κρατώντας μία πήλινη λεκάνη και έναν σπόγγο!
Μπήκε στον Ναό!
Εκεί με μεγάλη προσοχή και ευλάβεια άρχισε να συγκεντρώνει το αίμα των μοναχών μέσα στη λεκάνη μουρμουρίζοντας:
Σ’ ευχαριστώ Ταξιάρχη μου, σ’ ευχαριστώ που με φώτισες και μ’ έδειξες τον τρόπο!
Και αποτεινόμενος στους νεκρούς του συντρόφους:
Αγαπημένοι μου αδελφοί, το αίμα σας δεν θα πάει χαμένο!
Μ’ αυτό θα φτιάξω την Εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ για να τον ευχαριστήσω από μέρους σας που μεταφέρει στα άγια του χέρια, τις ψυχές σας στον Δημιουργό!
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ “ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ ΦΥΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ”]